Chapter Title : കുടിയേറ്റം 2 [ലോഹിതൻ]

മഹി ചില തീരുമാനങ്ങൾ എടുത്തു കഴിഞ്ഞിരുന്നു...

ആഹാ.. വാ.. എന്താ നിന്റെ പേർ..?

ഔത കുട്ടി എന്നാണ്...!

ഇബലോ..?

സൂസമ്മ..!

നീ എന്റെ അമ്മാവനെ പറ്റിച്ചല്ലേ ആ മണ്ണ് മേടിച്ചത്...

അയ്യോ.. അല്ല കൊച്ചു തമ്പ്രാ.. നമ്പിയാർ അങ്ങുന്നു മനസാലെ തന്നതാണ്...

അമ്മാവന്റെ വല്യ മനസാണ്.. അതുപോലെ വലുതാണ് പൂഞ്ഞായും..

നീ ഒന്നും കൊടുക്കാതെ അമ്മാമൻ മണ്ണ് തരില്ല.. എന്തു കൊടുത്തു എന്ന് പറഞ്ഞാൽ കഴിഞ്ഞില്ലെ പ്രശ്നം...

ഞങ്ങളോട് തമ്പ്രാനുള്ള ഇഷ്ടം കൊണ്ട് തന്നതാണ് കൊച്ചമ്പ്രാ..

നിന്നോടല്ല.. ഇഷ്ടം ഇവളോട് ആണ്.. പൂറു കൊടുത്ത് എന്റെ മാമനെ പറ്റിച്ച മയിരേ..

ഇരട്ടക്കുഴൽ ഇപ്പോൾ സൂസമ്മയുടെ നേരെയാണ്...

താൻ മുള്ളി പോകുമോ എന്ന് ഓർത്താണ് സൂസമ്മ ഭയന്നത്...

പറയാടീ.. പെരുംകാളീ.. നീ പൂറു കൊടുത്തോ മാമന്...

മഹേന്ദ്രന്റെ ചോദ്യവും ഭാവവും കണ്ട് ഔതകുട്ടി കിലു കിലെ വിറക്കാൻ തുടങ്ങി...

എടാ.. ഊതാ കുറ്റി.. പറയടാ... നിന്റെ കെട്ടിയവളുടെ സാധനം മാമന് കൊടുത്തല്ലേ മണ്ണ് വാങ്ങിയത്...

ഇനി പറഞ്ഞില്ലങ്കിൽ മഹേന്ദ്രന്റെ തോക്ക് പൊട്ടിയാലോ എന്ന് കരുതി ഔത കുട്ടി പയ്യെ തല ആട്ടി...

പുണ്ടച്ചീടെ മയിരു മകനെ..ഇത് നിനക്ക് പറയാൻ താമസമാണോ..

നീ പറയടീ... മാമന് കൊടുത്തത് എന്താണ് എന്ന്.. നീ പറയില്ല.. പെണ്ണല്ലേ.. ഞാൻ പറയാം..

മാമന് പൂറ് കൊടുത്ത് മണ്ണിൽ കേറി കൂടി അല്ലേ.. നാളെ ഇറങ്ങി പൊയ്ക്കോ..ഇനി ആമണ്ണിൽ കണ്ടു കൂടാ...

പെട്ടന്നാണ് ഔത കുട്ടിയും സൂസമ്മയും മഹേന്ദ്രന്റെ കാലിലേക്ക് വീണത്...

കൊച്ചു തമ്പ്രാ.. ഞങ്ങളെ അവിടുന്നു ഇറക്കി വിടരുത്.. ഞങ്ങൾക്ക് തമ്പ്രാ മാത്രമേ ഒള്ളൂ...

ങ്ങും.. അടവ് കൊള്ളാം.. എന്നാലും എന്നും ഇങ്ങനെ കിടക്കുവോ...

കിടക്കാം മരിക്കുവോളം കിടക്കാം..

ങ്ങും.. ഇവൻ ഈ ഊതാ കുറ്റി.. ഇവനല്ലേ നിന്നെ മാമന് കൂട്ടി കൊടുത്തത്...

സൂസമ്മ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.. അതെ..!

അപ്പോൾ എനിക്കും നിന്നെ കൂട്ടി തരാൻ പറ...

ഊതാ കുറ്റി മയിരേ... നീ ഇവളുടെ പൂറ് എനിക്ക് തന്നിട്ട് ആ സ്ഥലം എടുത്തോ..

കാര്യത്തിന് ഒരു തീരുമാനം ആയതോടെ ഔതക്കുട്ടി ഒന്നു ശ്വാസം വലിച്ചു വിട്ടു...