Chapter Title : ലക്ഷമിയാന്റിയുടെ ലോകം [കണ്ണൻ സ്രാങ്ക്]
“Driving school ൽ പോയോ?”
വിദ്യ ബാങ്കിന്റെ canteen ല് coffee ഇളക്കിക്കൊണ്ട് ചിരിച്ചു.
“ഇല്ല.”
“Why?”
“Time ഇല്ല…”
“Excuse.”
“Confidence ഇല്ല…”
“Bigger excuse.”
വിദ്യ അറിയാതെ ചിരിച്ചു പോയി.
“നിനക്ക് പറയാൻ എളുപ്പമാണ്.”
“വിദ്യ ആന്റി…”
ഹൃതിക്കിന്റെ ശബ്ദം ഇത്തവണ serious ആയി.
“നിങ്ങൾ ജീവിതത്തിൽ എത്ര കാര്യങ്ങൾ manage ചെയ്ത ആളാണ്. Bank, family, kids… അതൊക്കെ handle ചെയ്യുന്ന ഒരാൾക്ക് car ഓടിക്കാൻ പറ്റില്ലെന്ന് ഞാൻ believe ചെയ്യില്ല.”
ആ വാക്കുകൾ അവളെ കുറച്ച് seconds മിണ്ടാതാക്കി.
കാരണം വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം…
ആരോ ഒരാൾ അവളെ incapable ആയി അല്ല, capable ആയി കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“എനിക്ക് പേടിയാണ് ഹൃതിക്ക്…”
“എന്തിനെ?”
“Road… traffic… ആളുകൾ…”
“ആളുകൾ എന്തെങ്കിലും വിചാരിക്കും എന്ന്?”
വിദ്യ മിണ്ടാതെ ചിരിച്ചു.
അത് തന്നെ ശരിയായ ഉത്തരം ആണെന്ന് ഹൃതിക്ക് മനസ്സിലായി.
“ജീവിതം മുഴുവൻ ആളുകൾക്ക് വേണ്ടി ജീവിച്ചിട്ട് മതി ആയില്ലേ?”
അവൻ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.
ആ sentence വിദ്യയുടെ ഉള്ളിൽ എവിടെയോ തട്ടി.
അടുത്ത ആഴ്ചയാണ് വിദ്യ finally driving school ൽ പേര് രജിസ്റ്റർ ചെയ്തത്.
Form fill ചെയ്യുമ്പോൾ പോലും അവളുടെ കൈയിൽ ചെറിയ nervousness ഉണ്ടായിരുന്നു.
Instructor പേര് ചോദിച്ചപ്പോൾ അവൾ പറഞ്ഞു:
“വിദ്യ ലക്ഷ്മി.”
“Age?”
അവൾ ഒരു നിമിഷം hesitation കഴിഞ്ഞ് പറഞ്ഞു:
“Forty-five.”
Instructor casually തലകുനിച്ച് form എടുത്തു.
പക്ഷേ വിദ്യക്ക് അത് പോലും ഒരു strange feeling ആയിരുന്നു.
ഇത്ര വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം…
തനിക്കായി എന്തെങ്കിലും പുതിയത് തുടങ്ങുകയാണ്.
ആ രാത്രി അവൾ hesitant ആയി ഹൃതിക്കിന് message അയച്ചു.
“Joined.”
Reply almost ഉടനെ വന്നു.
“See? I told you 😊”
അറിയാതെ അവൾ phone നോക്കി ചിരിച്ചു.
ആദ്യ ദിവസം steering പിടിക്കുമ്പോൾ വിദ്യയുടെ കൈകൾ ചെറുതായി വിറച്ചിരുന്നു.
Instructor repeatedly പറഞ്ഞു:
“Relax madam… clutch slowly…”
Car രണ്ടുതവണ off ആയി.
പിന്നിൽ നിന്ന് horn മുഴങ്ങി.
വിദ്യ panic ആയി steering വിട്ടുപോകാൻ വരെ നോക്കി.
വൈകുന്നേരം വീട്ടിലെത്തി അവൾ almost give up ചെയ്യാൻ തയ്യാറായിരുന്നു.
അന്ന് രാത്രി call ൽ അവൾ irritate ആയി പറഞ്ഞു:
“എനിക്ക് പറ്റില്ല ഹൃതിക്ക്.”
Phone ന്റെ അപ്പുറത്ത് അവൻ ചിരിച്ചു.
“First
💬 Comments
View all comments