Chapter Title : ലക്ഷ്മിയുടെ അരഞ്ഞാണം [Master]
ഗന്ധം ശരീരത്തെ തളര്ത്തുന്നു. ഏതോ വനപുഷ്പത്തിന്റെ മത്തുപിടിപ്പിക്കുന്ന ഗന്ധമാണ് അതിന്. വനാന്തരത്തിലെ കുളത്തില് വളരുന്ന സുഖപുഷ്പം! നിഷാദിനെ ലക്ഷ്മിയമ്മ തള്ളി മലര്ത്തിക്കിടത്തി. അവന്റെ കാലുകള് നിലത്തായിരുന്നു, നായര്ക്ക് അഭിമുഖമായി. ലക്ഷ്മിയമ്മ കട്ടിലിലേക്ക് കയറി അവന്റെ തലയുടെ മീതെ കവച്ചിരുന്നു. അവരുടെ പിളര്ന്ന വലിയ പൂറും അയഞ്ഞ, ചെറിയ മലദ്വാരവും നിഷാദ് കണ്ടു. പൂറ്റില് നിന്നും ഊറിക്കൊണ്ടിരുന്ന മദജലം അവന്റെ വായിലേക്കുതന്നെ പതിച്ചു. പൂറിന്റെ ഉള്ളില് നിന്നും ഇറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന അരഞ്ഞാണത്തിന്റെ അഗ്രം നിഷാദ് കണ്ടു. അവനത് കടിച്ചൂരിയെടുത്ത് മാറ്റി. നായര്ക്ക് എല്ലാം വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു.
ലക്ഷ്മിയമ്മ അവന്റെ വായിലേക്ക് മെല്ലെ ഇരുന്നു. പൂറിന്റെ ഇതളുകള് രണ്ടുഭാഗത്തേക്കും അകന്നുമാറി. നിഷാദിന്റെ വായേയും മൂക്കിനേയും അത് പൂര്ണ്ണമായി വിഴുങ്ങി. നെയ്യ് നിറഞ്ഞ പൂറിന്റെ ഉള്ളില് നിഷാദിന്റെ നാവ് പുറത്തിറങ്ങി മേഞ്ഞു. നായര് അസഹ്യതയോടെ കണ്ണുകള് അടച്ചു.
അയാള് ശക്തി സമാഹരിച്ചു. ഇല്ല, ഇത് സമ്മതിക്കില്ല. കട്ടിലിന്റെ ഉഗ്രമായ ഞരക്കം. ലക്ഷ്മിയുടെ സുഖരോദനങ്ങള്! മാംസം മാംസത്തില് ചെന്നടിക്കുന്ന ശബ്ദം. നായര് പല്ല് ഞെരിച്ചു. വിരലുകളിലേക്ക് ഊര്ജ്ജം ഇറങ്ങുന്നത് അയാള് അറിഞ്ഞു. നായര് അലറി; ഉറക്കെ.
ലക്ഷ്മിയമ്മ ഞെട്ടിയുണര്ന്നു നോക്കി.
“എന്താ? എന്തുപറ്റി ചേട്ടാ? സ്വപ്നം വല്ലോം കണ്ടോ” കട്ടിലില് ഇരുന്നു കിതയ്ക്കുന്ന നായരോട് അവര് ചോദിച്ചു. നായര്ക്ക് വിശ്വസിക്കാന് സാധിച്ചില്ല. നൈറ്റ് ലാമ്പിന്റെ അരണ്ട വെളിച്ചത്തില് ഭാര്യയുടെ മുഖത്തേക്ക് അയാള് അവിശ്വസനീയതയോടെ നോക്കി.
“അവനെവിടെ? അവന്?” സ്ഥലകാലബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടവനെപ്പോലെ അയാള് ചോദിച്ചു.
‘ആര്? ഇവിടെ നമ്മള് രണ്ടാള് മാത്രമല്ലെ ഉള്ളൂ?” ലക്ഷ്മിയമ്മ എഴുന്നേറ്റ് ലൈറ്റ് ഓണാക്കി. കൂജയില് നിന്നും വെള്ളമെടുത്ത് അവര് അയാള്ക്ക് നല്കി. നായര് മൂന്നാല് ഗ്ലാസ് വെള്ളം മടമടാ കുടിച്ചു.
“നിഷാദ്” വെള്ളം കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള് നായര് പറഞ്ഞു.
“ഓ അവനോ? അവന് സന്ധ്യക്ക് പോകില്ലേ എന്നും?”
“ഞാനത് മറന്നു..മറന്നു” തലയാട്ടിക്കൊണ്ട് തന്നോടുതന്നെ നായര് പറഞ്ഞു.
ലക്ഷ്മിയമ്മയുടെ അധരങ്ങളില് ഒരു വികൃതമായ ചിരി വിരിഞ്ഞത് അയാള് പക്ഷെ കണ്ടില്ല.
“ലൈറ്റ് ഓഫാക്കട്ടെ” അവര് ചോദിച്ചു.
നായര് മൂളി. അയാള് മുറിയിലാകെ ഒരിക്കല്ക്കൂടി കണ്ണോടിച്ചു. ഇല്ല, ഇവിടെ വേറെ ആരുമില്ല; ഇല്ല. ഓരോരോ
💬 Comments
View all comments