Chapter Title : ലാവണ്യയുടെ ഭർത്താവിന്റെ അമ്മാവൻ

കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞ് ഇങ്ങനെ ഒറ്റക്ക് എത്ര കാലം..

അത് വിട ങ്കിൾ..വേറെന്തങ്കിലും പറയൂ..
അതല്ല മോളെ .. നീയങ്ങനെ സഹിച്ച് നിൽകുന്നു.. അവൻ വിളിക്കാരുണ്ടോ..
ഉം..

കുറെ സംസാരിച്ചിട്ട് എന്ത് കാര്യം...

നീയിപ്പോ കൂടുതൽ സുന്ദരിയായിരിക്കുന്നു മോളെ.. എന്താ കാര്യം...

പോ അങ്കിൾ .. അത്രക്ക് സുന്ദരിയുണോ...

ആണോന്നൊ .. നിന്നെ പോലൊരു മരുമകൾ എനിക്കുണ്ടായിരുന്നേൽ എന്നേ ഞാൻ....

അയ്യടാ... പോ അങ്കിൾ.. അങ്ങനെയൊന്നും പറയരുത്...

അതെന്താ ടീ..എന്നേ ഞാൻ പൊന്ന് പോലെ നോക്കിയേനെ എന്നാ ഞാനുദ്ദേശിച്ചേ...

അത് വിടു അങ്കിൾ.. മതി.. അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്..

അയാൾ വിടാൻ ലക്ഷണമില്ല...

അളിയൻ ഒരു മടിയൻ അതോണ്ടാ..
അലെങ്കിൽ..

അയാൾ ഉദ്ദേശിച്ചത് പെട്ടെന്ന് അവൾക്ക് കത്തി.

താഴെ ഒലിച്ച് തുടങ്ങിയിരുന്നു..

അതെന്താ അങ്ങിനെ പറഞ്ഞെ .. അവൾ അറിയാത്ത പോലെ ചോദിച്ചു.. അച്ചൻ പാവമാ...

അതല്ല.. അവൻ പാവം ആയതോണ്ടാണല്ലാ നീയിങ്ങനെ വിരലിടേണ്ടി വരുന്നത്..

അയ്യോ.. അങ്ങനെ ഒന്നും പറയരുത്..

അതല്ല മോളെ
ഞാനായിരുന്നു നിന്റെ അമ്മായിയച്ചനെങ്കിൽ മകന്റെ ബെഡ് റൂം ഞാനെന്നും മണിയറ ആക്കിയേനെ...

പോ.. അങ്കിൾ.. ഞാനിനി മിണ്ടില്ല..
അവൾ പിന്നെ ഒന്ന് മിണ്ടിയില്ല അൽപ നേരം...
അത് വിട് മോളേ...
അവൾ വിഷയം മാറ്റിയെങ്കിലും അയാളുടെ ഇടക്കിടക്കുള്ള സെക്സ് ചുവയുള്ള സംസാരത്തിൽ
ലാവണ്യ നാണത്തോടെ ചിരിച്ചു. ഹരിയങ്കിൾ കക്ഷങ്ങളിലെക്ക് നോക്കുന്നത് മനസ്സിലാക്കി അവള്‍ മുടി വെറുതെ ഒതുക്കി കക്ഷങ്ങള്‍ അയാളെ ശരിക്ക് കാണിച്ചു.

ലാവണ്യ ലജ്ജയോടെ ചിരിച്ചു.
"ഉം ഏതായാലും നിന്നെ ഭാര്യയാക്കിയ എന്റെ മരുമകൻ ഭാഗ്യവാനാണ്"
"അതെന്താ"
"ഇത്ര സുന്ദരിയായ പെണ്ണിനെ അവനു ഇടക്കിടക്ക് കളിക്കാൻ കി ട്ടുകയല്ലേ"
"പോ അങ്കിളേ ചുമ്മാ പുകഴ്ത്താതെ"
"സത്യമാടീ പെണ്ണെ"
അയാള്‍ ജ്യൂസ് സിപ് ചെയ്തു.
"ജ്യൂസ് കൊള്ളാമോ..ഞാന്‍
പെട്ടെന്ന് ഉണ്ടാക്കിയതാ" അവള്‍ ചോദിച്ചു.
"നിന്റെ ജ്യൂസല്ലേടീ മോളെ..സ്വാദ് കാണാതിരിക്കുമോ"
അയാള്‍ ദ്വയാര്‍ത്ഥത്തില്‍ പറഞ്ഞത് ലാവണ്യക്ക് മനസിലായി. അവള്‍ ചിരി അമര്‍ത്താന്‍ പാടുപെട്ടു.
"എന്താടീ ചിരിക്കുന്നത്"
"എന്റെ ജ്യൂസല്ല..ഞാന്‍ ഉണ്ടാക്കിയ ജ്യൂസാ"
"എന്നാല്‍ നിന്റെ ജ്യൂസ് കൂടി താ..കുടിച്ചു നോക്കാം"
"അയ്യട" ലാവണ്യ വിരല്‍ കടിച്ചു. ഈ