Chapter Title : ലക്ഷമിയാന്റിയുടെ ലോകം [കണ്ണൻ സ്രാങ്ക്]

പോലെ അല്ല.”

വിദ്യയുടെ ചിരി ചെറുതായി മങ്ങി.

“എന്താ അതിന്റെ meaning?”

“Good meaning.”

അനഘ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

“Before… mom എപ്പോഴും tired ആയിരുന്നു. സംസാരിക്കുമ്പോഴും somewhere lost പോലെ.”

വിദ്യ നിശബ്ദമായി കേട്ടിരുന്നു.

“ഇപ്പോൾ…”

അനഘയുടെ കണ്ണുകളിൽ ചെറിയൊരു സന്തോഷം തെളിഞ്ഞു.

“She’s smiling more.”

കുറച്ചുനേരം ആരും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

പുറത്ത് മഴയുടെ ശബ്ദം മാത്രം.

പിന്നീട് Anagha വീണ്ടും ചിരിച്ചു.

“Gym… car… trip… trekking…”

അവൾ തലകുലുക്കി.

“Honestly Hrithik, I never thought my mother would do all this.”

ഹൃതിക്ക് slow ആയി വിദ്യയെ നോക്കി.

അവൾ phone screen ലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നെങ്കിലും കണ്ണുകളിൽ എന്തോ നനവ് തെളിഞ്ഞിരുന്നു.

“അവൾക്ക് ഇതൊക്കെ എപ്പോഴും ഇഷ്ടമായിരുന്നു…”

ഹൃതിക്ക് പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

“Just… ആരും seriously എടുത്തില്ല.”

ആ sentence കേട്ട നിമിഷം വിദ്യയുടെ ഹൃദയം ഒന്ന് നിശ്ചലമായ പോലെ തോന്നി.

കാരണം…

വളരെ വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം, ആരോ ഒരാൾ തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ വേദനയെ ഇത്ര ലളിതമായി മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു…

വൈകുന്നേരം viewpoint ലേക്ക് പോകാൻ ready ആയി ഹൃതിക്ക് tent ന് പുറത്തുനിന്ന് wait ചെയ്യുകയായിരുന്നു.

കാട് മുഴുവൻ മഞ്ഞ് കട്ടിയാകാൻ തുടങ്ങി.

തണുത്ത കാറ്റ് മരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ വീശുന്നു.

അപ്പോഴാണ് വിദ്യ പുറത്തേക്ക് വന്നത്.

Morning ലെ പോലെ തന്നെ churidar.

Light pink color.

Dupatta ശരിയാക്കി അവൾ നടന്ന് വന്നപ്പോൾ ഹൃതിക്ക് കുറച്ചുനേരം അവളെ നോക്കി നിന്നു.

പിന്നീട് മുഖത്ത് കളിയുള്ളൊരു ചിരി