Chapter Title : കുടിയേറ്റം 3 [ലോഹിതൻ]

ബ്രാണ്ടിയോ... അത് എത്രവേണമെങ്കിലും ഉണ്ട്..

ആഹ്.. അതിന്റെ ആളാ.. അങ്ങേര്.. കുറച്ച് ഒഴിച്ചു കൊടുത്തിട്ട് കാല് നീട്ടി കൊടുത്താൽ മതി.. നക്കി വെളുപ്പിച്ചോളും...

അത് കൊള്ളാം.. അതും ഒരു നല്ല ആശയമാണ്...

ആശയമോ.. എന്ത്..?

കാൽ നക്കിപ്പിക്കുന്നത്...!

യ്യോ..വേണ്ട കേട്ടോ തമ്പ്രാ... ഔതകുട്ടിയുടെ കുടുംബക്കാരാ..

ഹഹ.. ഹഹ.. അപ്പോൾ തീർച്ചയായും അതു ചെയ്യും..

എന്ത്..?

നാക്കുമെന്ന്...

ശ്ശോ.. ഈ തബ്രാ...

നീ.. നന്നായി സംസാരിക്കും അല്ലേ സൂസമ്മാ..ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചാണോ എന്റെ അമ്മാമേ വളച്ചത്...

ശ്ശോ.. തലക്ക് മീതെ നിൽക്കുന്നവരെ പറ്റി ഇങ്ങനെ ഒന്നും പറയരുത് കേട്ടോ..

തലക്ക് മീതെ നിൽക്കുമ്പോൾ അമ്മാമ കാണില്ലേ..

എന്ത്..?

അമ്മാമയുടെ വെപ്പാട്ടിയെ ഞാൻ വെച്ചൂക്കുന്നത്..

അത് നിങ്ങൾക്ക് മരുമക്കത്തായ ത്തിൽ അവകാശമല്ലേ.. അമ്മാവന്റെ സ്വത്തുക്കൾ എല്ലാം പൂർണ അവകാശത്തോടെ അനുഭവിക്കാം എന്നത്...

ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ.. എന്റെ വെപ്പാട്ടി നന്നായി ഊക്കുക മാത്രമല്ല നന്നായി സംസാരിക്കുകയും ചെയ്യുമെന്ന്...

ഹോ.. ഈ തബ്രായോട് ഒന്നും പറയാൻ ഞാനില്ല...

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ കൽ പടവിൽ കിടന്ന മുണ്ടും ബ്ലൗസും എടുത്ത് ഇട്ടുകൊണ്ട് വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു..

നടന്നു വരുന്ന വഴി തൊടിന്റെ അരുകിൽ പുല്ലു മൂടി കിടക്കുന്ന പാടത്തേക്ക് കൊതിയോടെ നോക്കി...

ഔതകുട്ടിയുടെ വീട് മൺ കട്ട കെട്ടി തിരിച്ച രണ്ടു ചെറിയ മുറിയും അടുക്കളയും പിൻ വശത്ത് ഒരു നീണ്ട ചായിപ്പും ഉള്ള പുല്ലു മേഞ്ഞ ഒരു വീടാണ്...

വർഗീസും കുടുബത്തിനും അതിൽ ഒരു മുറി ഒഴിഞ്ഞു കൊടുത്തു..

ആ മുറിയിലാണ് വർഗീസ്സും ആലീസും സാറയും കിടക്കുന്നത്... ജോസ് മോൻ സൂസമ്മയുടെ പിള്ളേരുടെ കൂടെ