Chapter Title : കുടിയേറ്റം 3 [ലോഹിതൻ]

വെപ്പാട്ടിയുടെ പൂറിൽ അല്ലെങ്കിൽ വായിൽ ഞാൻ പണ്ണുന്നു എന്ന ചിന്ത മഹിയെ കൂടുതൽ വിജ്രംഭിതനാക്കും...

വെള്ളം ഇറങ്ങിയതോടെ അയാൾ സൂസമ്മയോടൊപ്പം കുളത്തിന്റെ പടവിൽ ഇരുന്നു...

അവളുടെ കീഴ് ചൊടിയിൽ ഒരു തുള്ളി രേതസ് പറ്റിയിരിക്കുന്നത് കണ്ട് അയാൾ അത് വിരൽ കൊണ്ട് തോണ്ടി അവളുടെ നാക്കിൽ തേച്ചു കൊടുത്തിട്ട് പറഞ്ഞു.. നിന്റെ ആ പൂറൻ ഭർത്താവ് ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിൽ ഈ ഒരു തുള്ളി അവന് കൊടുക്കാമായിരുന്നു...

നാക്കിൽ കിട്ടിയ ശുക്ലാശം നുണഞ്ഞു കൊണ്ട് സൂസമ്മ പറഞ്ഞു..

ശ്ശേ.. ഈ തബ്രാ എന്താ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ.. അത് എന്റെ ഭർത്താവല്ലേ..

അതെ.. അതെ.. ഒളിഞ്ഞുനോക്കി രസിക്കുന്ന ഭർത്താവ്...അവന് ഒരു തുള്ളിയല്ല ഒരു തുടം കൊടുക്കേണ്ടതാണ്.. അതിനുള്ള അർഹതയുള്ള മഹാൻ...

അത് കേട്ടപ്പോൾ തന്റെ കന്ത് ഒന്നു വിറച്ച പോലെ സൂസമ്മക്ക് തോന്നി..

കൈ നീട്ടി ഒരു കവിൾ വെള്ളം എടുത്ത് വായിൽ ഒഴിച്ചു കൊപ്ലിച്ചു കൊണ്ട് കുളത്തിലേക്ക് നീട്ടി തുപ്പിയ ശേഷം അവൾ പറഞ്ഞു...

തമ്പ്രാ.. ആ തൊടിന്റെ കരയിൽ മുഹമ്മദീയർ വിതച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന വയലിൽ കുറച്ചു കിട്ടിയാൽ എന്റെ അരി ക്ഷാമം മാറിയേനെ...

വിലയുള്ള നിലമാണ് വെപ്പാട്ടി അത്..

അതിനെന്താ അതിലും വിലയുള്ള ഒരു പശുവും കിടാവും നാളെ ഇവിടെ വരും.. തൊഴുത്തിൽ കെട്ടാൻ കഴിഞ്ഞാൽ മാത്രം തന്നാൽ മതി എനിക്ക് വയൽ...

ഓഹോ.. നാളെ വരുമോ...ഞാൻ അത്ര കാര്യമാക്കിയില്ല.. പശുവിന്റെ കൂടെ കറവക്കാരൻ കാണുവോ...

ങ്ങും..

അതൊക്കെ വലിയ പുലി വാല് അല്ലേ.. എല്ലാ കറവക്കാരും നിന്റെ ആ പൂറിമകനെപോലെ ആകുമോ...

അതുപോലെ അല്ലെന്ന് തോന്നുന്നു.. പക്ഷേ.. അൽപ്പം തീർത്ഥം കൊടുത്താൽ പത്തി വിടർത്തി ആടും..

തീർത്തമോ.. അത് എന്താ..

അകത്ത് അലമാരയിൽ വെച്ചിട്ടില്ലേ ചുവന്ന നിറമുള്ള കള്ള്..!

ഹ.. ഹ.. ഹഹ.. ബ്രാണ്ടിയോ... അത് എത്രവേണമെങ്കിലും ഉണ്ട്..

ആഹ്.. അതിന്റെ ആളാ.. അങ്ങേര്.. കുറച്ച് ഒഴിച്ചു കൊടുത്തിട്ട് കാല് നീട്ടി കൊടുത്താൽ മതി.. നക്കി വെളുപ്പിച്ചോളും...

അത് കൊള്ളാം.. അതും ഒരു നല്ല ആശയമാണ്...

ആശയമോ.. എന്ത്..?

കാൽ നക്കിപ്പിക്കുന്നത്...!

യ്യോ..വേണ്ട കേട്ടോ തമ്പ്രാ...