Chapter Title : ലൈഫ് ഓഫ് അവിനാശ് 2 [Dexter]

മനസ്സിൽ വിളി. ഇനി ഇതു എപ്പോഴാണാവോ റിയൽ ആയിട്ട് നേരിട്ട് വിളിക്കാൻ പോവുന്നത്. ഇങ്ങനെ പോയാൽ വൈകാതെ തന്നെ കാണും.

ഇതു ഇങ്ങനെ വിട്ടാൽ പറ്റില്ല എന്നും, രണ്ടും കല്പിച്ചു നേരിടാം എന്നാ വാശിയിൽ ഞാൻ അമ്മയെ വിളിച്ചു.

ഞാൻ: “അമ്മേ??”

തളപ്പിച്ച പാൽ ചായയിൽ പഞ്ചസാര ഇട്ടു ഇളക്കി കൊണ്ട് നിന്ന അമ്മയൊന്നു ഞെട്ടി… എന്നിട്ട് എന്നെ നോക്കിയിട്ട് ചോദിച്ചു

വിദ്യ: “ആ.. നിനക്ക് ചായ വേണോ”?

ങേ? ഇവർ ഇത് എന്താണ് നോർമൽ ആയിട്ട് ഒന്നും നടക്കാത്തപോലെ നിൽക്കുന്നത്.

ഞാൻ: “ആ.. ഒരു ഗ്ലാസ്‌ എടുത്തോ. പിന്നെ… എനിക്ക് അമ്മയോട് ഒന്ന് സംസാരിക്കണം.”

അവിടെ നിന്നും ഒരു മറുപടി ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ട് ഞാൻ വീണ്ടും ശബ്ദം ഉയർത്തി ചോദിച്ചു.

ഞാൻ: “എനിക്ക് ഇന്നാൾ നടന്ന കാര്യം ഒന്ന് അമ്മയോട് സംസാരിക്കണം എന്ന്!”

വിദ്യ: “എനിക്ക് നിന്നോട് ഇപ്പോൾ ഒന്നും സംസാരിക്കണ്ട. നീ ആ കപ്പ്‌ എടുത്തിട്ടു ചായ എടുത്തു കുടിച്ചോ.”

ന്നും പറഞ്ഞു അമ്മ അടുക്കളയിൽ നിന്നും ഹാളിലോട്ട് പോവാൻ ഉള്ള പുറപ്പാട് ആണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഞാൻ വാതിലിനു ചേർന്നു നിന്നു.

അവൾ മുന്നോട്ട് നടന്നു…

അടുക്കള വാതിലിന്റെ പുറത്തോട്ട് കടക്കും മുൻപേ അവളുടെ കൈയിൽ പിടിച്ച് ഞാൻ നിർത്തി.

വിദ്യ: “അവിനാശേ എന്റെ കൈ വിട്ടേ.. നീ വെറുതെ എന്റെ കൈയിൽ നിന്നും വാങ്ങിക്കും.”

ഉം.. പിന്നെ… ഞാൻ അഞ്ചാം ക്ലാസ്സിൽ അല്ലെ പഠികുന്നെ… ഈ ധൈര്യം ഒന്നും അന്ന് കണ്ടില്ലലോ.

മ്മ്.. ആൾടെ മൂഡ് തീരെ ശെരി അല്ല… കുറച്ചു സെന്റിമെന്റ്സ് ഇറക്കാം, അല്ലാതെ വേറെ വഴി ഇല്ല.

ഞാൻ: “അന്ന് എനിക്ക് ഒരു അബദ്ധം പറ്റിയത് ആണ്. പ്ലീസ്. എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം. ആ സമയത്തു എന്റെ മാനസികാവസ്ഥ ഒട്ടും ശെരിയായിരുന്നില്ല. അതിന്റെ കൂടെ അമ്മയെ അങ്ങനെ കണ്ടപ്പോൾ ഞാനും എന്തൊക്കെയെ ചെയ്തു…

മാത്രം അല്ല, നിങ്ങൾ തന്നെ അല്ലെ എന്റെ സാമാനത്തിൽ കേറി പിടിച്ചത്.”

അവസാനത്തെ ആ ചോദ്യം അമ്മയുടെ ഹൃദയത്തിൽ അമ്പു പോലെ തുളച്ചു കേറി എന്നത് ആ മുഖഭാവത്തിൽ