Chapter Title : ലക്ഷമിയാന്റിയുടെ ലോകം 2 [കണ്ണൻ സ്രാങ്ക്] മായകാഴ്ചകൾ

വലിച്ചു ചപ്പുമ്പോൾ ശരീരമാകെ ഷോക്ക് അടിക്കുന്ന പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി

അവൻ മുഴുവൻ വിദ്യയിലേക്ക് പടർന്നു കയറി കണ്ണുകളടച്ചു കിടന്നവൾ ഞരങ്ങി… അവൾ ശക്തമായി അവന്റെ ലിംഗതിന്റെ തൊലി മുന്നിലേക്കും പിന്നിലേക്കും ചലിപ്പിച്ചു ഹൃദിക് അവളുടെ മാംസളമായ വയറിലും പൊക്കിൾ കൊഴിയിലും ഓടി നടന്നു സുഖം കയറി വിദ്യ കിടന്ന് കുറുക്കാൻ തുടങ്ങി

..

ഹൃദിക്.... ഓഹജ്.....

ഹൃതിക്കിന്റെ ഓരോ സ്പർശവും വിദ്യയുടെ ഉള്ളിൽ തിരമാലകൾ സൃഷ്ടിച്ചു

വിദ്യയുടെ വിരലുകൾ അവന്റെ പുറത്ത് മുറുകി.

അവളുടെ ശരീരം മുഴുവൻ അവന്റെ ചൂടിൽ പതുക്കെ melt ആകുന്ന പോലെ.ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നു.

വെളുത്തു കൊഴുത്ത കനമുള്ള തുടകളും കുറ്റി രോമങ്ങൾ ഉള്ള വീർത്തു പൊന്തിയിരിക്കുന്ന അവളുടെ വെളുത്തു തുടുത്ത യോനി തടവും അവൻ കൊതിയോടെ നോക്കി…

“എന്താ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്…”

അവൾ വീണ്ടും teasing ആയി ചോദിച്ചു.

“ഇത്ര beautiful ആണോ "

ഹൃതിക്ക് പതുക്കെ ചിരിച്ചു.

“അതെ വിദ്യേ....അത് മാത്രം അല്ല

“അവിടത്തെ കുറ്റിക്കാടും മനോഹരം ആണ്…”

ഹൃതിക്ക് blanket ലേക്ക് കുറച്ചുകൂടി അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി.

“അകത്ത് എന്താണെന്ന് പുറത്ത് നിന്ന് മനസ്സിലാവില്ല…”

അവന്റെ ശബ്ദം ഇപ്പോൾ താഴ്ന്നിരുന്നു.

“പക്ഷേ ഒന്ന് അകത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയാൽ…”

അവൻ ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

“പിന്നെ തിരിച്ചു വരാൻ തോന്നില്ല…”

വിദ്യയുടെ ശ്വാസം ഉടനെ മാറി.

എന്നാൽ പിന്നെ…”

അവളുടെ ശ്വാസം വിറച്ചു.

“…അകത്തെന്താണെന്ന് നോക്കിട്ട് വാ "

ആ വാക്കുകൾ കേട്ട നിമിഷം ഹൃതിക്കിന്റെ കണ്ണുകളിലെ തീക്ഷ്ണത കൂടുതൽ ആഴമായി.

വിദ്യയുടെ മുഖം ഇപ്പോൾ മുഴുവൻ ചുവന്നിരുന്നു.

പക്ഷേ അവൾ കണ്ണ് മാറ്റിയില്ല.

പിന്നെ വളരെ പതുക്കെ…

അവന്റെ കഴുത്തിലേക്ക് കൈകൾ ചുറ്റി മുഖം അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു.

“ഇറങ്ങി നോക്കുക മാത്രം ചെയ്താൽ പോര…”

അവളുടെ ശബ്ദം ഇപ്പോൾ ചൂടായി വിറങ്ങലിച്ചു.

ഹൃതിക്കിന്റെ കണ്ണുകൾ കൂടുതൽ ആഴമായി അവളിൽ നിശ്ചലമായി.

വിദ്യ നാണത്തിൽ ചുണ്ടുകടിച്ചു.

പിന്നെ അവന്റെ ചെവിയരികിൽ almost whisper പോലെ പറഞ്ഞു—

“…ഒന്ന് ഉഴുതുമറിച്ചിട്ട്…”

അവളുടെ വിരലുകൾ അവന്റെ പുറത്ത് മുറുകി.

“…വിത്ത് ഇട്ടിട്ടേ പോവാവൂ…”

ആ വാക്കുകൾ കേട്ട നിമിഷം ഹൃതിക്കിന്റെ ശ്വാസം ഭാരമായി.

അവൻ കണ്ണുകൾ അടച്ച് ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

“വിദ്യേ…”

ആ വിളിയിൽ ഇനി teasing മാത്രം ഇല്ലായിരുന്നു.

ഹൃതിക്ക് അവളെ നോക്കി കുറച്ചുനേരം mischievous ആയി ചിരിച്ചു…

“എന്നാൽ ഞാൻ ഒന്ന്