Chapter Title : കുട്ടിപ്പാവാട 5 [സ്വപ്ന]

പറയുമ്പോള്‍ എനിക്ക് തീരെ ചന്തിയില്ല എന്നുള്ള ഗോസിപ്പ് ആകെ മാറി കിട്ടുന്നത് ക്ലാസില്‍ വരുമ്പോഴാണ്...ആ സന്തോഷം എന്നും കിട്ടാന്‍ വേണ്ടി ഞാനിവന്‍മാരോട് ഒന്നും കേട്ടതായി ഭാവിക്കാതെ തുടര്‍ന്നു...
ഞാനിതൊക്കെ ഓര്‍ത്തു നില്‍ക്കുമ്പോഴും ഇവന്‍മാരുടെ ലേലം വിളി തുടര്‍ന്നു കൊണ്ടിരുന്നു... '' ആയിരത്തി അഞ്ഞൂറ് ഒരുതരം... ആയിരത്തി അഞ്ഞൂറ് രണ്ടുതരം... ''
രണ്ടാമന്‍ ; ''നീയിതെങ്ങോട്ടാ മൈരേ ലേലം വിളിച്ച് കൂട്ടുന്നത്... വല്ലോം നടക്കുവോ...? ആദ്യം പറഞ്ഞത് ഓക്കെ... ഇപ്പോ നടക്കുവോ വല്ലതും... ചെയ്യാന്‍ കഴിയാത്തവന്‍ വിളിച്ച ലേലത്തുക കമ്പനിക്ക് തരണം... എന്നാലേ പറയാവൂ... അതും ധൈര്യമുള്ളവര്‍ മാത്രം...''
അഞ്ചാമന്‍ '' അതു ഞാന്‍ ഉറപ്പായും ചെയ്യും... തൊട്ടില്ലെങ്കിലും ചെയ്താ പോരേ... ?...''
ദൈവമേ... ഇവരെന്താ ചെയ്യുമെന്നേറ്റത്...എനിക്ക് ഹാര്‍ട്ട് പടപടാന്ന് അടിച്ചു തുടങ്ങി... ഞാനാദ്യം എന്‍റെ ഇരിപ്പു ശരിയാക്കി... പാവാട ബെഞ്ചിന് പുറകോട്ട് വിരിച്ചാണല്ലോ ഇരിപ്പ്... ഇപ്പം അവര്‍ക്ക് ഒന്ന് എന്‍റെ പുറകിലായി താഴെ നൂണ്ട് ഇരുന്ന് എന്‍റെ പാവാട സൂത്രത്തില്‍ പൊന്തിച്ച് നോക്കിയാല്‍ എന്‍റെ ചന്തിയപ്പങ്ങള്‍ സുഖായ് കാണാം... കുഞ്ഞു നെയ്യപ്പങ്ങളായത് കൊണ്ട് കൂതിക്കുഴിയും ശരിക്ക് കാണും കള്ളന്‍മാര്‍... നല്ല പിങ്ക് കലര്‍ന്ന ചുവപ്പ് നിറമാണ് എന്‍റെ കൂതിതുളയ്ക്ക്... ഞാന്‍ പൂറപ്പം ഷേവ് ചെയ്യുമ്പോ പിന്നാമ്പുറം കണ്ണാടി നോക്കാറുണ്ട്...
പെട്ടന്ന് ഡസ്ക്ക് ചെറുതായി അവര്‍ തള്ളുന്ന പോലെ തോന്നി... ദൈവമേ... എന്തുചെയ്യും... ഞാന്‍ പതിയെ ചന്തിമൂട് പൊന്തിച്ച് കൊണ്ട് പുറകോട്ട് വിരിച്ചിട്ട പാവാടയുടെ തല ഇരുന്ന് കൊണ്ട് ചന്തിക്കും ബെഞ്ചിനും ഇടയിലേക്ക് അല്‍പ്പം തിരുകിക്കയറ്റി വച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു . ഒന്നു മൂട് ഒതുക്കി അമര്‍ന്നിരുന്നു... അയ്യട...!!! അങ്ങനെയിപ്പോ