Chapter Title : കുട്ടന്‍ തമ്പുരാന്‍ 7 ചിറ്റയും ഞാനും [ജോബി]

കാലം ഉറക്കം ഒഴിഞ്ഞു പഠിച്ചതാ, അതിന്റെ ക്ഷീണം എല്ലാം ഇപ്പോഴല്ലേ ഉറങ്ങി തീര്‍ക്കാന്‍ പറ്റു"

"ഓ വല്യ പഠിത്തക്കാരി വന്നിരിക്കുന്നു"

ഉടനെ അവള്‍ പല്ല് തേയ്ക്കാനായി പോയി. ഞങ്ങള്‍ രണ്ടു പേരും പല്ല് തേച്ച ശേഷം ഞങ്ങള്‍ ഒരുമിച്ചു ഇഡ്ഡലി കഴിച്ചു. അപ്പോള്‍ അവിടെ ഞാന്‍ ചിറ്റയെ കണ്ടില്ല. അതിനു ശേഷം ദേവു പാത്രങ്ങള്‍ എല്ലാം കഴുകി വെയ്ക്കാനായി അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.

അങ്ങനെ ഞങ്ങള്‍ കുറച്ചു സമയം അവിടെ നിന്ന ഞാന്‍ ചിറ്റയെ തിരഞ്ഞു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു ചിറ്റ ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരിയോടെ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

"ചിറ്റ എവിടെ ആയിരുന്നു, ഞാന്‍ കുറെ നേരം ആയി ചിറ്റയെ നോക്കുന്നു"

"എന്ത് പറ്റിയെടാ"

"ഒന്നും ഇല്ല, എനിക്ക് ചിറ്റയെ ഇപ്പോഴും കണ്ടു കൊണ്ടിരിക്കണം"

"എടാ നിനക്ക് എന്താ എന്നോട് പ്രേമമാണോ."

"അതെ എനിക്ക് പ്രേമമാ"

"പ്രേമിക്കാന്‍ പറ്റിയ പ്രായം, എടാ സൂക്ഷിച്ചും കണ്ടും വേണം എല്ലാം"

"എന്ത് പറ്റി"

"ദേവു ഉള്ളതാ, അവള്‍ എങ്ങാനും കേട്ടാല്‍"

"ഇല്ല, അവള്‍ അടുക്കളയിലാ"

"അല്ല, ചിറ്റ എവിടെ പോയതാ"

"ഓ അതോ, എനിക്ക് പുറത്തായടാ"

"എന്ത് പുറത്തായി എന്ന്"

"എടാ ഞങ്ങള്‍ പെണ്ണുങ്ങള്‍ക്ക് മാസമുറ വരില്ലേ, എന്റെ ഇപ്പൊ വന്നു"

"അത് കൊണ്ടെന്താ"

"അത് കൊണ്ട് ഇനി കുറച്ചു ദിവസത്തേക്ക് ഒന്നും നടക്കില്ല"

"അതെന്താ"

"എടാ എന്റെ യോനിയില്‍ കൂടി രക്തം പോലെ വരില്ലേ, അതിനെ ഞങ്ങള്‍ ആര്‍ത്തവം എന്ന് പറയും. അത് കൊണ്ട് ഇനി കുറച്ചു ദിവസത്തേക്ക് നമ്മള്‍ തമ്മില്‍ ഒന്നും നടക്കില്ല"

"ഇത് വല്യ കഷ്ടമായി പോയി"

"നീ പേടിക്കണ്ട, നീ കുറച്ചു ദിവസം നിന്റെ വീട്ടില്‍ പോയി നിന്നോ, എന്നിട്ട് ജാനുവിനെയും മാലതിയും എല്ലാം സുഖിപ്പിക്ക്. അത് കഴിഞ്ഞു തിരിച്ചു ഇങ്ങോട്ട് തന്നെ വരണം. എനിക്ക് നീയെ ഉള്ളു"

"എനിക്ക് ചിറ്റയെ മതി. എനിക്കിപ്പോ ചിറ്റയോടു ഒരു പാട് ഇഷ്ടമാ"

"എനിക്കും അങ്ങനെ തന്നെയാടാ, പക്ഷെ ഒരു നാല് ദിവസം നീ വീട്ടില്‍ പോയ്‌ നില്‍ക്ക്. അപ്പോഴേക്കും എനിക്ക് മാസമുറ തീരും. അതിനു ശേഷം നീ ഇങ്ങോട്ട് വരണം. ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു കാവല്‍ ആയി. ഞാന്‍ നിന്റെ അമ്മയെ പറഞ്ഞു സമ്മതിപ്പിക്കാം"

"പക്ഷെ ഇത്രയും ദിവസം ഞാന്‍ ചിറ്റയെ കാണാതെ ഇരിക്കണ്ടേ"

"അത് സാരമില്ലടാ. പണ്ട് ശകുന്തള എത്ര കാലമാ ദുഷ്യന്തനെ കാണാതെ ഇരുന്നത്. അതൊക്കെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമാ"

"എന്നാലും