Chapter Title : ലക്ഷമിയാന്റിയുടെ ലോകം [കണ്ണൻ സ്രാങ്ക്]

ജീവിതത്തിനിടയിൽ എവിടെയോ മറഞ്ഞുപോയി.

“അങ്ങനെ…”

വിദ്യ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

“ഒരിക്കലും seriously ശ്രമിച്ചിട്ടില്ല.”

ഹൃതിക്കിന്റെ ശബ്ദം പെട്ടെന്ന് soft ആയി.

“നിങ്ങൾക്ക് easily പഠിക്കാം.”

“ഈ പ്രായത്തിൽ?”

അവൾ ചിരിച്ചു.

“Again this ‘ഈ പ്രായത്തിൽ’ dialogue…”

അവൻ ഉടനെ പറഞ്ഞു.

“Forty-five എന്നത് old age അല്ല വിദ്യ ആന്റി.”

ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ വിദ്യ അറിയാതെ നിശബ്ദമായി.

എത്ര നാളുകൾക്ക് ശേഷമാണ് ആരോ ഒരാൾ തന്റെ പ്രായത്തെ limitation ആയി കാണാതെ സംസാരിക്കുന്നത്…

“Confidence ഇല്ല ഹൃതിക്ക്…”

അവൾ ആദ്യമായി വളരെ സത്യസന്ധമായി പറഞ്ഞു.

“Confidence ഞാൻ തരാം.”

അവൻ അത് പറഞ്ഞ രീതി അത്ര casual ആയിരുന്നെങ്കിലും…

അവളുടെ ഉള്ളിൽ എന്തോ ചെറിയൊരു ചലനം ഉണ്ടാക്കാൻ അത്ര മതി ആയിരുന്നു…

അന്ന് രാത്രി സുരേഷ് വീട്ടിലെത്തുമ്പോഴേക്കും സമയം പതിനൊന്ന് കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

വിദ്യ അപ്പോഴേക്കും bedroom ല്‍ കിടന്നിരുന്നു.

Room ലെ dim light മാത്രം തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു.

സുരേഷ് പതിവുപോലെ tired ആയി tie അഴിച്ചുകൊണ്ട് അകത്തേക്ക് വന്നു.

“Food കഴിച്ചോ?”

വിദ്യ ചോദിച്ചു.

“Hmm…”

അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറുപടികൾ ഈ അടുത്ത കാലത്ത് കൂടുതലും ഒറ്റ വാക്കുകളായി മാത്രം ചുരുങ്ങിയിരുന്നു.

കുറച്ച് നേരം ഇരുവരും മിണ്ടാതെ തന്നെ തങ്ങളുടെ കാര്യങ്ങളിൽ മുഴുകി.

സുരേഷ് laptop തുറന്ന് എന്തോ office mail നോക്കാൻ തുടങ്ങി.

വിദ്യ എന്തോ പറയണമോ വേണ്ടയോ എന്ന പോലെ കുറച്ചുനേരം മിണ്ടാതിരുന്നു.

പിന്നീട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

“സുരേഷ്…”

“Hmm?”

“ഞാൻ… driving പഠിച്ചാലോ എന്ന് ആലോചിക്കുകയാണ്.”

Laptop screen ല്‍ നിന്നു പോലും കണ്ണ് മാറ്റാതെ സുരേഷ് ചിരിച്ചു.

“ഇപ്പോൾ?”

ആ ചിരിയിൽ തമാശയെക്കാൾ അവഗണന കൂടുതലായിരുന്നു.

വിദ്യയുടെ മുഖം ചെറുതായി മാറി.

“ഇപ്പോൾ എന്ന്?”

“വിദ്യ…”

അദ്ദേഹം finally screen ൽ നിന്ന് തല ഉയർത്തി.

“ഈ പ്രായത്തിൽ ഇനി driving school പോകാനാണോ?”

“Driving പഠിക്കാൻ പ്രായം എന്തിനാ പ്രശ്നം?”

“അല്ല… suddenly ഈ interest എവിടെ നിന്നാ വന്നത് എന്ന് ചോദിച്ചതാണ്.”

വിദ്യ രണ്ട് നിമിഷം മിണ്ടാതെ നിന്നു.

“ഹൃതിക്ക് പറഞ്ഞിരുന്നു… പഠിച്ചാൽ യാത്ര ഒക്കെ easy ആകുമെന്ന്.”

ആ പേര് കേട്ടപ്പോൾ സുരേഷിന്റെ മുഖഭാവം ചെറുതായി മാറി.

“ആരാ? അനഘയുടെ friend ആണോ?”

“Hmm…”

സുരേഷ് laptop അടച്ചു bed ലേക്ക് ചാരിയിരുന്നു.

“ഇപ്പോൾ അവനാണോ നിനക്ക് ഇത്തരം