Chapter Title : ലക്ഷ്മിയുടെ അരഞ്ഞാണം [Master]

സാറേ. ഇപ്പൊ സാറിനു പഴയതിലും മാറ്റമുണ്ടല്ലോ”

അയാളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാന്‍, ആത്മാര്‍ഥതയുടെ തരിമ്പ്‌ പോലുമില്ലാതെ അവന്‍ പറഞ്ഞു. ഈ ജന്മത്ത് അയാള്‍ സുഖപ്പെടരുത് എന്നുതന്നെയായിരുന്നു അവന്റെ ആഗ്രഹം. കാരണം ഈ ജോലി അവന്‍ അത്രയേറെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു. നായര്‍ക്ക് അതുകേട്ടപ്പോള്‍ അവനോടു സ്നേഹം തോന്നി. ഒരുപക്ഷെ താന്‍ കരുതുന്നതുപോലെ ഒന്നും ഉണ്ടാകില്ല അവന്റെ മനസ്സില്‍. തന്റെ വൈകല്യമുള്ള മനസ്സിന്റെ തോന്നലാണ് മിക്കതും. അയാള്‍ ദീര്‍ഘമായി നിശ്വസിച്ചു.

മുറിയിലേക്ക് ലക്ഷ്മിയമ്മയുടെ പരിമളം എത്തി. ഒരു സുഗന്ധ വസ്തുവും ഉപയോഗിക്കാതെ തന്നെ സ്ത്രൈണ ഗന്ധത്തിന്റെ ശക്തമായ സ്രോതസ്സാണ് അവര്‍. അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞ കേശഭാരവുമായി, ഇളം നീല നിറമുള്ള സാരിയില്‍ ലക്ഷ്മിയമ്മ വന്നു; കൈയിലെ താലത്തില്‍ കഞ്ഞിയുമായി. നിഷാദ് വാ പിളര്‍ന്നിരുന്നുപോയി. പൊക്കിളില്‍ നിന്നും ഇനിയൊരല്‍പ്പം കൂടി താഴ്ത്തിയാല്‍, അവരുടെ പൂറിന്റെ തുടക്കമാകും എന്നവന്റെ വെകിളി പിടിച്ച മനസ്സ് പറഞ്ഞു. വിശാലമായ സാരിയുടുപ്പ്. മുടി പിന്നിലേക്ക് വിടര്‍ത്തി ഇട്ടിരിക്കുകയാണ്. കണ്ണുകള്‍ക്കടിയില്‍ പടര്‍ന്നിരിക്കുന്ന കരിമഷി. വിടര്‍ന്ന ചുണ്ടുകളില്‍ തുടുത്ത നനവ്. കടും നീല നിറമുള്ള ബ്ലൌസ് ഇതിലേറെ ചെറുതാക്കാന്‍ ലോകത്തൊരു തയ്യല്‍ക്കാരനും സാധിക്കില്ല എന്ന് അവന് തോന്നി. നെഞ്ചിനെ മറച്ചിരിക്കുന്ന ആ സാരി ഒന്ന് മാറിയെങ്കില്‍ എന്ന് വെപ്രാളത്തോടെ അവനോര്‍ത്തു.

ലക്ഷ്മിയമ്മ നിഷാദിന്റെ അരികിലായി ഇരുന്നു. അവരുടെ ലഹരി പടര്‍ത്തുന്ന മാദകഗന്ധം അവനെ മയക്കി.

“ഇന്നാ ചേട്ടാ..വാ തുറക്ക്” സ്പൂണില്‍ നെയ്യ് ചേര്‍ത്ത കഞ്ഞി അവര്‍ അയാളുടെ വായോട് അടുപ്പിച്ചു. നായര്‍ ഉള്ളില്‍ മുരളുകയായിരുന്നു. ഇവളെ ഇത്രയേറെ മാദകത്വത്തോടെ മുമ്പൊരിക്കലും താന്‍ കണ്ടിട്ടില്ല എന്നെയാള്‍ക്ക് തോന്നി. ഇങ്ങനെയൊക്കെ അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി ഇവളെന്തിനാണ് തന്നെ തീറ്റിക്കുന്നത്.

“നെയ്യ് ചേര്‍ത്ത കഞ്ഞിയാ.