Chapter Title : കുടുക്കിൽ വീണ പച്ചക്കരിമ്പ്

ഇട്ടിരിക്കുന്നത്. അവൾ അയാളിൽ നിന്നും കുറെ മാറി നിന്നു. ഞാൻ കാലത്തു തന്നെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയിരുന്നു. അപ്പച്ചനു കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല. ഇന്നത്തേക്ക് വേണ്ട മരുന്നൊക്കെ ഞാൻ വാങ്ങി കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. കൂടാതെ രണ്ടു പേർക്കും കാന്റീനിൽ ഭക്ഷണം ഓർഡർ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. നേരാ നേരത്ത് കാപ്പിയും ഭക്ഷണവും അവർ കൊടുത്തോളും. അനിതയോയ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് ചെല്ലേണ്ട എന്ന് അമ്മ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. നാളെയും ഞാൻ തന്നെ പൊക്കോളാം. അപ്പോൾ അപ്പച്ചന്റേയും അമ്മച്ചിയുടേയും ഓരോ ജോഡി ഡ്രെസ്സുകൾ കൊണ്ടു ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അവൾ എല്ലാം കേട്ടു നിന്നു. എന്താ ഒന്നും പറയാത്തെ? എന്നോട് ദേഷ്യമാണോ? അയാൾ ചോദിച്ചു. ഇന്നും രാത്രി ഞാൻ വരട്ടെ? വേണ്ട, ഞാൻ വാതിൽ തുറക്കില്ല പെട്ടന്നവൾ ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു. ഇന്നലെ നല്ല സുഖമുണ്ടായോ? സോമൻ ചേട്ടാ ആവശ്യമില്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ പറയല്ലെ മര്യാദക്കാരനാണെന്ന് കരുതിയാവാതിൽ തുറന്നെ, എന്നെ നശിപ്പിക്കാനാണെന്ന് കരുതിയില്ല. എന്നെ കൊല്ലാക്കൊല ചെയ്തു നശിപ്പിച്ചിട്ട് സുഖമുണ്ടായിരുന്നോ എന്ന് അവളുടെ തൊണ്ട ഇടറി.അനിതെ അങ്ങനെ ചെയ്യണമെന്ന് ഒരുദ്ദേശവും എനിക്കില്ലായിരുന്നു. ആ സമയത്ത് അങ്ങനെ സംഭവിച്ചു പോയതാ ക്ഷമിക്കു അവൻ പറഞ്ഞു.വെറുതെ കള്ളം പറയരുത് കരുതി കൂട്ടി ഉറയൊക്കെ കൊണ്ടുവന്നിട്ട് ഇപ്പോൾ പാവത്താനായി അഭിനയിക്കുന്നു. അവൾ ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു. ഒരു ഉമ്മ തരോ? സോമൻ ചേട്ടൻ ദയവായി പോകുന്നുണ്ടോ എനിക്കിവിടെ കുറെ പണിയുണ്ട് എന്നു പറഞ്ഞവൾ ധൃതികൂട്ടി. എന്നാ ശെരി ഞാനും പോട്ടെ എന്ന പറഞ്ഞയാൾ ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ഓ മറന്നു അപ്പച്ചന്റെ ആധാർ കാർഡിന്റെ കോപ്പി ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊടുക്കണം അതൊന്ന് എടുത്ത് തന്നാൽ ഞാൻ കോപ്പിയെടുത്ത് ഉടൻ തിരിച്ചു തരാം അവൻ പറഞ്ഞു.