Chapter Title : കുടിയേറ്റം 2 [ലോഹിതൻ]

പറയടീ... മാമന് കൊടുത്തത് എന്താണ് എന്ന്.. നീ പറയില്ല.. പെണ്ണല്ലേ.. ഞാൻ പറയാം..

മാമന് പൂറ് കൊടുത്ത് മണ്ണിൽ കേറി കൂടി അല്ലേ.. നാളെ ഇറങ്ങി പൊയ്ക്കോ..ഇനി ആമണ്ണിൽ കണ്ടു കൂടാ...

പെട്ടന്നാണ് ഔത കുട്ടിയും സൂസമ്മയും മഹേന്ദ്രന്റെ കാലിലേക്ക് വീണത്...

കൊച്ചു തമ്പ്രാ.. ഞങ്ങളെ അവിടുന്നു ഇറക്കി വിടരുത്.. ഞങ്ങൾക്ക് തമ്പ്രാ മാത്രമേ ഒള്ളൂ...

ങ്ങും.. അടവ് കൊള്ളാം.. എന്നാലും എന്നും ഇങ്ങനെ കിടക്കുവോ...

കിടക്കാം മരിക്കുവോളം കിടക്കാം..

ങ്ങും.. ഇവൻ ഈ ഊതാ കുറ്റി.. ഇവനല്ലേ നിന്നെ മാമന് കൂട്ടി കൊടുത്തത്...

സൂസമ്മ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.. അതെ..!

അപ്പോൾ എനിക്കും നിന്നെ കൂട്ടി തരാൻ പറ...

ഊതാ കുറ്റി മയിരേ... നീ ഇവളുടെ പൂറ് എനിക്ക് തന്നിട്ട് ആ സ്ഥലം എടുത്തോ..

കാര്യത്തിന് ഒരു തീരുമാനം ആയതോടെ ഔതക്കുട്ടി ഒന്നു ശ്വാസം വലിച്ചു വിട്ടു...

അപ്പോൾ മഹേന്ദ്രന്റെ അടുത്ത ചോദ്യം വന്നു...

നിനക്ക് ഇവളുടെ പൂറ് വേണമെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ ഓടിപോയ്ക്കോ.. ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്യില്ല...

ആ മണ്ണ് വേണമെങ്കിൽ ആ സഞ്ചി എടുത്തോ...അതിൽ തൊട്ടായും വെടിമരുന്നും ഉണ്ട്.. നമുക്ക് കാട്ടിൽ വേട്ടക്ക് പോകാം.. ഉച്ച കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചു വരാം...

ഔതകുട്ടി സഞ്ചി ചാടി എടുത്തു..

തന്നെ പറ്റി ഒന്നു ചിന്തിക്കുക കൂടി ചെയ്യാതെ എല്ലാം സമ്മതിച്ച ഭർത്താവിനോട് മനസുകൊണ്ട് പരിഭവം തോന്നിയെങ്കിലും ഒന്നും പുറത്തു കാണിക്കാതെ സൂസമ്മ നിന്നു...

തോക്ക് എടുത്ത് ഔത കുട്ടിയുടെ കൈയിൽ കൊടുത്തിട്ട് പറഞ്ഞു..

ഇത് നീ പിടിച്ചോ... നിറയല്ല.. കാട്ടിൽപോയി നിറക്കാം...

സൂസമ്മയെ നോക്കി മഹേന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു.. നീയും