Chapter Title : ലഹരിയുടെ അടിമ [വാവാച്ചി]

മനസ്സിലായി . അവൾക്ക് പിടി കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്. അവൾ ഫോൺ എടുത്ത് ഫോട്ടോ എടുക്കുന്നു. ഉപ്പാക്ക് അയച്ച കൊടുക്കാനായിരിക്കും, ഉപ്പ എങ്ങാനും അറിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ജീവിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല. ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ഇത് കേട്ടോണ്ടിരിക്കണം അങ്ങനെ എങ്ങാനും അവൾ ചെയ്തിട്ടുണ്ടെൽ എന്റെ കഥ കഴിയും. ഞാൻ അവളെ കയ്യിൽ നിന്ന് ഫോൺ പിടിച്ചു വാങ്ങി.

"ടാ .....ഫോൺ താടാ..." ദേഷ്യത്തോടെ അവൾ പറഞ്ഞു

" തരാം...നിന്നോടാരാ ഇത് എടുക്കാൻ പറഞ്ഞെ" ചോദിച്ചുകൊണ്ട് അവളെ ഫോണിലെ ഗ്യാലറി ഓപ്പൺ ചെയ്ത് നോക്കി. കഞ്ചാവിന്റെ ഫോട്ടോ മാത്രമല്ല. സിഗരറ്റിന്റെ ഫോട്ടോസും ഉണ്ട്. കഞ്ചാവു പൊതി എടുത്ത് വെക്കാൻ മറന്നപോലെ അതിന്റെ കൂടെ എന്റെ സിഗരറ്റിന്റെ ബോക്സും ഉണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാം ഫോട്ടോസ് അവൾ എടുത്ത് വെച്ചിട്ടുണ്ട്. "മൈരത്തി" എന്ന് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞ് ഞാൻ എല്ലാം ഡിലീറ്റ് ചെയ്ദ കളഞ്ഞു.

"സലീമേ....ഇതെന്താ...ഇത് ?"

" ഇത്താ...എനിക്കറിയില്ലാ"

"നിനക്കറിയില്ലേ? പിന്നെ എങ്ങനെയാ നിന്റെ റൂമിൽ ഇത് വന്നത്. നീ ഇതും കൊണ്ടല്ലേ രാവിലെ കയറി വന്നത് ""നീ പോയെത്തിനു പിന്നാലെ ഞാനും വന്നിരുന്നു. നീ ചെയ്യുന്നതൊക്കെ ഞാൻ കണ്ടു. വലിക്കുന്നെത് വരെ. ഇനി നിനക്ക് എന്തേലും പറയാനുണ്ടോ? " ദേഷ്യം കൊണ്ട് ചുവന്നിരുന്നു അവളുടെ മുഖം

ഇനി ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല എന്ന് മനസിലായി. "മൈര് - രാവിലെ അടിച്ചത് അത് പോലെ കാറ്റിൽ പറന്നലോ " മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു അവളെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു.

" ഫോൺ താ... " അവൾ എന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് ഫോൺ എടുക്കാൻ നോക്കി.

"ഇത്താ ഞാൻ ഫോൺ തരാം.. ഉപ്പാനോട് പറയരുത്" ഫോൺ കൊടുക്കാതെ ബലം പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു.

" വേണ്ടടാ...എനിക്ക് ഫോൺ വേണ്ട....ഞാൻ എന്തായാലും പറയും നിന്റെ തോന്നിവാസം മുഴുവൻ"

"ഇത്താ...പ്ളീസ്" എനിക്ക് വാക്കുകൾ ഒന്നും വെരുന്നിലായിരുന്നു.

"സലീമേ...ഞാൻ പറയും. നീ എന്റെ ഫോൺ തെരുന്നുണ്ടോ " ഇത്ത വാശിയിലാണെന്ന് മനസിലായി.

എനിക്ക് സങ്കടവും അതിലേറെ ഇത്തയോടുള്ള ദേഷ്യവും വാശിയും കൂടി. ഇനി നോക്കി ഇരുന്നിട്ട് കാര്യമില്ല എന്തേലും ചെയ്യണം . ഇത്ത ലാൻഡ്ഫോൺ എടുത്ത്