Chapter Title : ലക്ഷ്മിയുടെ അരഞ്ഞാണം [Master]

മറച്ചു. എങ്കിലും മടക്കുകള്‍ വീണ കൊഴുത്ത വയറിന്റെ ഏറിയ ഭാഗവും അപ്പോഴും പുറത്തായിരുന്നു.

നിഷാദ് നായരെ തിരികെ ബെഡ്ഡിലേക്ക് കിടത്തി. കുഴമ്പ് മാറ്റി വച്ചിട്ട് പുറത്തേക്ക് പോകുന്ന ലക്ഷ്മിയമ്മയുടെ പിന്നഴകിലേക്ക് അവന്റെ ആര്‍ത്തിപെരുത്ത കണ്ണുകള്‍ പാഞ്ഞുചെന്നു. ഒടുക്കത്തെ പെണ്ണുമ്പിള്ള; ഭ്രാന്തമായ മനസ്സോടെ അവനോര്‍ത്തു. അമ്പത് വയസ്സായിട്ടും എന്താ ശരീരം! സാരിയുടെ അടിയില്‍ മലകള്‍ പോലെ ഇളകി മറിയുന്ന ചന്തികള്‍. നായര്‍ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു നിഷാദിന്റെ നോട്ടം. അവനെ ഇവിടെ നിര്‍ത്തേണ്ടിയിരുന്നില്ല എന്നയാള്‍ക്ക് തോന്നി. പക്ഷെ തടിച്ച ശരീരമുള്ള തന്നെ പൊക്കാനും എഴുന്നേല്‍പ്പിക്കാനും നല്ല കരുത്തുള്ള ആളുതന്നെ വേണം. നിഷാദ് ചെറുപ്പമാണ്. കാണാന്‍ ഗുണമില്ല എങ്കിലും കരിവീട്ടി പോലെയുള്ള ശരീരമാണ്. തടിച്ച് ഉരുക്കുപോലെയുള്ള ശരീരം. മഹാ കരുത്തനാണ് ഇവന്‍. പക്ഷെ ലക്ഷ്മിയമ്മ അയാളുടെ സമാധാനം കെടുത്തി. അവര്‍ അവന്റെ മുമ്പില്‍ ശരീരം കാണിക്കുന്നത് മനപ്പൂര്‍വ്വമാണ്‌ എന്നയാള്‍ക്ക് തോന്നിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു.

തനിക്ക് ആവതുള്ള സമയത്ത് തന്നെ തൃപ്തയായിരുന്നില്ല അവള്‍. ഇപ്പോള്‍ ഇങ്ങനെ കിടപ്പിലായതോടെ അവള്‍ക്ക് കടി നിയന്ത്രിക്കാന്‍ സാധിക്കുന്നുണ്ടായിരിക്കില്ല; അസ്വസ്ഥതയോടെ നായരോര്‍ത്തു. നിഷാദ് വരുന്നതിനു മുമ്പ് ഒരു സ്ത്രീയെ ആണ് തന്നെ ശുശ്രൂഷിക്കാന്‍ നിര്‍ത്തിയിരുന്നത്. ലക്ഷ്മിക്ക് അവരെ ഇഷ്ടമല്ലായിരുന്നു. തൊടുന്നതിനും പിടിക്കുന്നതിനുമെല്ലാം കുറ്റം പറച്ചില്‍. തന്നെയുമല്ല ആ സ്ത്രീയ്ക്ക് തന്നെ നേരാംവണ്ണം നോക്കാനുള്ള ആരോഗ്യവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പക്ഷെ അപ്പോഴൊന്നും ലക്ഷ്മി ഇത്തരം പരിപാടികള്‍ ചെയ്തിരുന്നില്ല. ഒരിക്കല്‍പ്പോലും വയറും മുലകളും കാണിച്ച് അവള്‍ തന്നെ ശുശ്രൂഷിച്ചിട്ടില്ല. സാരിയുടുത്താല്‍ മുഴുവന്‍ ശരീരവും മറച്ച് തന്നെയായിരിക്കും എപ്പോഴും. പക്ഷെ ഇപ്പോള്‍ അവളുടെ സാരിയുടുപ്പ് ശരീരം മറയ്ക്കാനല്ല, കാണിക്കാനാണ് എന്ന് തോന്നിപ്പോകും. പറയണമെന്നുണ്ട്; പക്ഷെ സംസാരിക്കാന്‍ സാധിക്കണ്ടേ.

“സാറെ,