Chapter Title : കുടമ്പുളിക്കു സ്തുതി 2 [Aparan]

ഒന്നുരണ്ടു നിമിഷത്തേക്ക് ഹാളിൽ റ്റിവിയുടെ താണ ശബ്ദം മാത്രം. ഷീലേച്ചി ബോധം കെട്ടില്ലെന്നേയുള്ളൂ. സെറ്റിയിൽ ചാരിക്കിടക്കുകയാണ്.

ജാൻസിച്ചേച്ചിയാണ് മൗനത്തിന്റെ ചരടു മുറിച്ചത്.

" നാത്തൂനെന്നാ മിണ്ടാത്തത്... പേടിച്ചു പോയോ..."

" ചേച്ചീ... ഞാൻ.... ഞങ്ങള്..." ഷീലേച്ചിയുടെ തൊണ്ടയിൽ വാക്കുകൾ കുരുങ്ങി.

ജാൻസിച്ചേച്ചിയുടെ മുഖത്തൊരു വിശാലമായ മന്ദഹാസം.

" നാത്തൂനേതായാലും എന്നെ ഉപദ്രവിക്കാൻ ഉദ്ദേശമില്ലാരുന്നല്ലോ. അതു കൊണ്ട് എനിക്കു നിന്നേം കുരുക്കാൻ ഉദ്ദേശമില്ല..."

ഹാവൂ ! സമാധാനമായി.

ഷീലേച്ചിക്കു പക്ഷേ ഒരു നിമിഷം കഴിഞ്ഞാണു സമനില കിട്ടിയത്. ചേച്ചിയുടെ ശ്വാസം നേരേ വീണെന്നു തോന്നി.

" ചേച്ചീ ... ഞാൻ... " ഷീലച്ചേച്ചി വിക്കി.

" സാരമില്ലെടീ ഷീലേ. എനിക്കു മനസ്സിലാകും. ഞാൻ നിന്നെ കുറ്റം പറയുന്നില്ല. ചോരേം നീരുമുള്ള പെണ്ണുങ്ങളല്ലേ നമ്മളൊക്കെ."

ഒന്നു നിർത്തിയിട്ട് ജാൻസിച്ചേച്ചി തുടർന്നു,

" പിന്നെ ഒരുമിച്ചു സഹകരിച്ചൊക്കെ പോകാമെങ്കിൽ ആർക്കും കുഴപ്പമുണ്ടാകില്ല.."

മനസ്സിൽ ലഡ്ഡു പൊട്ടി !

ഷീലേച്ചിയുടെ മുഖത്തും രക്തഛവി തിരികെയെത്തി. ചേച്ചി നേരേയിരുന്നു.

" നാത്തൂൻ പറഞ്ഞു വരുന്നത്..." ആഹാ! ഷീലേച്ചിക്കു ശബ്ദവും തിരികെ കിട്ടിയിരിക്കുന്നു.

" അതായത് നിങ്ങളെന്തു വേണേലും ചെയ്തോ. ഞാനാരോടും പറയാനും പോകുന്നില്ല. ഒട്ടു മുടക്കാനും വരുന്നില്ല. അതുപോലെ എന്റെ കാര്യത്തിനും തടസ്സമാകരുത് എന്നു മാത്രം "

ഷീലേച്ചിയുടെ മുഖത്തു നഷ്ടമായിപ്പോയ ചിരി തിരികെയെത്തി.

ഷീലേച്ചി ജാൻസിച്ചേച്ചിയുടെ കൈ സ്വന്തം കയ്യിലെടുത്തു.

" നൂറു വട്ടം സമ്മതം ചേച്ചീ "

രണ്ടു പേരും പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു...

ഹാവൂ ! ബിരിയാണി തിന്നാം. പട്ടിണി കിടക്കേണ്ടി വരില്ല...

" അപ്പോ എങ്ങനാടീ ഇന്ന് " ജാൻസിച്ചേച്ചി ചോദിച്ചു.

" ഞാമ്പറേണതു ചേച്ചി കേട്ടതല്ലേ. ഇന്നു നിങ്ങളു കൂടിക്കോ. ഞങ്ങൾക്കെപ്പഴേലും അവസരം കിട്ടുമല്ലോ " ഷീലേച്ചി പറഞ്ഞു.

" എങ്ങനൊണ്ടെടീ അവൻ . കൊള്ളാമോ "

ഈ ജാൻസിച്ചേച്ചി കൊള്ളാമല്ലോ. സ്വന്തം ആങ്ങള എങ്ങനുണ്ടെന്നാ ഒരു പെങ്ങളോട് ചോദിക്കുന്നത്.

" ഓ. പിന്നെ... നാത്തൂനറിയാമ്പാടില്ലാത്തതു പോലെ..."

" ഓ.. ഞങ്ങളു വായ കൊണ്ടു പരിപാടി നടത്തിയതല്ലേയുള്ളൂ. നീയാണേൽ കളി വച്ചതല്ലേ. എങ്ങനൊണ്ടാരുന്നു അത് "

" അതൊരു പ്രാവശ്യമേ ചെയ്തൊള്ളു