Chapter Title : കുട്ടന്‍തമ്പുരാന്‍ 1

അടുത്തിരുന്നു കരയുന്നതു. എനിക്കു ഒന്നും മനസിലാകുന്നില്ലായിരുന്നു. എന്തായാലും നാടകം മതിയാക്കി എണീൽക്കാം എന്നു തീരുമാനിച്ചു. ഞാൻ പതുക്കെ കണ്ണ് തുറന്നു. അതു അവൾ മനസിലാക്കിയതു പോലെ പെട്ടെന്നു കണ്ണുകൾ തുടച്ചു നേരെ ഇരുന്നു.

“നീ ഇറങ്ങിയില്ലെ?..”

“നീ എന്തിനാ കരയുന്നെ?..“ ഞാൻ എണീറ്റ് അവളുടെ അടുത്തായി ഇരുന്നു. “ഞാനോ.ഞാൻ കരയുന്നതൊന്നുമില്ല.നിനക്കൂ തോന്നുന്നത് “ഞാൻ കണ്ടതല്ലെ നീ കരയുന്നത്.എന്താന്നു വെച്ചാ പറ. മനുഷ്യനു ഒന്നുറങ്ങണം’

“അപ്പോൾ നിനക്കും എന്നെ കണ്ടുടാതായൊ?..” അവൾ വീണ്ടും വിതുമ്പാൻ തുടങ്ങി.

“അയ്യ. എന്തായിരു.കൊച്ചു പിള്ളരെ പോലെ. നാണക്കേട്.” ാൻ അവളെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

“അല്ലെടാ…എല്ലവരൂം എന്നെയാ കൂറ്റും പറയുന്നെ.വന്നതു ഏതോ വലിയ തറവാട്ടിലേതാ പോലും”

“എന്നിട്ട് നിനക്കൂ എന്താ അവനെ ഇഷ്ടട്ടപെടാത്തെ?

“എടാ മണ്ടാ..ഒരു പെണ്ണിനു തറാവാട്ടു മഹിമ മാത്രം മതിയോ?.കെട്ടാൻ വരുന്നവൻ കൂടെ നmയി ഇരിക്കണ്ടെ? ഇതു പറഞ്ഞു അവൾ എന്റെ തല്ക്കു ഒരു കിഴുക്കും തന്നു.

“അതിനു ഇപ്പോൾ അയാൾക്കു ഒരു കുഴപ്പവും ഇല്ലയിരുന്നല്ലൊ…?

‘ങ്ങം കുഴപ്പമില്ലയിരുന്നു പോലും…അല്ലെങ്കിലും നിങ്ങൾക്കു ഒക്കെ അങ്ങനെ തോന്നു. നിങ്ങൾക്കെന്നെ എങ്ങനെ എങ്കിലും ഇവിടുന്ന് പറഞ്ഞു വിട്ടാൽ മതിയല്ലൊ’

“അങ്ങനെ ആണോ നീ വിചാരിച്ചിരിക്കുന്നെ. എന്നയാലും നീ വേറെ വീട്ടിൽ പോകേണ്ടുവളപ്പെ? ഞാൻ ഒരു കാർണവരെ പോലെ പറഞ്ഞു.

‘ശരിയാ എന്നായലും പോകേണ്ടവേള. എന്നും പറഞ്ഞു വരുന്ന ഏതെങ്കിലും കൊശവന്മാരുടെ കൂടെ പോകാൻ പറ്റുമോ? അവൾ മുഖം ഒന്ന് തുടച്ചു. ഇപ്പോൾ അവളുടെ വിഷമം ഒന്ന് കുറഞ്ഞ പോലെ എനിക്കു തോന്നി

“ഇന്നു വന്ന കൊശവന്നു എന്തായിരുന്നു കുഴപ്പം?” ‘നീ കണ്ടതല്ലെ?..എന്നിട്ടു നിനക്കു ഒന്നും തോന്നിയില്ലാ…?

“എനിക്കൂ എന്തു തോന്നാൻ?..ഞാനല്ലല്ലോ കെട്ടുന്നത്”

“അതു ശരിയ.എന്റെ കാരിയം എന്തായാലും നിനക്കു എന്താ അല്ലെ…?” അവളുടെ മുഖത്ത് വീണ്ടും വിഷാദം തളം കെട്ടാൻ തുടങ്ങി

“അയ്യോ ഇനിയും കരയല്ലെന്റെ പൊന്നെ” ഞാൻ അവളെ വീണ്ടും എന്റെ തോളിലേക്കു ചായിച്ചു കിടത്തി

എത്ര നേരം അങ്ങനെ കിടന്നു എന്നറിയില്ല. രണ്ട് പേരും കുറച്ച് നേരം ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. വെറും ലുങ്കി മാത്രമായിരുന്നു എന്റെ വേഷം. ഷർട്ട് ഇടാത്ത് കൊണ്ട് അവളുടെ