Chapter Title : ലക്ഷ്മി ചേച്ചി ? [ᶜ͢ᴿ͢ᴬ͢ᶻ͢ᵞ A J R]

എനിക്കായി ജീവിച്ചു. അമ്മക്ക് സ്വന്തമായി ഒരു തയ്യൽക്കടയുണ്ട്. ഞാൻ സ്കൂളിൽ പോയി കഴിഞ്ഞാൽ വീട്ടിലെ കൊറച്ച് ജോലിയൂടെ തീർത്ത് അമ്മയും കടയിലേക്കിറങ്ങും. അതാ പതിവ്. എന്റെ അടുത്ത കൂട്ടുക്കാരന്മാരാണ് വിഷ്ണു , കണ്ണൻ , മനു. ഇതില് മനു അവൻ എന്റെ കൂട്ടുകാരൻ ആണേലും ഒരു മയിരനാ. അമ്മേം പെങ്ങളേം തിരിച്ച് അറിഞ്ഞൂടാത്ത കള്ളവെടിപൂറി. പോകെ പോകെ അവനെ പറ്റി പറയാം. ഒരേ സ്ഥലത്താണ് എല്ലാരുടേം വീടെങ്കിലും ഞങ്ങൾ കാണുന്നത് ക്ലാസ്സിൽ വച്ചാണ്.

ഇനി കഥയിലേക്ക്:- ആഹാ സ്കൂളിന്റെ ഗേറ്റ് കടന്നതും ബെല്ലടിച്ചതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു. ഇന്നും പതിവ് തെറ്റിച്ചില്ല, Late ആയി. ഭാഗ്യത്തിന് ടിച്ചർ ക്ലാസ്സിൽ കേറിട്ടില്ല. ഞങ്ങൾക്ക് last ബെഞ്ചിലെ കുണ്ടിയുറക്കൂ.

"അവന്മാര് വന്നില്ലേ ടാ??

ഞങ്ങടെ ബെഞ്ചിൽ മനുവിനെ മാത്രേ കണ്ടുള്ളൂ.

"അവന്മാര് ഇന്ന് വരില്ലടാ. ഇന്നെന്തോ ഉച്ചക്ക് ശേഷം അവധിയാന്ന്."

"എന്തവധി??"

"എനിക്കറിയില്ല."

"ഈശ്വരാ അവധി കിട്ടിയ മതിയായിരുന്നു."

അല്ലേലും ഞാനൊക്കെ രാവിലെ എണിക്കുമ്പോ തന്നെ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത് ഇന്ന് ക്ലാസ് കാണല്ലേ എന്നാ. ചിലപ്പോഴൊക്കെ ക്ലാസ്സിലിരുക്കുമ്പോ കൂട്ടുകാര് പറയും ഇന്നുച്ച വരെ ക്ലാസ് ഉള്ളൂന്ന്., കള്ളമാണ് എന്നറിയമെങ്കിലും എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷാണ് അപ്പൊ. ഇന്നും അങ്ങനെ തന്നായിരിക്കും. എപ്പഴും നടക്കും പോലെ ഓരോ ടീച്ചർമാർ വന്നു പഠിപ്പിച്ചു പോയി.

ഉച്ചകഞ്ഞിയും കുടിച്ചിറങ്ങുമ്പോഴാണ് ആ സന്തോഷവാർത്ത ഞാൻ അറിയുന്നത് ഇന്നുച്ചക്ക് ശേഷം ക്ലാസ് ഇല്ലാന്ന്. കേക്കണ്ട താമസം പാത്രവും കഴുകി ബാഗിൽ വച്ചോരോട്ടമായിരുന്നു വീട്ടിലേക്ക്. കൂടെ മനുവും ഉണ്ടായിരുന്നു. മനുവിന്റെ വീടും കഴിഞ്ഞ് കുറേക്കൂടി പോകുമ്പോ വിഷ്ണുവിന്റെ വീടെത്തും. വിഷ്ണുവിന്റെ വീടിനടുത്ത് തന്നെയാണ് കണ്ണന്റെ വീടും. പക്ഷെ എന്റെ വീടെത്തണോങ്ങി എത്രയോ ദൂരം പിന്നും നടക്കണം.

"അപ്പൊ ഇനി തിങ്കളാഴ്ച കാണാടാ."

അവന്റെ വീടെത്തിയപ്പോ ഞാനവനോട് പറഞ്ഞു.

"അളിയാ ഒന്ന് നിന്നേ."

"എന്താടാ??"

"അമ്മേം അച്ഛനും ജോലിക്ക് പോയി. ചേട്ടന് വൈകുന്നേരം വരെ ക്ലാസ്സും കാണും. നിന്റമ്മയും കടയിൽ പോയി. അപ്പൊ എന്റെ വീട്ടിലും ആരൂല്ല നിന്റെ വീട്ടിലും ആരൂല്ല. എന്നാ പിന്നെ അന്നത്തെ പോലെ ഞാൻ നിന്റെ വീട്ടിൽ വരട്ടെ?? അന്നാ ആന്റിയെ കണ്ട ശേഷം