Chapter Title : കുടുബം എന്‍റെ ഭോഗ കളരി [Chudala]

പ്രധാന വാണമടി സ്ഥലം അത് തന്നെ ആണ്...പ്രകൃതിയുടെ ശബ്ദവും കുയിലിന്‍റെ നാദവും പാടിക്കടുത്തുള്ള കുളത്തിലെ ചെറു ഓളങ്ങളും എല്ലാം കൂടെ ചേരുമ്പോള്‍ ഹോ എന്നാ ഒരു കാമഭംഗിയാണ്... ഹേ ഇവള്‍ ഇതുവരെ പോയില്ലേ...ഇങ്ങനെ നോക്കി ദേഹിപ്പിക്കുന്നു “ന്താട” “എന്താ” “അത് തന്ന ഞാനും ചോദിച്ചേ എന്താ എന്ന്” “ഒന്നുല്ല” “പിന്നെ” “എന്ത് പിന്നെ” ചുറ്റും ഒന്ന് നോക്കി എന്‍റെ അടുത്തേക് കയറി നിന്നു...ഈശ്വരാ അടികിട്ടോ ... “നിന്നോടൊരു നൂറു വട്ടം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് മറ്റേടത്തെ ആ നോട്ടം എന്‍റെ പിന്നില്‍ വന്ന് നോക്കരുത് എന്ന്” “ഞാന്‍ എന്തു”’ “പതുക്കെ പറയെടാ” “ഞാന്‍ എന്ത് നോക്കിന്ന...ഞാന്‍ ഇപ്പോള്‍ ചായയും കുടിച്ചു വന്നെ ഉള്ളു” “ഹോ അപ്പൊ ഇനി ന്‍റെ ചോര കുടിക്കാന്‍ ആകും അടുത്ത ഭാവം അല്ലെ” “ഇതെന്തു പാട...ഞാന്‍ എന്ത് ചെയ്തിട്ട നീ എന്നോടിങ്ങനെ ചൂടകുന്നെ വല്യേച്ചി” “വാല്യേച്ചി ...ആ വാക്കിന്‍റെ എല്ലാം അര്‍ഥം അറിയുമോ നിനക്ക്...” ‘”ഹാ അറിയാലോ” “ഉവ..എനിട്ടണോ ഇപ്പോളും സ്വന്തം ചേച്ചിടെ കു...വേണ്ടാതിടം നോക്കി നടക്കുന്നത്” “പിന്നെ ഞാന്‍ ഒന്നും നോക്കില” “അപ്പു നീ കളിക്കല്ലേ ..ഇവിടെ നിന്നെ എല്ലവര്‍ക്കും ഇഷ്ട്ടമാണ് എന്നുകരുതി എന്ത് പോക്രിത്തരം കാണിച്ചാലും ആരും ഒന്നും പറയില്ല ചെയ്യില്ല എന്നാ നിന്‍റെ ദൈര്യം ഉണ്ടല്ലോ “ “ഞാന്‍ ന്ത് ചെയ്തുന്ന ഈ പറയുന്നേ..ഇതുകൊള്ളാം മര്യാദക്ക് ചായയും കുടിച്ചു പഠിക്കാന്‍ പാടിയില്‍ പോകാന്‍ ഇരുന്ന എന്നെ വെറുതെ വിളിച്ചു ചീത്ത പറയുന്നു...കൊള്ളാലോ” അവളുടെ മുഖത്തെ ദേഷ്യം ഇപ്പോള്‍ കൂടി വരുവാണ്...ഹോ എന്തൊരു സൗന്ദര്യം ആണ് ഇപ്പോള്‍ ആ മുഖത്തിന്‌..വല്ലാത്തൊരു വശ്യത...ശ്വാസ ഗതി വര്‍ദ്ധിക്കുമ്പോള്‍ ആ മുലകള്‍ വല്ലാണ്ട് ആ ചുരിധാരിനുള്ളില്‍ വീര്‍പ്പു മുട്ടുന്നപ്പോലെ ...നോക്കിയത് അവള് കണ്ടു...ഇനി നിന്നാല്‍ ശെരി ആകുല.. “നീ നന്നാവൂല” “ഓ ആയിക്കോട്ടെ” “സ്വന്തം ചേച്ചിയെ കാമാത്തോടെ നോക്കുന്ന നീ ഒരിക്കലും നാന്നാകൂല അപ്പു” “ആയിക്കൊട്ടെന്നെ” ഇറങ്ങി നടന്നു...അവള്‍ പറഞ്ഞത് കൊണ്ടത്‌ ചങ്കില്‍ ആണെങ്കിലും പക്ഷെ അത് മുഖത്ത് കാണിച്ചില്ല..അല്ലങ്കിലും കാണിച്ചിട്ടും കാര്യവുമില്ല..അല്ലങ്കില്‍ തന്നെ നിങ്ങള്‍ പറ ഞാന്‍ മാത്രമാണോ ഇതിനെല്ലാം കാരണക്കാരന്‍... പണ്ട് എന്‍റെ എല്ലാ കാര്യത്തിനും