Chapter Title : കുടിയേറ്റം 4 [ലോഹിതൻ]

പെണ്ണല്ലേ.. അവൾക്ക് ഒന്നും അറിയില്ല എന്നാണോ ചേച്ചി കരുതുന്നത്..അവൾ അറിയട്ടെ ചേച്ചീ. ഇതൊന്നും അധികം നാൾ ഒളിച്ചു വെയ്ക്കാൻ പറ്റില്ല...

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് മഹിയെ നോക്കി സൂസമ്മ കണ്ണിറുക്കി...

ഇപ്പോഴും മഹിയുടെ കൈ ആലീസിന്റെ മുലകളിൽ തന്നെ മേയുകയാണ്...

അതുവേണ്ട സൂസമ്മേ.. അവൾ ഇതൊന്നും അറിയണ്ട.. അറിഞ്ഞാൽ തന്നെ ആ അറിവും കൊണ്ട് നിന്നോളും.. അവർക്ക് വേണ്ടിയല്ലേ നമ്മൾ നാടും വീടും വിട്ട് ഈ മലബാറിൽ വന്നത്...

ആലീസിന്റെ ആ മറുപടി കേട്ട് സൂസമ്മയുടെ മുഖം ഇരുണ്ടു...

അത് ശ്രദ്ധിച്ച മഹി എല്ലാം ഞാൻ കൈകാര്യം ചെയ്തോളാം എന്ന രീതിയിൽ സൂസമ്മയെ നോക്കി കണ്ണടച്ച് കാണിച്ചു...

പിറ്റേ ദിവസം സാറയെയും ജോസ് മോനെയും കളപ്പുരയിൽ ആക്കി ആലീസും സൂസമ്മയും മഹിയുടെ കൂടെ കാട്ടിലേക് പുറപ്പെട്ടു...

വർഗീസ് അതിരാവിലെ തന്നെ തനിക്ക് കിട്ടിയ സ്ഥലത്തെ പണികൾക്കായി പോയിരുന്നു...

ഔതകുട്ടിയും സൂസമ്മയും അമ്മയുടെ ഒപ്പം ഉള്ളതുകൊണ്ട് സാറക്ക് അവരുടെ പൊക്കിൽ ആസ്വഭാവികത യൊന്നും തോന്നിയില്ല... കഴിക്കാനുള്ള ഭക്ഷണം കാട്ട രുവിയിൽയിൽ നിന്നും വെള്ളം പിടിക്കാനും മറ്റുമുള്ള ജാറുകൾ ഒക്കെ അര ചാക്കോളം സാധനങ്ങൾ ഔതകുട്ടിയുടെ തലയിൽ ചുമടായി ഉണ്ടായിരുന്നു...

ഇത്രയും ഉൾ കാട്ടിലേക്കൊന്നും ആലീസ് ഇതുവരെ പോയിട്ടില്ലാത്തതുകൊണ്ട് ഉള്ളിൽ അൽപ്പം ഭയം ഉണ്ടായിരുന്നു...

വലിയ മലകളോ പാറ കെട്ടുകളോ ഒന്നും ഇല്ലാത്ത നിരപ്പായ സ്ഥലം.. ചോല മരങ്ങൾ ഇടതൂർന്നു നിന്നിരുന്നു.. ചില ഭാഗത്ത് കുറ്റിക്കാടുകൾ മാത്രം.. ചിലഭാഗത്തു പുൽ മേടുകൾ...

മിതമായ കാലാവസ്ഥ.. ഇടക്കിടക്കു ചെറിയ അരുവികൾ ഒഴുകുന്നുണ്ട്.. കുരങ്ന്മാർ മലയണ്ണാൻ വേഴാമ്പൽ ഒക്കെ മരങ്ങളിൽ കാണാം..

കാടിനുള്ളിൽ എത്തിയതോടെ മഹി ഒർജിനിൽ സ്വഭാവം കാണിക്കാൻ തുടങ്ങി...

പുല്ലു നിറഞ്ഞ ഒരിടത്തു എത്തിയപ്പോൾ അവിടെ നിന്നിട്ട് മഹി പിന്നിലേക്ക് ഔട്ടക്കുട്ടിയെ നോക്കി പറഞ്ഞു...

വേഗം നടന്ന് വാടാ പൂറിമോനെ..

ഓടിവന്ന് എന്റെ അമ്മാമേടെ വെപ്പാട്ടീടെ കാലൊന്നു തിരുമി കൊടുക്കടാ...

കെട്ടോ ആലീസ്സേ.. ഇവൾ കേളു നമ്പ്യാരുടെ വെപ്പാട്ടിയായിരുന്നു...

ഇവൻ.. ഇവളുടെ ഈ ഭർത്താവാണ് കൂട്ടി കൊടുത്തത്...

അമ്മാമ മരിച്ചുപോയപ്പോൾ എനിക്ക് കൂട്ടിത്തന്നു...

സൂസമ്മ മഹിയോട് ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു.. അയ്യോ തമ്പ്രാ