Chapter Title : ക്യാനഡയിലെ നനുത്ത രാവുകൾ -3

വെടിമരുന്നും തീപ്പെട്ടിയും അടുത്തടുത്തിരുന്നട്ടും ഇത് വരെ തീയാളിപ്പടർന്നിരുന്നില്ല, ഇന്നെന്റെ ലിംഗത്തിൽ നിന്നു വരുന്ന അഗ്നിസ്ഫുലിംഗങ്ങൾ മമ്മിയുടെ യോനീസാഗരത്തിൽ വീണണയും. രതിയാലസ്യത്തിൽ അവളെ പുണർന്നു കിടന്നിനിയുള്ള രാവുകളിൽ ഞാനുറങ്ങും. ഞങ്ങളുടെ സീൽക്കാരങ്ങൾ ഈ വീടിനെ മുഖരിതമാക്കും, നഗ്നമായ രണ്ടുടലുകൾ മുക്കിലും മൂലയിലും രതികേളികളാടും. ബാത് ടബ്ബിൽ മലർത്തി വെച്ചിരിക്കുന്ന മമ്മിയുടെ തുടയിടുക്കിലെ ഏദൻത്തോട്ടത്തിലേക്ക് , വെള്ളത്തിലൂടെ ഊളിയിട്ട് ചെന്ന് മുന്തിരിക്കുലകൾ പഴുത്ത് പാകമായോ എന്ന് നോക്കും. പാകമായെങ്കിൽ എന്റെ കുണ്ണയാകുന്ന തോട്ടി വെച്ച് ഞാനത് പറിച്ചെടുത്ത് തിന്നും! മറ്റാരും ഇത്രമേൽ സ്വാദേറിയ ആ മുന്തിരിക്കനി ഭക്ഷിക്കില്ല, ഞാനത് മറ്റാർക്കും കൊടുക്കില്ല .!എന്റെ മാത്രം ...എന്റെ മാത്രം ...

ഒന്നാം മാനം പൂമാനം,

പിന്നത്തെ മാനം സാമാനം,

പൂമാനത്തിനും സാമാനത്തിനും മീതെ,

മമ്മിപ്പെണ്ണിന്റെ കാലിന്റിടയ്ക്കത്തെ പൂറ്.

ജനൽപ്പാളി അൽപ്പം തുറന്ന് വെച്ചു. സ്ട്രീറ്റ് ലൈറ്റിന്റെ വെളിച്ചം കടന്ന് വന്നോട്ടെ. ചെറിയ വെളിച്ചത്തിൽ മമ്മിയുടെ മാദകമേനി കാണുവാൻ തന്നെ ഒരു ചേലായിരിക്കും.

മിടിക്കുന്ന ഹ്രിദയവുമയി ഞാൻ ബെഡ്ഡിൽ മലർന്ന് കിടന്നു.

മമ്മി വരുന്നില്ലല്ലൊ...കാലൊച്ചകൾക്ക് കാതോർത്തു. നിഴലനക്കങ്ങൾ ഹ്രിദയമിടിപ്പ്കൂട്ടി. വാതിൽപ്പാളികൾ തുറക്കുന്നുണ്ടോ?

ഇല്ലാ..ഇല്ല …

വാരിപ്പുണരാൻ കൊതിച്ച മദകരലതയെവിടെ?

പ്രാണപ്രേയസ്സീ, നീ വന്നണയുവാൻ വൈകുന്നതെന്തെ?

അങ്ങോട്ട് പോയാലോ? മിടിക്കുന്ന ഹ്രിദയവുമായി ഞാനെഴുന്നേറ്റ് നടന്നു. പെട്ടന്നൊരു ചിന്ത കൊള്ളിയാൻ മിന്നി. ഒരു പക്ഷെ മമ്മിയ്യുടെ മനസ്സ് മാറിയെങ്കിലോ ? കയ്യാലപ്പുറത്തിരിക്കുന്ന തേങ്ങ പോലെയാണു സ്ത്രീഹ്ര്‌ദയം. എപ്പൊഴാ എങ്ങോട്ടാ എന്നൊന്നും പറയാൻ പറ്റില്ല. എല്ലാം പറഞു തീരുമനിച്ചട്ട് മമ്മി വന്നില്ലെങ്കിൽ അതിനെന്തൊ കാരണമുണ്ടാകാം . പോകണ്ട. ആദ്യം കാര്യമെന്താന്നറിഞിട്ടു മതി. ഞാൻ തിരികെ കിടക്കയിലേക്ക് വീണു. എന്തൊരു തലവിധി….

രാവിലെയാകെയൊരുന്മേഷമായിരുന്നു. . ഒരു പുതിയ മനുഷ്യനെപ്പോലെ.. മമ്മിയോടൊപ്പം പുറത്തേക്കിറങ്ങി. സൈക്കിൾ സവാരി നടത്തണം . കുറച്ച് ദിവസം വീട്ടിൽ തന്നെ ചടഞ്ഞിരിക്കുവാരുന്നല്ലൊ ? മമ്മി വഴി തിരിഞ്ഞ് ഓഫ്ഫീസ്സിലേക്ക് പോയി . സുന്ദരികളായ വെളുമ്പികൾ മന്ദഹസിച്ചു കടന്നു പോകുന്നു., കമിതക്കാൾ കൈകോർത്തുരുമ്മി നടക്കുന്നു, ബിർച്ച് മരങ്ങൾ ഹരിതാഭ വാരിത്തൂകി നിൽക്കുന്നു. മരങ്ങളും പക്ഷികളും വീഥികളുമെല്ലാം പുതിയ കണ്ണുകളിലൂടെയാണു ഞാൻ നോക്കിക്കണ്ടത് . ധ്ര്തി പിടിക്കേണ്ട, എല്ലാം നടക്കുമെന്ന്