Chapter Title : ലക്ഷ്മിയുടെ അരഞ്ഞാണം [Master]

ഉള്ളില്‍ പാന്റീസിന്റെ ബാഹ്യരേഖ സ്പഷ്ടമാണ്.

“എന്താ ആന്റീ” നിഷാദ് ചോദിച്ചു.

ലക്ഷ്മിയമ്മ തിരിഞ്ഞ് അവന്റെ അടുത്തേക്കെത്തി. നെഞ്ചില്‍ ഇടിച്ചു മറിക്കും എന്ന ഭീഷണിയോടെ ഉന്തി നില്‍ക്കുന്ന പോര്‍മുലകള്‍. അവന്റെ അടുത്തെത്തി അവര്‍ നിന്നു. അവരുടെ അത്ര ഉയരം അവനുണ്ടായിരുന്നില്ല.

“രാജത്തെ അറിയില്ലേ നിനക്ക്?” ലക്ഷ്മിയമ്മ ചോദിച്ചു. നിഷാദ് തലയാട്ടി.

“നിന്നെ അവളാണ് എനിക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തിയത്. നീ മിടുക്കനാണെന്ന് അവള് പറഞ്ഞാ ഞാന്‍ അറിഞ്ഞത്. ആണോ? മിടുക്കനാണോ നീ?” ലക്ഷ്മിയമ്മ പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തില്‍ ചോദിച്ചു. അവരുടെ നനവുള്ള മുലകള്‍ ശക്തമായി ഉയര്‍ന്നു താഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“ആ..ആന്റി പറയുന്നത്” നിഷാദ് വിക്കി.

“എന്നോടവള്‍ എല്ലാം പറഞ്ഞു, എല്ലാം. നിന്നെ, നിന്നെ ഞാനെങ്ങനെ വിശ്വസിക്കും” ലക്ഷ്മിയമ്മ അമിതമായി കിതച്ചു.

അവരുടെ വശ്യമായ സുഗന്ധം നിഷാദിനെ തളര്‍ത്തി. രാജം വെറുമൊരു സാധാരണ സ്ത്രീ. ഇത് പക്ഷെ..

“ഞാന്‍..ഞാന്‍..” എന്താണ് പറയേണ്ടത് എന്നറിയാതെ അവന്‍ വാക്കുകള്‍ക്ക് പരതി.

“നീ മോശക്കാരന്‍ ആണ്..മോശക്കാരന്‍..അല്ലെ?” വിഭ്രാന്തിയുള്ളവളെപ്പോലെ ലക്ഷ്മിയമ്മ പുലമ്പി. നിഷാദിന് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല. എന്താണ് ഇവരുടെ ഭാവം പെട്ടെന്നിങ്ങനെ മാറിയത്? മുറിയില്‍ വന്നു സ്നേഹത്തോടെ വിളിച്ചിട്ട് ഇപ്പോള്‍?

“ആന്റീ, അവരെന്നോട് പറഞ്ഞോണ്ടാ..ഞാനല്ല” നിഷാദിന് അവരുടെ മനസ്സ് പിടികിട്ടിയില്ല. അവന്‍ പരിഭ്രാന്തനായി.

“അവള് പറഞ്ഞാ നീ ചെയ്യുമോ? ങേ? എന്തും”

നിഷാദ് തല കുനിച്ചു. എന്താണ് ആന്റിക്ക് സംഭവിച്ചത് എന്നവന് മനസിലായില്ല.

“പറയടാ ചെയ്യുമോ? ഞാന്‍ പറഞ്ഞാലും നീ ചെയ്യുമോ, ങേ?” ലക്ഷ്മിയമ്മയുടെ സ്വരം അറിയാതെ ഉയര്‍ന്നു. നായര്‍ കേള്‍ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു എല്ലാം. അയാള്‍ ചെവി വട്ടം പിടിച്ചു.

“ആന്റി പറേന്നത് ചെയ്യാനല്ലേ എന്നെ ഇവിടെ നിര്‍ത്തിയേക്കുന്നത്..” നിഷാദ് കള്ളനെപ്പോലെ അവരെ നോക്കി. വന്യമായി ഉയര്‍ന്നു താഴുന്ന മുലകള്‍. വിശാലമായ വയറില്‍ മുത്തുമണികള്‍ പോലെ തിളങ്ങുന്ന വിയര്‍പ്പുകണങ്ങള്‍.

“എന്തും ചെയ്യുമോ നീ, എന്തും?”

നിഷാദ് അവരുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. ആ വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകളിലെ ദാഹം അവന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

“ഇവിടെ വയ്യാതെ കിടക്കുന്ന ചേട്ടനും ഞാനും മാത്രമേ ഉള്ളൂ. നിന്നെ, നിന്നെ എങ്ങനെ വിശ്വസിക്കും ഞാന്‍, എങ്ങനെ..” തളര്‍ന്ന ശബ്ദത്തില്‍ അവര്‍ പറഞ്ഞു.

ലക്ഷ്മിയമ്മ വെട്ടിത്തിരിഞ്ഞ് കട്ടിലിലേക്ക് വീണു. എന്താണോ പറയാന്‍ ആശിച്ചത്, അത്