Chapter Title : ലവ് അറ്റ് ഫസ്റ്റ് സൈട് [അമവാസി]

പുച്ഛിക്കാതെ ഇരുന്നൂടെ

അച്ഛൻ : എടാ നീ ആരാ എന്നാ നിന്റെ വിചാരം... ഈ സിനിമ ലോകം ഒക്കെ തകർന്നു വീഴാൻ അതികം സമയം ഒന്നും വേണ്ട ഇതിൽ ഒക്കെ നിലനിൽപ്പ് ഇണ്ടാവും എന്ന് നിനക്ക് തോന്നുണ്ടോ

അമ്മ : ഏട്ടാ.. 🥲

ഉണ്ണി : അയാള് പറയട്ടെ അമ്മേ അന്നും ഇന്നും എന്നെ അയാള് നാണം കൊടുത്തിട്ടു അല്ലെ ഉള്ളൂ ഇത് ഞാൻ നേരത്തെ ഊഹിച്ചത് ആണ്

അമ്മ : ഉണ്ണി അയാളോ എന്താ നീ വിളിച്ചേ

അച്ഛൻ : വിളിക്കട്ടെടി... ചവിട്ടി നിൽക്കുന്ന മണ്ണ് ഒളിച്ചു പോവാൻ അതികം സമയം ഒന്നും വേണ്ട.. അത് പോട്ടെ അവൻ അവന്റെ ചോര തിളപ്പ് കൊണ്ട് ആണെന്ന് വെക്കാം നീ എന്താ കാണിക്കുന്നേ.. ഈ വസ്സയം കാലത്തു ഈ തുള്ളി ചാടി നടക്കുന്നത് എന്ത് കണ്ടിട്ടാ.. കോലം കെട്ടാം ഇതു പോലെ ഒന്നും ആവരുത് സാവിത്രി

ഉണ്ണി : അച്ഛാ ഞാൻ എന്റെ അമ്മക്ക് വാങ്ങി കൊടുത്ത സാരി ആണ് അത്.. അല്ലാതെ അച്ഛനെ പോലെ വീട്ടിൽ ഒന്നിനെ വെച്ച് പൊറത്തു പോയി...

അമ്മ : ഉണ്ണി മതി നിർത്തിക്കോ

അച്ഛൻ : എന്താ വെച്ച ആയിക്കോ പക്ഷെ അത് ഈ വീട്ടിൽ പറ്റില്ല...

ഉണ്ണി : പറ്റില്ലെങ്കിൽ.. നിക്കുന്നില്ല അച്ഛാ.. പക്ഷെ ഇവിടുന്നു പോവാണെഗിൽ ഞാൻ ദ ഇതിനെ കൊണ്ട് പോവും

എന്നിട്ട് അമ്മയുടെ കൈ പിടിച്ചു

അച്ഛൻ : അല്ലേലും ഇതൊക്കെ എനിക്ക് നേരത്തെ അറിയും.. അവൾക്കും ഒതുങ്ങി നിന്നു പണ്ടേ ശീലം ഇല്ലല്ലോ