Chapter Title : കുടുബം എന്‍റെ ഭോഗ കളരി 2 [Chudala]

കുഞ്ഞെചിയോടൊപ്പം ഇറങ്ങി വന്ന വല്യേച്ചി അത് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ എന്‍റെ വാ അടഞ്ഞു പോയി...അമ്മ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അകത്തേക്ക് കയറി പോയി...കുഞ്ഞേച്ചി സ്തഭ്തയായി നില്‍ക്കുകയാണ്.. “ചേച്ചി...അയാള്‍ക്ക്‌ എന്ത് പ്രായം ഉണ്ടെന്നു ആലോചിച്ചു നോക്കികെ നിനക്കെന്താ പ്രാന്ത് പിടിച്ചോ?” ചേച്ചിയുടെ അടുത്തേക്ക്‌ നീങ്ങി നിന്നു ഞാന്‍ അത് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ചേച്ചി അല്‍പ്പം അകന്നു മാറി... “എത്ര പ്രായമായാലും വേണ്ടില്ല..കഴുകന്‍ കണ്ണുകള്‍ക്കിടയില്‍ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാമല്ലോ...എനികത്രേം മതി” അത് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് എന്നെ രൂക്ഷേമായി നോക്കികൊണ്ട്‌ വല്യേച്ചി അകത്തേക്ക് നടന്നു പോയി...ഞാന്‍ തരിച്ചു നിന്നു..ദൈവമേ ഞാന്‍ കാരണം എന്‍റെ വല്യേച്ചി...എന്‍റെ മനസു എന്നെ വല്ലാതെ ശകാരിച്ചു... “എടാ പോട്ടെ സാരമില്ല ചേച്ചിടെ വിധി അതാരിക്കും പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല” “ഹാ എന്ത് വിധി..ചേച്ചി ഞാന്‍ അങ്ങനെ നോക്കുന്നത് കൊണ്ടാണ് ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ചെയ്യുന്നത്...ഞാന്‍ ഈ വീട്ടില്‍ നിന്നും പോയാല്‍ ഈ പ്രശ്നങ്ങള്‍ എല്ലാ തീരുവോ കുഞ്ഞേച്ചി..” എനിക്ക് സങ്കടം അലതല്ലിയെത്തി.. “നീ എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നേ ...ചേച്ചിക്കും മടുത്തു കാണുടാ” “അതിനു ചേച്ചിക്ക് ഇരുപത്തിയാറു വയസല്ലേ ആയിട്ടുള്ളൂ” “നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ അതൊക്കെ ഓവര്‍ ഏജ് ആണെന്ന് നിനക്ക് ഞാന്‍ പറഞ്ഞു തരണോ?” “എന്നാലും ചേച്ചി” എനിക്ക് അന്ന് കിടന്നിട്ടു ഉറക്കം വന്നില്ല..വല്യേച്ചി വൈകിട്ട് ചേച്ചിയുടെ കൂട്ടുകാരിയുടെ കല്യാണം ഉണ്ടെന്നു പറഞ്ഞു പോയി...കുഞ്ഞേച്ചി ഇന്ന് പിരിയടസ് ആയോണ്ട് വരില്ല എന്നും പറഞ്ഞിരുന്നു .ഞാന്‍ റൂമില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങി പാടിയിലേക്ക് നടന്നു...ഞാന്‍ അങ്ങനെ ഒക്കെ ചേച്ചിയെ കണ്ടത് കൊണ്ടാണ് ചേച്ചി ഇങ്ങനെ ഒരു കടും കൈ ചെയുന്നത്..പക്ഷെ...ഈശ്വരാ ഞാന്‍ കാരണം...ചേച്ചിയെ എങ്ങനെ എങ്കിലും ഈ തീരുമാനത്തില്‍ നിന്നും മാറ്റണം..പക്ഷെ അതുകൊണ്ട് കാര്യമായില്ല.. അച്ഛന്‍ ആണ് തീരുമാനം എടുത്തത്..അപ്പോള്‍ പിന്നെ ഇത് അച്ഛനെ കൊണ്ട് മാറ്റി പറയിപ്പികണം....രണ്ടും കല്‍പ്പിച്ചു ഫോണ്‍ എടുത്തു അച്ഛനു മിസ്സ്‌ അടിച്ചു...എപ്പോളും എന്‍റെ ഫോണില്‍ ഇന്റര്‍നാഷണല്‍ കാള്‍ വിളിക്കാന്‍ അച്ഛന്‍ പൈസ കയറ്റി ഇടാറുണ്ട്... അല്‍പ്പം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അച്ഛന്‍ തിരികെ വിളിച്ചു...ആദ്യം ഇച്ചിരി പേടിച്ചെങ്കിലും രണ്ടും കല്‍പ്പിച്ചു ഞാന്‍ കാര്യം പറഞ്ഞു..പക്ഷെ നീ കുട്ടിയാണ് ഈ കാര്യങ്ങള്‍ എല്ലാം മുതിര്‍ന്നവര്‍ തീരുമാനിക്കും എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അച്ഛന്‍ ഫോണ്‍