Chapter Title : ലക്ഷ്മി 10 [Maathu]

വയ്ക്കുന്നതറിഞ്ഞപ്പോ ഞാൻ അരകെട്ട് സാവധാനത്തിൽ കിച്ചുവിന്റെ സാമാനത്തിൽ അമർത്തി മുന്നോട്ടും പിന്നോട്ടും ചലിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

ഇതൊക്കെ കൂടിയായപ്പോ കിച്ചു കിടന്ന് പുളയാൻ തുടങ്ങി. അതോടെ ഞാൻ അരക്കെട്ട് ചലിപ്പിക്കൽ നിർത്തി. മുഖം ഉഴർത്തി.

:ഹോ.. എന്റെ ലച്ചുവേ

അവനൊരു ദീർഘ നിശ്യാസം വിട്ടു.

:ഒരു പ്രശ്നം ഉണ്ടല്ലോടാ

:എന്ത് പ്രശനം

:എടാ ചിലപ്പോ സൗണ്ട് ഒക്കെ കേട്ട് കണ്ണനുണർന്നാലോ

:ഓ.. പിന്നെ.. എന്നിട്ട് ഇന്നലെ ഉണർന്നില്ലല്ലോ

:എടാ ഇന്നലെ മഴയൊക്കെ ഇല്ലായിരുന്നോ അത് കൊണ്ടായിരിക്കും

:ഇനിയിപ്പോ എന്ത് ചെയ്യും…അല്ലേൽ നമുക്കൊരു കാര്യം ചെയ്യാ…പതുക്കെ ശബ്ദമൊന്നുമില്ലാതെ ചെയ്യാ.

:പോടാ അവിടെന്ന്.. നീ നക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഒച്ച വരും

:എന്നാ നീ തന്നെ പറ

:അപ്പുറത്തെ റൂം കാലിയല്ലേ അവിടെ പോകാം

:ഒക്കെ എന്നാ നടക്ക്.

കിച്ചു ബെഡിൽ നിന്നിറങ്ങി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു

:അയ്യടാ ഞാൻ നടക്കതൊന്നുമില്ല

:പിന്നെ നീ എങ്ങനെ പറന്നു വരുവോ

:കിച്ചുവെന്നെ എടുത്ത് കൊണ്ട് പോണം.

:പിന്നെ പത്ത് എൺപത് കിലോയുള്ള നിന്നെ എടുത്ത് കൊണ്ട് പോകല്ലേ…എന്റെ നടുവൊടിയും.

:എന്നാ വേണ്ടാ ഇവിടെ പുതപ്പും പുതച് ഉറങ്ങിക്കോ.

:ശ്ശോ…. ഇത് വല്ല്യ ഇതായല്ലോ ഈശ്വരാ

ന്നാ ബാ

അവൻ തലയും ചെറിഞ്ഞു എന്റെ നേരെ കൈ നീട്ടി അതോടെ ഞാൻ ബെഡിൽ നിന്ന് എണീറ്റുനിന്ന് അവന്റെ തോളിലേക്ക് കയ്യിട്ട് കാലു രണ്ടും അവന്റെ അരക്കെട്ടിനെ ചുറ്റിയിരുന്നു.

കിച്ചുവെന്റെ ചന്തികളെ കൈ കൊണ്ട് പിടിച് ഡോറും തുറന്ന് അപ്പുറത്തെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. അപ്പോഴും ഞാനവന്റെ കഴുത്തിൽ ഉമ്മ വച്ചും നാക്കു കൊണ്ട് വരച്ചും ചെവിയിൽ കടിച്ചും കൊണ്ടിരുന്നു.