Chapter Title : ലക്ഷമിയാന്റിയുടെ ലോകം [കണ്ണൻ സ്രാങ്ക്]

തന്നെയായിരുന്നു.

Wine shade saree യിൽ അവൾക്ക് തന്നെ പരിചയമില്ലാത്തൊരു സൗന്ദര്യം തോന്നി.

വളരെ നാളുകൾക്ക് ശേഷം…

ഒരു സ്ത്രീയായി കാണപ്പെടണം എന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ അവൾ ഒരുങ്ങിയിരുന്നു.

അപ്പോഴാണ് പിന്നിൽ door അടയുന്ന ശബ്ദം കേട്ടത്.

സുരേഷ്.

അവൾ mirror ലൂടെ തന്നെ അയാളെ നോക്കി.

ഒരു നിമിഷം…

അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകൾ അവളിൽ നിശ്ചലമായി.

ആ നോട്ടത്തിൽ surprise ഉണ്ടായിരുന്നു.

ആഗ്രഹവും.

വിദ്യയുടെ ഹൃദയം വേഗത്തിൽ ഇടിച്ചു.

അവൾ പ്രതീക്ഷിച്ച നിമിഷം finally വന്നതുപോലെ.

സുരേഷ് പതുക്കെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു നിന്നു.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈകൾ അവളുടെ അരികിലൂടെ സ്പർശിച്ച നിമിഷം, വിദ്യയുടെ ഉള്ളിൽ വർഷങ്ങളായി കാത്തിരുന്ന ഒരു വികാരം ഉണർന്നു.

അവൾ കണ്ണുകൾ അടച്ചു.

ഒരിക്കൽ…

വളരെ പണ്ടൊരിക്കൽ…

താൻ ഇങ്ങനെ തന്നെയായിരുന്നു ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നത്.

തന്നെ സ്നേഹത്തോടെ നോക്കുന്ന ഒരു പുരുഷൻ.

തന്നെ ആഗ്രഹത്തോടെ ചേർത്ത് പിടിക്കുന്ന ഒരാൾ.

പക്ഷേ ആ നിമിഷങ്ങൾ വളരെ പെട്ടെന്ന് തീർന്നു.

സുരേഷിന്റെ സ്പർശത്തിൽ ഒരു ആവേശമുണ്ടായിരുന്നു…

പക്ഷേ അതിൽ അവളെ വായിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന സ്നേഹം ഇല്ലായിരുന്നു.

അവൾ എന്ത് ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്ന് അറിയാനുള്ള ശ്രമം ഇല്ല.

വളരെ വേഗം…

വളരെ യാന്ത്രികമായി…

അത് അവസാനിച്ചു.

അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ സുരേഷ് ക്ഷീണത്തോടെ bed ലേക്ക് വീണു.

“Good night…”

അദ്ദേഹം half-sleep ൽ പറഞ്ഞു.

ചില seconds കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്വാസം steady ആയി.

ഉറക്കം.

വിദ്യ മാത്രം ഉണർന്നുകിടന്നു.

Ceiling ലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് അവൾ നിശബ്ദമായി കിടന്നു.

അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഇപ്പോൾ ശൂന്യത മാത്രമല്ല ഉണ്ടായിരുന്നത്…

മറിച്ച് വളരെ കഠിനമായ ഒരു realization.

താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് വെറും physical closeness അല്ലെന്ന്.

തന്നെ ഒരാൾ സാവധാനമായി മനസ്സിലാക്കണം…

തന്നെ ആസ്വദിക്കണം…

തന്റെ വികാരങ്ങളെയും ശരീരത്തെയും ഒരുപോലെ സ്നേഹത്തോടെ സ്പർശിക്കണം…

അതാണ് അവൾ ഇത്ര നാളായി തേടിയിരുന്നത്.

പക്ഷേ സുരേഷിനൊപ്പം അത് ഒരിക്കലും സംഭവിച്ചിട്ടില്ല.

ഇന്നും ഇല്ല.

കണ്ണിന്റെ കോണിൽ നിന്നൊരു കണ്ണുനീർ pillow ലേക്ക് വീണു.

ആ നിമിഷം വിദ്യ ആദ്യമായി ഭയപ്പെട്ടു —

ഇനി ഇപ്പോഴും തന്റെ