Chapter Title : കുടുബം എന്‍റെ ഭോഗ കളരി [Chudala]

നീണ്ടു നിവര്ന്നെ...കാമ ദേവ..അല്ല ശിവനെ കാത്തു കൊള്ളണെ....അമ്മെ മഹാമായേ... നേരം വെളുത്തു വരുന്നതല്ലേ ഉള്ളു എന്‍റെ പോന്നു ചെങ്ങായിമാരെ അപ്പോളേക്കും കഥ കേള്‍ക്കാന്‍ ഇങ്ങനെ നില്‍ക്കുന്നത് ശെരി ആണോ...പല്ലെങ്കിലും ഒന്ന് തേക്കാന്‍ സമ്മതിക്കോ... ആഹ ഇന്നത്തെ കണി തന്നെ നമ്മുടെ നിഹാരിക ആണല്ലോ...കൊള്ളം കുളിയൊക്കെ ഉണ്ടല്ലേ ഇവള്‍ക്ക്...മുഖം അല്‍പ്പം കൂടി ഭംഗി വച്ചതുപ്പോലെ .... “കൈസേ ഹോ ഹേ ഹ നിഹാരിക” “അച്ഛാ ഹും..ആപ് കൈസേ ഹോ? “ഹാ ഗുഡ് ഗുഡ്..യു ജോബ്‌ ഹിയര്‍” “ഹാജി...മേരി ബാപ്പ് ഇതര്‍ താ..അഭി തോ ഓ ബീമര്‍ പടഗയി...തോ ഹം ആഗയ..” “ഹാ അച്ഛാ” എന്ത് കുന്തമാണാവോ ഇവള്‍ പറഞ്ഞത് “ഹാ ടീക്കെ ടീക്കെ...ചലോ...ബൈ ബൈ.. “ഹാ ടീക്കെ സാബ്” “എന്‍റെ പോന്നു കോച്ച നീ പറഞ്ഞതൊന്നും എനിക്ക് മനസിലായില്ല എങ്കിലും പക്ഷെ നിന്നെ എനികങ്ങു ബോധിച്ചു വല്ലാണ്ട്...ആരിലും കാണാത്ത ഒരു ആകര്‍ഷണം ഉണ്ട് നിന്നില്‍...പക്ഷെ കാമം എന്‍റെ മനസില്‍ നിന്നും കളയും വരെ നീ എന്നില്‍ നിന്നും ദൂരെ നടന്നോ..അതാ നല്ലത്” “ആപ് കുച്ച് ബോലാ സാബ്” “നഹി നഹി..” ഈ മുറിയില്‍ വല്ലാത്ത ഒരു അന്തരീക്ഷം അല്ലെ....നല്ല തണുത്ത കാറ്റ് വീശുന്നു...അകലെ കടലാണ്...അതുകൊണ്ടാകും..അപ്പൊ കഥ തുടരാലെ... അങ്ങനെ ആണ് ഇന്ന് കാണുന്ന സ്ഥിതി വരെ എത്തിയത്...അവള്‍ കലിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് മുകളിലേക്ക് പോയി കാണും...ഇന്നും ഞാന്‍ അടിച്ചു വച്ച വസ്ത്രങ്ങള്‍ എടുക്കും അതിന്‍റെ റിയാക്ഷന്‍ എന്നോണം ഇനി എന്നെ കാണുമ്പോള്‍ ഒരു കലിപ്പ് നോട്ടവും അതിന്‍റെ കൂടെ മുറു മുറുത്തുകൊണ്ട് വല്ല തെറിയും അകമ്പടി കാണും.. ഇവിടെ ഈ പാടിയില്‍ ഇരിക്കുമ്പോള്‍ എല്ലാം അവളുടെ ഒരു മണമാണ്... “അപ്പു മോനേ” ദെ വിളിക്കുന്നു..ഈ അമ്മ ഇങ്ങനെ ആണ് എപ്പോള്‍ ഇവിടെ വന്നിരുന്നോ അപ്പൊ വിളിക്കും...വരിന്‍ ചെങ്ങായിമാരെ എന്താന്നു നോക്കി വരാം. “ഡാ മോനെ നീ ആ കടയില്‍ പോയി ഇച്ചിരി പഞ്ചസാര വാങ്ങി വാ..ചായക്കിട്ടപ്പോള്‍ ഉള്ളത് തീര്‍ന്നു....ആരെങ്കിലും വന്നാല്‍ ചായ കൊടുക്കാന്‍ പോലും ഒന്നുമില്ല..” അടുത്ത പണി..പോകുക തന്നെ ..ദൂരെ ഒന്നുമല്ല അടുത്ത് തന്നെ ആണ്...പോയി വരാലെ...ചേച്ചിയെ കണ്ടില്ലലോ...കുഞ്ഞെചിയെയും കണ്ടില്ല..ഹാ