Chapter Title : ലക്ഷമിയാന്റിയുടെ ലോകം 2 [കണ്ണൻ സ്രാങ്ക്] മായകാഴ്ചകൾ

ഹൃദയമിടിപ്പായിരുന്നു.

വിദ്യ ഹൃതിക്കിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർന്ന് കിടന്നു.

പക്ഷേ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഇപ്പോഴും തിരമാലകൾ അവസാനിച്ചിരുന്നില്ല.

അവൾ ചിന്തിച്ചത്—

“ഞാൻ ഇത്രയും നാളുകൾ എന്തിനാണ് എന്നെത്തന്നെ ഇങ്ങനെ ശൂന്യമാക്കി ജീവിച്ചത്…?”

വർഷങ്ങളായി ഭാര്യയായി…

അമ്മയായി…

ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളായി മാത്രം ജീവിച്ച ജീവിതത്തിൽ…

ഒരു സ്ത്രീയായി താൻ ഇന്നാണ് ആദ്യമായി പൂർണ്ണമായി ജീവനോടെ feel ചെയ്തത് എന്ന തിരിച്ചറിവ് അവളെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് കുലുക്കി.

അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ ഭയവും ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഈ രാത്രി അവസാനിച്ചാൽ…

ഇതെല്ലാം ഓർമ്മയായി മാറുമോ എന്ന ഭയം.

അതുകൊണ്ടാവാം അവൾ കൂടുതൽ ഹൃതിക്കിനോട് ചേർന്ന് കിടന്നത്.

അവന്റെ നെഞ്ചിലെ ചൂട് വിട്ടുപോകാതിരിക്കാൻ.

ഹൃതിക്കിന്റെ മനസ്സിൽ meanwhile മറ്റൊരു കൊടുങ്കാറ്റ് ആയിരുന്നു.

അവൻ കണ്ണുകൾ അടച്ച് അവളുടെ മുടിയിലേക്ക് മുഖം ചേർത്തുകിടന്നു.

അവന്റെ ചിന്ത മുഴുവൻ....

" ഇനി എങ്ങെനെ അവരെ ആത്മാർഥമായി ആന്റി എന്ന് വിളിക്കാൻ കഴിയും " " അനഘയുടെ മുഖത്ത് എങ്ങനെ നോക്കും "

കാരണം ആ രാത്രി അവൻ നേടിയെടുത്തത് ഒരു സ്ത്രീയുടെ ശരീരം മാത്രമല്ലെന്ന് അവന് വ്യക്തമായി അറിയാമായിരുന്നു.

വർഷങ്ങളായി സ്നേഹത്തിനായി കരഞ്ഞിരുന്ന ഒരു ഹൃദയത്തിന്റെ വിശ്വാസം.

അതുകൊണ്ടാണ് അവന്റെ കൈകൾ ഇപ്പോഴും അവളെ അതേ കരുതലോടെ ചേർത്തുപിടിച്ചിരുന്നത്.

കൊടുങ്കാറ്റ് കഴിഞ്ഞ ശേഷമുള്ള നിശബ്ദത പോലെ…

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ…

മഴ മുഴുവൻ നിശ്ശബ്ദമായി മാറിയിരുന്നു.

Tent ന് പുറത്തേക്ക് നനഞ്ഞ മണ്ണിന്റെ മണം മാത്രം കാറ്റിൽ ഒഴുകി നടക്കുന്നു.

ഹൃതിക്ക് പതുക്കെ കണ്ണുതുറന്നപ്പോൾ…

തന്റെ അരികിൽ വിദ്യ ഇല്ലായിരുന്നു.

Blanket ൽ ഇപ്പോഴും അവളുടെ ചൂട് ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു.

അവൻ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് പുറത്തേക്ക് നോക്കി.

പുൽത്തകിടിയുടെ അറ്റത്തുള്ള വേലിക്കരികിൽ വിദ്യ നിന്നിരുന്നു.

Loose hair രാവിലെ കാറ്റിൽ അല്പം ഇളകുന്നു.

White shawl ഒന്ന് ചുറ്റിയിട്ട്…

വളരെ ദൂരെയുള്ള മൂടൽമഞ്ഞിലേക്ക് അവൾ നിശബ്ദമായി നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

ആ കാഴ്ച കണ്ട നിമിഷം ഹൃതിക്കിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വിചിത്രമായ വേദന പടർന്നു.

രാത്രിയിലെ ആവേശം മാറിയപ്പോൾ…

ഇപ്പോൾ അവന്റെ മനസ്സിൽ ചെറിയൊരു കുറ്റബോധം തലപൊക്കുകയായിരുന്നു.

“ഞാൻ ചെയ്തത് ശരിയായിരുന്നോ…?”

അനഘയുടെ അമ്മ…

തന്നെ