ലക്ഷമിയാന്റിയുടെ ലോകം 2 [കണ്ണൻ സ്രാങ്ക്] മായകാഴ്ചകൾ

ലക്ഷമിയാന്റിയുടെ ലോകം 2

Lekshmiyantiyude Lokam Part 2 | Author : Kannan Srank

[ Previous Part ] [ www.kk stories.com ]

അവന്റെ വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകൾ വളരെ സൂക്ഷിച്ചാണ് ആ ബ്ലൗസിന്റെ നേർത്ത വള്ളിയിൽ തൊട്ടത്…

അതിൽ ആഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്നു…

പക്ഷേ അതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ permission ചോദിക്കുന്നൊരു ഭയം.

വിദ്യ കണ്ണുകൾ തുറന്നില്ല.

പക്ഷേ അവളുടെ ശ്വാസം അല്പം ആഴമായി.

അവൻ എന്താണ് feel ചെയ്യുന്നതെന്ന് അവൾക്ക് വ്യക്തമായി മനസ്സിലായി.

അവൾ പതുക്കെ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്നു മുഖം ഉയർത്തി.

Amber light ൽ അവളുടെ കണ്ണുകൾ നനഞ്ഞു തിളങ്ങുകയായിരുന്നു.

“എന്താ…?”

വളരെ മൃദുവായ ശബ്ദത്തിൽ അവൾ ചോദിച്ചു.

ഹൃതിക്ക് മറുപടി പറയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

അവന്റെ കൈ ഇപ്പോഴും വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

വിദ്യ ആ കൈകളിലേക്ക് സ്വന്തം വിരലുകൾ ചേർത്തു.

പിന്നെ വളരെ പതുക്കെ…

ആ കൈകൾ തന്റെ തോളിലേക്ക് കൂടുതൽ ചേർത്തുവെച്ചു.

ആ നിമിഷം ഹൃതിക്കിന്റെ കണ്ണുകളിൽ വന്ന വികാരം വിദ്യയുടെ ഹൃദയം മുഴുവൻ തൊട്ടുപോയി.

ആഗ്രഹം മാത്രം അല്ലായിരുന്നു അത്.

തന്നെ hurt ചെയ്യാതിരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഒരു മനുഷ്യന്റെ sincerity.

വിദ്യയുടെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു ചിരി വിരിഞ്ഞു.

വർഷങ്ങളായി അവൾ തേടിയിരുന്നത് ഇതായിരിക്കാം എന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി…

തന്നെ വെറും ശരീരമായി കാണാത്ത ഒരാൾ.

അവൾ വീണ്ടും അവനോട് ചേർന്നു.

രണ്ട് ഹൃദയങ്ങൾ പരസ്പരം ഭയങ്ങളും ഏകാന്തതയും വളരെ സാവധാനം അഴിച്ചുവിടുകയായിരുന്നു…

വിദ്യ അവന്റെ വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകൾക്ക് മുകളിൽ സ്വന്തം കൈ ചേർത്തു…

ഒരു നിമിഷം അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നേരെ നോക്കി.

പിന്നെ വളരെ പതുക്കെ…

ആ നേർത്ത വള്ളി താഴേക്ക് സ്ലൈഡ് ചെയ്തു.

ഹൃതിക്കിന്റെ ശ്വാസം ഒരുനിമിഷം നിലച്ചുപോയ പോലെ തോന്നി.

പക്ഷേ ആ നിമിഷത്തിൽ അവൻ കണ്ടത് വെറും സൗന്ദര്യമല്ലായിരുന്നു…

ജീവിതം മുഴുവൻ സ്നേഹിക്കുകയും കരുതുകയും ചെയ്തു ജീവിച്ച ഒരു സ്ത്രീയുടെ softness.

മാതൃത്വത്തിന്റെ ചൂട്.

വേദനകൾ കടന്നുപോയിട്ടും തകരാതെ നിന്ന ഒരാളുടെ സൗമ്യത.

Amber light ൽ വിദ്യയുടെ മുഖം കൂടുതൽ നിശബ്ദമായി തോന്നി.

അവൾ കണ്ണുകൾ താഴ്ത്തിയെങ്കിലും…

അവനിൽ നിന്ന് അകന്നില്ല.

ഹൃതിക്കിന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ തോളിൽ ഇപ്പോഴും അതേ കരുതലോടെ തന്നെ നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

വിദ്യ അത് feel ചെയ്തു.

അതുകൊണ്ടാവാം…

വളരെ നാളുകൾക്ക് ശേഷം ആദ്യമായി അവൾ സ്വന്തം vulnerability മറയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചില്ല. എങ്കിലും ആന്റിയുടെ കണ്ണിൽ നേർത്തൊരു നാണത്തിന്റെ കണിക അവൻ കണ്ടു

ഹൃതിക്കിന്റെ കൈകൾ ഇപ്പോഴും അതേ കരുതലോടെ തന്നെയായിരുന്നു നീങ്ങിയത്…

ഒരാളെ സ്വന്തമാക്കാൻ അല്ല…

ഒരാളുടെ ഉള്ളിലെ വർഷങ്ങളായുള്ള ഏകാന്തത സ്പർശിച്ചു മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന പോലെ.

വിദ്യ കണ്ണുകൾ അടച്ചുകൊണ്ട് അവനോട് കൂടുതൽ ചേർന്നു.

അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ വളവുകളിലൂടെ പതുക്കെ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ…

ഓരോ സ്പർശവും അവളുടെ ഉള്ളിൽ മറന്നുപോയ വികാരങ്ങളെ ഉണർത്തി.

ഒടുവിൽ ആ കൈകൾ അവളുടെ മാതൃത്വത്തിന്റെ ചൂട് നിറഞ്ഞ ഭാഗത്ത് നിശ്ചലമായി.

ഹൃതിക്ക് ഒരു നിമിഷം ശ്വാസം പിടിച്ചു നിന്നു.

ആ സ്പർശത്തിൽ