Chapter Title : കുടിയേറ്റം 3 [ലോഹിതൻ]

പറയുന്നത് കേട്ട് ആദ്യം മിഴിച്ചു നിന്നുപോയി എങ്കിലും പതിയെ പതിയെ കാര്യം ആലീസിന് പിടികിട്ടി..

സൂസമ്മ പറയുന്നത് സത്യമല്ലേ... പണവും സ്വത്തും ഇല്ലങ്കിൽ നമ്മളെ ആരും മൈന്റ് ചെയ്യില്ല...

പറയുന്നത് കേട്ടിട്ട് അയാൾ വല്ല്യ കോടീശ്വരൻ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു..

അങ്ങനെ ഒരാളുടെ മുൻപിൽ ഇത്തിരി താണു കൊടുത്താൽ എന്താണ് കുഴപ്പം.. ആര് അറിയാനാണ്.. തന്റെ നാടും തനിക്ക് അറിയാവുന്നവരും ഇവിടെ നിന്നും എത്രയോ ദൂരെയാണ്...

അങ്ങനെ മഹേന്ദ്രനെ പോയി കാണാൻ തന്നെ ആലീസ് തീരുമാനിച്ചു...

ഇക്കാര്യം ആലീസിനോട് എങ്ങിനെ പറയും എന്ന് ഓർത്തു വിഷമിച്ചിരുന്ന വർഗീസ്സിനെ അമ്പരപ്പിച്ചു കൊണ്ടാണ് അലീസ്സും സാറയും ഒരുങ്ങി ഇറങ്ങിയത്..

സാറക്ക് ഏതോ വലിയ ആളെ കാണാൻ പോകുന്നു എന്ന വിവരം മാത്രമേ കിട്ടിയിരുന്നുള്ളൂ...

അവർക്ക് വഴി കാട്ടിയായി ഔതകുട്ടിയും ഓപ്പമുണ്ട്...

ദൂരെ പാട വരമ്പിൽ കൂടി മൂന്നു നാലു പേർ വരുന്നത് കളപ്പുരയുടെ ഉമ്മറത്തിരുന്നു മഹേന്ദ്രൻ കണ്ടു..

ഒരാൾ ഔതകുട്ടിയാണ് എന്ന് മനസിലായപ്പോഴാണ് സൂസമ്മ ഇന്നലെ പറഞ്ഞ കാര്യം മഹി ഓർത്തത്...

ഒരു പശുവിന്റെയും കിടാവിന്റെയും കാര്യം...

പശുവും കിടാവും.. കൊള്ളാം അതോർത്തപ്പോൾ കുണ്ണ ഒന്നും പിടച്ചു... ഉമ്മറത്തെ കസേരയിൽ കുണ്ണയെ തുടകൾക്കിടയിൽ ഇറുക്കി പിടിച്ചുകൊണ്ട് മഹി ഇരുന്നു...

മുറ്റത്തേക്ക് കയറി കഴിഞ്ഞാണ് ആലീസിനെയും സാറയെയും മഹി ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്...

അയാൾ ശരിക്കും അതിശയിച്ചു പോയി... പൂത്തുലഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ചെമ്പകം പോലെ ഒരു മകൾ... അതിനൊത്ത അമ്മയും..

അലീസ് മഹി ഇത്ര ചെറുപ്പം ആയിരിക്കുമെന്ന് കരുതിയില്ല... കനത്ത സ്വർണ്ണ ചെയിനും വിരലുകളിൽ ഒന്നിൽ കൂടുതൽ രഗ്നങ്ങൾ പതിച്ച മോതിരങ്ങളും കട്ടി മീശയും നല്ല ഉയരമുള്ള ഒത്ത ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ...

തന്റെ മുൻപിൽ വന്ന് തൊഴുത ഔതകുട്ടിയോട് ഇതൊക്കെ ആരാടോ എന്ന് അൽപ്പം ഗൗരവത്തിൽ തന്നെ മഹി ചോദിച്ചു...

പെങ്ങളാണ് തബ്രാ.. ഇത് മോള്.. പെങ്ങളുടെ മോള്...ഇത് അളിയൻ...

ങ്ങുഹും.. എന്താണാവോ ഇങ്ങോട് ഇറങ്ങിയത്..

ഇത്തിരി കഷ്ടത്തിലാണ് തമ്പ്രാ.. കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ പൊടിപ്പും തൊങ്ങലും ചേർത്തു ഔതകുട്ടി അവതരിപ്പിച്ചു...

അപ്പോൾ കൃഷിക്കു പറ്റിയ മണ്ണു വേണം അല്ലേ..

അതെ തമ്പ്രാ.. മറ്റൊരു വഴിയും ഇല്ല ഞങ്ങൾ