Chapter Title : കുടിയേറ്റം 4 [ലോഹിതൻ]

താഴെ വന്ന് ആലീസുമായി കുശലം പറഞ്ഞ ശേഷമാണ് മാളിക മുറിയിലേക്ക് പോയത്...

നീ ഇവിടെ ഉണ്ടായിട്ടും തബ്രാ കണ്ടോ എന്നെ വിളിപ്പിച്ചത് എന്നൊരു ഭാവം സൂസമ്മയുടെ മുഖത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നു.

ആലീസിന് അതു മനസ്സിലാകുകയും ചെയ്തു...

ആ സമയത്ത് വർഗീസ് ഇല്ലാതിരുന്നതിൽ ഔതകുട്ടി അശ്വസിച്ചു.. എങ്കിലും ആലീസിന്റെ മുഖത്ത് നോക്കാൻ അയാൾക്ക് വൈക്ലബ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു...

ഔതകുട്ടിയുടെ ബുദ്ധിമുട്ട് മനസിലാക്കിയ ആലീസ് സൂസമ്മ കേൾക്കാതെ പറഞ്ഞു..

ഇപ്പോൾ എല്ലാവർക്കും പരസ്പരം അറിയാമല്ലോ.. പിന്നെ എന്തിനാണ് ആങ്ങള എന്റെ മുഖത്ത് നോക്കാതിരിക്കുന്നത്.. സൂസമ്മയെ വിളിപ്പിച്ചത് എന്തിനാണെന്ന് എനിക്കും അറിയാം ഞങ്ങളെ ഇവിടെ താമസിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നതു എന്തിനാണ് എന്ന് ആങ്ങളക്കും അറിയാം...

ആലീസിന്റെ ആ തുറന്ന് പറച്ചിൽ ഓതകുട്ടിയെ വല്ലാത്ത ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടിൽ നിന്നുമാണ് രക്ഷിച്ചത്..

അതേ പെങ്ങളെ... ഞങ്ങൾ രക്ഷപെട്ടപോലെ നിങ്ങളും പച്ചപ്പിടിക്കട്ടെ എന്നേ ഞാനും കരുതിയൊള്ളു...

ഇവിടെ ഇപ്പോൾ നടക്കുന്നത് നമ്മളല്ലേ അറിയൂ... ആട്ടെ അളിയൻ എതിർപ്പ് വല്ലോം പറഞ്ഞോ പെങ്ങളെ...

അതിയാന് എന്ത് എതിർപ്പ്... കള്ള് കിട്ടിയാൽ എല്ലാം ചെയ്യും...

അപ്പോൾ അളിയൻ അടുത്തുണ്ടായിരുന്നോ..?

എന്തിന് അടുത്തുണ്ടായിരുന്നോ എന്നാ ആങ്ങള ചോദിക്കുന്നത്...

അല്ല.. മഹി പെങ്ങളെ വിളിക്കുമ്പോൾ..

ങ്ങും.. നല്ല ബെസ്റ്റ് അളിയന്മാരാ നിങ്ങൾ.. എങ്ങിനെ ഒത്തുവന്നോ ഇത്ര പൊരുത്തത്തോടെ...

അപ്പോളാണ് സൂസമ്മ മാളിക മുറിയിൽ നിന്നും ചേട്ടാ ഇങ്ങു കയറിവാ എന്ന് വിളിച്ചത്...

അപ്പോൾ ആലീസ് പറഞ്ഞു.. ദേണ്ടെ വിളിക്കുന്നു.. എന്റെ ആങ്ങള പോയി പിടിച്ചു വെച്ചുകൊടുത്തിട്ട് വാ...

അത് കേട്ട് ഒരു ഇളിഭ്യ ചിരിയോടെ കോവണി കേറി ഔതകുട്ടി മുകളിലേക്ക് പോയി...

വർഗീസിന്റെ കൂടെ മിക്ക ദിവസവും ജോസ് മോൻ പോകുന്നത് കൊണ്ട് സാറ തനിയെ ആയിരിക്കും മുറിയിൽ..

തന്റെ അമ്മയുമായി മഹി തബ്രാ പണി നടത്തുന്ന കാര്യം സാറക്ക് മനസിലായിട്ടുണ്ട്...

അമ്മേടെ തെറി പേടിച്ച് അവൾ അതൊന്നും വെളിയിൽ കാണിച്ചില്ല...

പക്ഷേ ഇപ്പോൾ ആലീസ് ഔതകുട്ടിയുമായി നടത്തിയ സംസാരം അവളെ ഞെട്ടിച്ചു കളഞ്ഞു...

അപ്പൻ അറിഞ്ഞുകൊണ്ടാണോ ഇതൊക്കെ... പിന്നെ അവളെ ചിന്തിപ്പിച്ചത് അമ്മ അവസാനം പറഞ്ഞ വാചകമാണ്...

ആങ്ങള പോയി പിടിച്ചു വെയ്ക്കാൻ.. അത് എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും