Chapter Title : ലതികയും മരുമകനും [Smitha]

അവളുടെ ശ്വാസഗതി കൂടി.

"....മൂന്നാമത്തെ മീനിങ് നീ വിചാരിച്ചാൽ ശ്രീക്കുട്ടന് കമ്പനീടെ വി പി ആകാം,"

അനിത വിടർന്ന കണ്ണുകളോടെ ലതികയെ നിമിഷങ്ങളോളം ഒരേ നോട്ടം തുടർന്നു.

"'അമ്മ പറഞ്ഞു വരുന്നത്..."

"പച്ചക്ക് ഞാൻ പറയണോ?"

അനിത സംശയിച്ചു.പച്ചയ്ക്ക് ഞാൻ പറയാണോ എന്നാണ് 'അമ്മ ചോദിക്കുന്നത്! 'അമ്മ പറയാൻ പോകുന്നത് എന്തായിരിക്കാം? അനിത അത് അറിഞ്ഞിരുന്നു. പക്ഷെ അത് കേൾക്കാൻ താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടോ? ഇല്ല!

അനിതയിൽ ഭയമിരമ്പി. അതിന്റെ ഫലമായി അവളുടെ മാറിടമുയർന്ന് താഴാൻ തുടങ്ങി.

"പച്ചക്ക് പറഞ്ഞാൽ മോൾ മാത്യു സാറിന് കിടന്ന് കൊടുക്കണം.അങ്ങനെ ചെയ്താൽ കമ്പനീടെ വി പി ശ്രീരാഗ് വിശ്വനാഥൻ ആയിരിക്കും..."

"അമ്മേ...!!"

"ഞാനടുത്തല്ലേ ഇരിക്കുന്നെ? അതിനിത്രേം ഉറക്കെ വിളിക്കണോ? ശാന്തമായി അമ്മേ എന്ന് വിളിക്കൂ,"
അനിത അദ്‌ഭുതസ്തബ്ധയായി അമ്മയെ നോക്കി.

ലതിക ആശ്വസിച്ചു. വലിയ ഒരു പൊട്ടിത്തെറിയാണ് അവർ പ്രതീക്ഷിച്ചത്. "മണിച്ചിത്രത്താഴ്" എന്ന സിനിമയിൽ സത്യമറിയുന്ന നിമിഷം ഗംഗയ്ക് അത് അഭിമുഖീകരിക്കാൻ സാധിച്ചാൽ പ്രതീക്ഷയ്ക്ക് സാധ്യതയുണ്ട് എന്ന് ഡോക്റ്റർ സണ്ണി നകുലനെ അറിയിച്ച രംഗം അവർക്കോർമ്മ വന്നു.

"മോളേ ..ഇതിപ്പോൾ ലോകത്ത് ഒരമ്മ ആദ്യമായൊന്നുമല്ല സ്വന്തംമകളോട് ഇത് പറയുന്നത്..."

അവർ വിശദീകരിച്ചു.

"ബിസിനെസ്സ് വേൾഡിൽ ,ഫിലിം വേൾഡിൽ ഒക്കെ ഇതൊക്കെ ഡൈലി ഫാക്റ്റസ് ആണ്...പലരുംപലതും നേടുന്നത് പെണ്ണുങ്ങൾ ഈ രീതീല് വിയർപ്പും മറ്റേതും ഒക്കെ ഒഴുക്കീട്ടാ..."

അമ്മയുടെ വായിൽ നിന്ന് പച്ചയ്ക്ക് അത്തരം വാക്കുകൾകേട്ടപ്പോൾ അനിതയ്ക്ക് വല്ലായ്മ തോന്നി.

"നീ മുഖം ചുളിയ്ക്കൊന്നും വേണ്ട..ഞാനിപ്പം ഏതേലും ക്ഷേത്ര പുനരുദ്ധാരണ യജ്ഞത്തെപറ്റിയൊന്നും അല്ല പറയുന്നേ...ശുദ്ധ കൂട്ടിക്കൊടുപ്പിനെ പറ്റിയാ ..അപ്പോൾ സംസാരത്തിൽ അങ്ങനത്തെ വാക്കുകളൊക്കെയേ വരൂ..."

അനിത ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

"എന്താ ഒന്നും മിണ്ടാത്തെ?"

അവസാനം ലതിക ചോദിച്ചു.

"ഇനി നിനക്ക് അത് പറ്റില്ല എങ്കിൽ ..."

അനിത വീണ്ടും ലതികയെ നോക്കി.

"...എങ്കിൽ ഞാനത് ചെയ്യും.എന്നെ അയാൾക്ക് ബോധിച്ചാൽ ...ആ ഡയാനയെക്കാളും എന്നെ ബോധിച്ചാൽമാത്രം!"

"അമ്മേ!"

"ഇപ്പോഴും ഞാൻ പറയുന്നു ,ഞാൻ നിന്റെ തൊട്ടടുത്താ ഇറക്കുന്നേ.പതുക്കെ വിളിച്ചാൽ മതി എന്ന്!"

"എനിക്കിനി വലിയ ലൈഫോ പ്രതീക്ഷകളോ ഒന്നുമില്ല ...ഈ വെടക്ക് ശരീരം കൊണ്ട് മോൾക്കും