Chapter Title : കൃഷ്ണേന്ദു എന്റെ സഹധര്‍മ്മണി 9 [Biju]

ഒരു സന്തോഷവും. കൃഷ്ണേന്ദു വിന്‍റെ ആ പതറിയ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോള്‍ എന്‍റെ മനസ്സില്‍ വന്നത് ആ രാജേന്ദ്രന്‍റെ ലിംഗത്തില്‍ വൃത്താകൃതിയില്‍ കിടക്കുന്ന ഞാന്‍ കെട്ടിയ താലിമാലയുടെ ചിത്രം ആയിരുന്നു. ഞാന്‍ വാതില്‍ തുറന്ന ഉടനെ തന്നെ അവള്‍ രൂക്ഷതയും ദയനീയതയും നിറഞ്ഞ കണ്ണുകള്‍ കൊണ്ട് എന്നെ നോക്കി കിതക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ഞാന്‍ : എന്താ കൃഷ്ണേ ? കൃഷ്ണ എന്‍റെ കൈ പിടിച്ചി വലിച്ചുകൊണ്ട് ‘ഏട്ടന്‍ ഒന്ന് വന്നെ’ ചിത്ര ഒന്നും പറയാതെ അവിടെ തന്നെ നില്‍ക്കുന്നത് എന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. ഞാന്‍ കൃഷ്ണയുടെ കൂടെ പ്പോയി അടുത്ത ബെഡ്റൂമില്‍ കയറി കൃഷ്ണ വാതില്‍ അടച്ചു. ഞാന്‍ : എന്താ ? കൃഷ്ണ : എനിക്ക് കുറച്ചു സംസാരിക്കാന്‍ ഉണ്ട് ഞാന്‍ : ശരി പറയു കൃഷ്ണ : ഏട്ടന്‍ അല്ലെ എന്‍റെ ആഗ്രഹങ്ങള്‍ ചോദിച്ചത്. ഞാന്‍ : അതെ തീര്‍ച്ചയായും കൃഷ്ണ : നടത്തിതരാം എന്ന് പറഞ്ഞതും ഏട്ടന്‍ തന്നെ അല്ലെ ? ഞാന്‍ : അതെ കൃഷ്ണ : പിന്നെ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ ? ഏട്ടനോട് ഏട്ടന്‍റെ ആഗ്രഹങ്ങള്‍ ഞാന്‍ ചോദിച്ചില്ല, അത് ഒരു തെറ്റ് തന്നെ ആണ്. ഞാന്‍ സമ്മതിച്ചു. അതിനു ഞാന്‍ പരിഹാരം ചെയ്യാം. ആ തെറ്റ് ഞാന്‍ തിരുത്താം. പക്ഷെ ഞാന്‍ അങ്ങനെ തിരിച്ചു ചോദിച്ചില്ല എന്ന് കണ്ടാല്‍ അതിനെ കുറിച്ച് ആദ്യം എന്നോട് സംസാരിക്കുകയല്ലേ വേണ്ടത് ? എന്നിട്ട് എന്‍റെമറുപടി എന്താണ് എന്ന് കേള്‍ക്കാന്‍ ഉള്ള ഒരു സന്മനസ് കാണിക്കുകയല്ലേ വേണ്ടത്. അതും അല്ലെങ്കില്‍ ഏട്ടന്‍ പുറത്തു പോയി ഏട്ടന്‍റെ ആഗ്രഹങ്ങള്‍ സാധിക്കാമല്ലോ. ഞാന്‍ ഒരു പെണ്ണല്ലേ എനിക്കല്ലേ ഏട്ടന്‍റെ സഹായം വേണ്ടത്, എട്ടന് എന്തും ആവാം അതിനു എന്‍റെയോ മറ്റു ആരുടെയെങ്കിലും സഹായം വേണ്ടല്ലോ. അതുകൊണ്ട് എന്‍റെ പോന്നു ശരത്തെട്ട ഇവള്‍ ആ നാശം പിടിച്ച കുട്ടി വേണ്ട. അവളെ പറഞ്ഞു വിട്. ഞാന്‍ ഒന്നു ശ്വാസം എടുത്തോട്ടെ ? എന്നെ അപമാനിക്കുന്ന അവളെ വേണ്ട. ഞാന്‍ : ഇനി ഞാന്‍ പറയട്ടെ ? കൃഷ്ണ : ഉം ഒന്നാമത്തെ