Chapter Title : ലക്ഷമിയാന്റിയുടെ ലോകം [കണ്ണൻ സ്രാങ്ക്]

ചെറിയ നിശ്വാസം വിട്ടു.

“Today was horrible… back pain ഭയങ്കരമായിരുന്നു.”

“Still?”

അവന്റെ ശബ്ദം serious ആയി.

“കുറേ നാളായി ഉണ്ട്…”

അവൾ casual ആക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

“കൂടുതലും യാത്ര ചെയ്താൽ ആണ്.”

“Car ൽ അല്ലേ പോകുന്നത്?”

വിദ്യ കുറച്ച് നിമിഷം മിണ്ടാതിരുന്നു.

“എല്ലാ ദിവസവും അല്ല…”

“Then?”

“ചിലപ്പോൾ bus…”

“Bus?”

ഹൃതിക്ക് genuinely shocked ആയി.

“വിദ്യ ആന്റി… seriously?”

അവൾ ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

“എന്താ അതിൽ ഇത്ര surprise?”

“നിങ്ങൾക്ക് car ഉണ്ടല്ലോ.”

“ഉണ്ട്… പക്ഷേ സുരേഷ് കൂടുതലും എടുത്തുപോകും.”

“അപ്പോ നിങ്ങൾ drive ചെയ്യില്ലേ?”

ആ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ വിദ്യക്ക് അല്പം embarrassment തോന്നി.

“എനിക്ക് വണ്ടി ഓടിക്കാൻ അറിയില്ല.”

Phone ന്റെ അപ്പുറത്ത് രണ്ട് seconds silence.

“Wait… what?”

ഹൃതിക്ക് ചിരിച്ചു.

“Impossible.”

എന്ത് impossible?”

വിദ്യക്കും ചിരി വന്നു.

“ഞാൻ serious ആണ്.”

“Honestly… ഞാൻ കരുതിയത് നിങ്ങൾ എല്ലാം perfectly manage ചെയ്യുന്ന type ആണെന്ന്.”

“അത് ബാങ്കിൽ മാത്രം.”

അവൾ കളിയോടെ പറഞ്ഞു.

ഹൃതിക്ക് കുറച്ച് നേരം ചിരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

പിന്നീട് വളരെ naturally ചോദിച്ചു:

“പഠിക്കാത്തത് എന്താ?”

ആ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ വിദ്യയുടെ മനസിൽ ഒരുപാട് പഴയ കാര്യങ്ങൾ കടന്നുപോയി.

വിവാഹം കഴിഞ്ഞ ആദ്യ വർഷങ്ങളിൽ ഒരിക്കൽ പഠിക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു.

പക്ഷേ സുരേഷ് അന്ന് പറഞ്ഞത് ഇന്നും ഓർമ്മയുണ്ട്.

“Driver ഉണ്ടല്ലോ… ഇനി അതിന്റെ ആവശ്യമെന്താ?”

പിന്നീട് കുട്ടികൾ.

ജോലി.

വീട്.

അങ്ങനെ ആ ആഗ്രഹവും മറ്റെല്ലാ ചെറിയ ഇഷ്ടങ്ങളെയും പോലെ