ക്രിസ്മസ് തലേന്നത്തെ അപ്രതീക്ഷിത സമ്മാനം.!! [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

ഞാൻ മുകളിൽ പുസ്തകം വായിച്ചു ഇരിക്കുകയായിരുന്നു... അറിഞ്ഞില്ല..."

അലീന നമ്മളെ നോക്കി ചിരിച്ചു പറഞ്ഞു...

അവർ അടുത്തുവന്നപ്പോൾ അവിടെ ഒരുപ്രത്ത്യേകതരം സുഗന്ധം പരന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു...

"രാഹുൽ... ഇതാണ് എന്റെ പ്രിയതമ അലീന......എന്റെ ഭാര്യ വലിയ വായനക്കാരി ആണ്...."

തോമസ് സർ തന്റെ ഭാര്യയെ നോക്കി ചിരിച്ചു...

അവരുടെ സംസാരം കേട്ടു ഞാനും ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു....

"ഹേയ്.. അങ്ങനെ ഒന്നുമില്ല രാഹുൽ... ചുമ്മാ പറയുന്നതാ....

പിന്നെ ചോദിക്കാൻ വിട്ടുപോയി...

ഇപ്പൊ എങ്ങനെ ഉണ്ട്.. ഹെൽത്ത്‌...?"അലീന എന്നെ നോക്കി അത് ചോദിച്ചു...

"ഇപ്പൊ കുഴപ്പമില്ല മാഡം...ശെരിയായ് വരുന്നുണ്ട്..."

-ഞാൻ അവരുടെ മുഖത്ത് നിന്ന് കണ്ണെടുക്കാതെ പറഞ്ഞു.

"ഓഹ്.. ഇങ്ങേരോട് ഞാൻ പലപ്രാവശ്യം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ഫോൺ നോക്കി വണ്ടി ഓടിക്കരുത് എന്ന്....ഇപ്പൊ രാഹുലിനെ ഒരു വഴിക്ക് ആക്കിയപ്പോ സമാധാനം ആയില്ലേ....അതും ഈ ക്രിസ്മസ് സെലിബ്രേറ്റ് ചെയ്യേണ്ട സമയത്ത്....എന്നിട്ട് ഇപ്പൊ രാത്രി ആയാൽ വൻ കുറ്റബോധം ആണ് രാഹുൽ....!!"

അലീന തോമസ് സർ നോട്‌ ചൂടായി..

"കുറ്റബോധം തോന്നിയത് കൊണ്ടല്ലേ അലീനെ.... രാഹുലിനെ ഇവിടെ നിർത്താൻ ക്ഷണിച്ചത്...ഇവിടെ വച് ആഘോഷിക്കാമല്ലോ ക്രിസ്മസും ന്യൂഇയർ ഒക്കെ....."

-തോമസ് സർ വിട്ടുകൊടുക്കാത്ത പോലെ...

അവർ രണ്ടുപേരും സംസാരിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ എന്താ പറയേണ്ടത് എന്ന് എനിക്ക് കൺഫ്യൂഷൻ ആയി.... എന്നാലും ഞാൻ പറഞ്ഞു...

"എല്ലാം കഴിഞ്ഞ കാര്യങ്ങളല്ലേ അലീന മാഡം... അതിനി വീണ്ടും ചിള്ളിയെടുക്കേണ്ട കാര്യം ഇല്ലല്ലോ..."

"അതാണ് അതിന്റെ ശരി രാഹുൽ...."

തോമസ് സർ പറഞ്ഞു...

"അപ്പൊ നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഒന്നായല്ലേ.. ഞാൻ ഔട്ടും... പിന്നൊരു കാര്യം രാഹുൽ... എന്നെ മാഡം എന്ന് വിളിക്കേണ്ട ആവശ്യം ഇല്ലാ... കേട്ടല്ലോ.... എനിക്ക് അത്രക്ക് വയസ്സൊന്നും ഇല്ലാ....!!!!"

അലീന എന്നെ നോക്കി പറഞ്ഞു...

"അതെയതെ... അടുത്ത ജനുവരിയിൽ അൻപത് തികയാണ് അലീനക്ക്......"

തോമസ് സർ എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു പറഞ്ഞു...

"പോ തോമാച്ചാ.....മുപ്പത്തഞ്ചു ആയിനില്ല ഇവിടെ "-അവർ ചിണുങ്ങി...

ഞാൻ അവരെ നോക്കി ചിരിച്ചു..അവർ നല്ല ഒരു കുടുംബിനി ആയി എനിക്ക് തോന്നി...

"ഞാൻ ചായ എടുക്കാം... നിങ്ങൾ സംസാരിച്ചിരിക്ക്..."

-അവർ നടന്നു കിച്ചണിലേക്കു പോകുന്നത് ഞാൻ നോക്കി...

"സർ... മക്കളൊക്കെ...."

-ഞാൻ തോമസ് സർ നോട്‌ ചോദിച്ചു... അതയാളിൽ ഒരു വിഷമം ഉണ്ടാക്കിയോ എന്നെനിക്ക് സംശയം....

"ഇല്ലാ രാഹുൽ... പത്തുവർഷം ആയിട്ടും ഞങ്ങള്ക്ക് അങ്ങനെ ഒരു ഭാഗ്യം ഉണ്ടായില്ല...."

തോമസ് സർ ന്റെ മുഖത്ത് പെട്ടെന്ന് വിഷമം തളംകെട്ടി....

"സോറി സർ... ഞാൻ അറിയാതെ..."

"കുഴപ്പമില്ല രാഹുൽ....."

എനിക്കെന്തോ വല്ലാതെയായി.. ഇത്രയും നേരം ചിരിച്ച് കളിച്ചു നിന്ന സാറിന്റെ മുഖം പെട്ടെന്ന് വാടിയത് ഞാൻ കണ്ടു...

എന്തുപറയണം എന്ന് പറയാൻ അറിയാതെ നിന്ന സമയത്ത് അങ്ങേർക്കു എവിടെനിന്നോ ഒരു കാൾ വന്നു....

സർ തന്റെ ഫോൺ അറ്റൻഡ് ചെയ്യാനായി പുറത്ത് വരാന്തയിലേക് ഇറങ്ങി...

നേരെത്തെ ഡ്രൈവ് ചെയ്യുമ്പോൾ എടുക്കാതെ വെച്ച ആൾക്കാർ ആരെങ്കിലും ആവാനാണ് സാധ്യത എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി...

കുറച്ചു അധികം നേരം തന്നെ ആ സംസാരം നീണ്ടുനിന്നു...

അപ്പോഴേക്കും അലീന നമുക്ക് മൂന്നുപേർക്കും ഉള്ള