Chapter Title : കുട്ടിപ്പാവാട 4 [സ്വപ്ന]

ചന്തിക്കടിയിലെ പാവാട പുറകോട്ട് വലിച്ചിട്ടു... സാറ് ക്ലാസെടുത്തു കൊണ്ടിരുന്നു... ഇപ്പോള്‍ എന്‍റെ പൂറപ്പവും മൊത്തം കടിപ്രദേശവും ആ ഫര്‍ണ്ണിച്ചര്‍ ബഞ്ചിലമര്‍ന്നു... ഈ ഇരുത്തത്തിനൊരു ഉദ്ദേശമുണ്ട്...എന്‍റെ മുന്‍ബെഞ്ചിലിരുന്ന ചില വിരുതന്‍മാര്‍ മനഃപൂര്‍വ്വം പേന താഴെയിട്ട് അതെടുക്കുവാനെന്ന മട്ടില്‍ പുറകില്‍ താണ് തിരിഞ്ഞുനോക്കി എന്‍റെ തുണിബന്ധമില്ലാത്ത , വടിച്ച പൂറിനെ നോക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു... എത്ര നേരം അച്ചടക്കം കാട്ടി കാലടുപ്പിച്ചിരിക്കും... പൂറല്ലേ... ഇടയ്ക്ക് അറിയാതെ കാലാട്ടി പോയാല്‍ പുറത്ത് കാണുമല്ലോ...അതിനാണ് പാവാട പുറകിലോട്ട് വിരിച്ചിട്ടത്...സാറിനോട് ചൂരലടിവാങ്ങി പതം വന്ന ഇന്‍റെ പത്തിരിച്ചന്തി തുണിയില്ലാതെ പൂറോടെ പച്ചയ്ക്ക് ഉള്ള ഇരുത്തത്തില്‍ മൂട്ടിന് ഒരു സ്പെഷല്‍ ഫീല്‍ കിട്ടി...ആ സമയം മനസ്സില്‍ ക്ലാസ്സ് ശ്രദ്ധിക്കാതെ പല വഴി ചിന്തപോയി...അതായത് ,ഈ നാലു ചുവരുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ ഞാന്‍ മാത്രമാണ് ഒരു പ്രത്യേകതയുള്ളത്... ഞാന്‍ മാത്രമാണ് പെണ്ണ്... ഞാനാണ് കുടുംബിനിയാവാനുള്ള സ്ത്രീ...പൂറോടെ ജനിച്ചവള്‍ ഞാന്‍ മാത്രം... മധ്യവയസ്കയേക്കാള്‍ മുലമുഴുപ്പുള്ളവള്‍... അതെ ഇവിടെ എനിക്കേ മുലകളുള്ളൂ... ഈ ഇരിക്കുന്നവരെല്ലാം മുലകുടിച്ച് വളര്‍ന്നവര്‍...(എന്നിട്ടിപ്പഴും മുലക്കൊതി മാറാതെ എന്‍റെ മുലയ്ക്ക് കൊതിക്കുന്നു ) ഇവിടെ ഒരു അമ്മയാവാന്‍ എനിക്കേ കഴിയൂ... പ്രസവിച്ച് ശരീരത്തിലെ ചോര വറ്റിച്ച് മുലയൂട്ടി ഓരോ ആണ്‍കുട്ടികളെയും ഈ ഇരിക്കുന്നവരെപോലെയാക്കാന്‍ പെണ്ണായ ഞാന്‍ തന്നെ വേണം...ഇതൊക്കെ ഓര്‍ത്തങ്ങനെ ഇരുന്നു...അപ്പോള്‍ പുറക് ബഞ്ചില്‍ നിന്ന് ഒരുത്തന്‍ പാന്‍റി മണത്ത് കൊണ്ട് ''.. പെണ്ണ് പടവലങ്ങയാണോ തൂറുന്നത്.. നല്ല പടവലമണം...ഹായ്...'' എല്ലാരും പതിയെ ചിരി തുടങ്ങി... ഞാനൊന്നും കേള്‍ക്കാത്ത പോലെ ഇരുന്നു... ഇത് കേട്ട് അടുത്തിരുന്ന അമല്‍ദാസ് ചിരിച്ചത് എനിക്കിഷ്ട്ടപ്പെട്ടില്ല...
ഞാന്‍ ; ''ഡാ ...ഇങ്ങു വാ...നീയെന്തിനാ ചിരിക്കുന്നത്... ?'' അവന്‍ കാതോര്‍ത്തു.
അമല്‍ ; ''ഒന്നുല്ല രജിഷാ... ''
ഞാന്‍ ; ''ഡാ.. നിനക്കു വിശക്കുന്നുണ്ടോ...?''
അമല്‍ ; '' ചെറുതായിട്ട്... എന്താ ? ''
ഞാന്‍ ; ''എനിക്ക് തൂറാനുണ്ട് .., നീ താഴെ വാ പൊളിച്ച് കെടന്നോ... ഞാന്‍ നിനക്ക് നല്ല പടവലവണ്ണത്തില്‍ പൊളിച്ച് തൂറിത്തരാടാ കുട്ടാ... മോന്‍ തിന്നോ ചേച്ചീടെ തീട്ടം...വേണ്ടേ മോന്...? ''
ഇത് കേട്ട് അവന്‍റെ മനസ്സാകെ മുറിഞ്ഞ് അവന്‍ ചത്തെന്ന് അവന്‍റെ മുഖം