Chapter Title : കുഞ്ഞോണം💋 [സണ്ണി]
മറിഞ്ഞു..
വീണ്ടും.. നിശബ്ദത..
"കണ്ണാ..." ചിറ്റയുടെ മൃദുലമർമ്മരം
നിശബ്ദത ഭേദിച്ചു.
"ഉം.." ഞാനും വിറയലോടെ പ്രതികരിച്ചു. ചിറ്റ ഏത് രീതിയിലാണ് പ്രതികരണം എന്നറിയില്ലല്ലോ.
" അത് കേട്ടപ്പോ കണ്ണനെന്താ തോന്നീത്" ചിറ്റ അതീവ താത്പര്യത്തോടെ വന്ന് കെട്ടിപ്പിച്ചു.
"അത്.. പിന്നെ.. എന്തൊക്കെയോ തോന്നി.. പിന്നെയാ ഞാനങ്ങനെ ചെയ്തുപോയെ.." ഞാൻ വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു..
" അതൊക്കെ കേട്ടോണ്ട് മാത്രാണോ കണ്ണനങ്ങനെ തോന്നീത്..." ചിറ്റ അതീവ താത്പര്യത്തോടെയാണ് ചോദിയ്ക്കുന്നത്.
"അത്..പിന്നെ ചിറ്റെ... രാവിലെ മൊതല് അവരുടെ ചിരീം കളീം പിന്നെ അവരുടെ നാടൻ ഉടുപ്പുമൊക്കെ കണ്ടപ്പോ തൊട്ട് ഓരോന്ന് തോന്നീതാ..." ചിറ്റയുടെ താത്പര്യം കണ്ട് ഞാൻ ഉള്ളത് പറയാൻ തീരുമാനിച്ചു.
"അതെന്താടാ... ഈ നാടൻ ഉടുപ്പിന്...."
ചിറ്റയുടെ വിരലുകൾ വീണ്ടും നെഞ്ചിലൂടെയിഴഞ്ഞു.
" അതിലെല്ലാം ഇങ്ങനെ മൊഴച്ച് കാണുമ്പോ.."
" കാണുമ്പോ...
"കാണുമ്പോ... കമ്പിയാവും"
"കമ്പിയോ..."
" ങ്ങാ.. അതങ്ങനെ പൊങ്ങില്ല്യേ.. അതിന് പറയണതാ "
" ങ്ങാഹാ... അതൊക്കെ അറിയാം കണ്ണന് എന്നിട്ടാണോ" ചിറ്റ വീണ്ടും വയറിൽ ഇക്കിളിയാക്കിച്ചിരിച്ചു.
"ഉം.. അതേ അറിള്ളു.." ഞാനും ഇക്കിളിച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
" എന്നിട്ടെന്ത്ചെയ്യും.." ചിറ്റയുടെ വിരലുകൾ താഴോട്ടിഴഞ്ഞു.
" എന്നിട്ടങ്ങനെ പിടിച്ച് ചെയ്യും.." ചിറ്റയുടെ വിരലുകളിൽ തഴുവി ഞാൻ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.
"ടാ.. സത്യം പറയണം .അത് മാത്രം കണ്ടിട്ടാണോ ഇന്നങ്ങനെ തോന്നിത്"
ചിറ്റ വീണ്ടും ചോദ്യം ചെയ്യുകയാണ്.
"അത്... പിന്നെ ചിറ്റേ അവരെക്കണ്ടങ്ങനെ തോന്നീത് കൊണ്ടാ ഉച്ചയ്ക്ക് മാറി വന്ന് കിടന്നത്. കൂടുതൽ തോന്നാതിരിക്കാൻ.. അപ്പോ "
" അപ്പോ.."
"അപ്പോ ചിറ്റ വന്ന് കെടന്നില്ലേ.."
"ഉം.. അപ്പോ.."
"അപ്പോ
💬 Comments
View all comments