Chapter Title : ലവ് ബൈറ്റ് 3 [കാവൽക്കാരൻ]

കൂടിപ്പോയി എന്ന് അവൾക്കും തോന്നിക്കാണണം.

"സോ... സോറി..."

അവൾ വിക്കിക്കൊണ്ട് മുഖം വെട്ടിച്ചു. എന്റെ മുഖത്ത് നോക്കാൻ അവൾക്ക് എന്തോ മടി പോലെ.

ഞാൻ മെല്ലെ ചുണ്ടിൽ തൊട്ടുനോക്കി. വിരൽ എടുത്തപ്പോൾ വിരൽത്തുമ്പിൽ ചുവന്ന ചോര!

പണി പാളി!

ഈ ചുണ്ടും വെച്ച് താഴേക്ക് ചെന്നാൽ മതി. പിന്നെ ചേച്ചിക്കും ഏട്ടത്തിക്കും ജീവിതകാലം മുഴുവൻ എന്നെ തിന്നാൻ അത് മാത്രം മതി. രണ്ടും കൂടി എന്നെ കളിയാക്കി കൊല്ലും. എന്റെ അവസ്ഥ ഓർത്ത് എനിക്ക് കരച്ചിൽ വന്നു.

ഞാൻ നിസ്സഹായനായി അനുവിനെ നോക്കി. എന്റെ ചുണ്ടിലെ ചോരയും മുഖത്തെ വെപ്രാളവും കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് കാര്യം പിടികിട്ടി. അവൾ വേഗം എഴുന്നേറ്റ് പോയി ഡ്രോയറിൽ നിന്നും ഒരു സർജിക്കൽ മാസ്ക് എടുത്തു കൊണ്ട് വന്നു തന്നു.

"ഇത് വെച്ചോ..."

ഞാൻ അത് വാങ്ങി വേഗം മുഖത്ത് വെച്ചു.

പിന്നേ അവിടേ ഞങ്ങൾ നിന്നില്ലാ.... നേരേ താഴേക്ക് നടന്നു..

ഹോളിൽ എത്തിയപ്പോൾ അവർ ഇപ്പോഴും എന്തൊക്കെയോ ഗൗരവമായ ചർച്ചകളിലാണ്. ഞങ്ങളെ കണ്ടതും സംസാരം നിർത്തി എല്ലാവരും ഞങ്ങളെ നോക്കി.

ഈ വീടിനുള്ളിൽ എന്തിനാണ് മാസ്ക് വെച്ചിരിക്കുന്നത് എന്ന അർത്ഥത്തിൽ ഏട്ടത്തിയും ചേച്ചിയും എന്നെ അടിമുടി നോക്കുന്നുണ്ട്. അവരുടെ നോട്ടത്തിൽ ഒരു സംശയത്തിന്റെ നിഴലാട്ടമുണ്ട്....

ഞാൻ അവരുടെ ഓപ്പോസിറ്റ് ഉള്ള സോഫയിൽ പോയി ഇരുന്നു. അനു മാറി വേറെ എവിടെയെങ്കിലും ഇരിക്കും എന്നാണ് ഞാൻ കരുതിയത്.

പക്ഷേ, എനിക്ക് തെറ്റി.

അവൾ നേരെ വന്ന് എന്റെ തൊട്ടടുത്ത്, ചേർന്നിരുന്നു.ദേഹത്ത് മുട്ടിയിരിക്കുന്ന ആ ഇരിപ്പ് കണ്ടപ്പോൾ ഏട്ടത്തിയുടെ കണ്ണുകൾ ഒന്നുകൂടി വിടർന്നു.

അവരുടെ സംസാരത്തിൽ നിന്നും കാര്യങ്ങളുടെ കിടപ്പുവശം എനിക്ക് ഏകദേശം പിടികിട്ടി. കല്യാണം അടുത്ത ആഴ്ച തന്നെ നടക്കും! മുഹൂർത്തം വരെ ഏകദേശം തീരുമാനമായിക്കഴിഞ്ഞു.

അതൊക്കെ കേൾക്കുമ്പോൾ, അഭിമന്യു എന്ന ഞാൻ... നാണം കൊണ്ട് ചുവക്കുകയായിരുന്നു. മാസ്ക്