Chapter Title : ലേബി ആന്റിയുടെ ആനച്ചന്തി [അരുണ്‍ മാധവന്‍]

പരിചയത്തിലായി. ദിവസങ്ങള്‍ കടന്നുപോയി.അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു ദിവസം ഞാനെന്റെ ടൗണിലെ ക്ലിനിക്കില്‍ ഇരിക്കുന്ന സമയത്താണ് ലേബിയുടെ ഒരു കോള്‍ വരുന്നത്; ഞാന്‍ കോള്‍ എടുത്തു.. ഞാന്‍ - 'ഹലോ,പറയൂ ചേച്ചീ...' ലേബി - 'ഡോക്ടര്‍ തിരക്കിലാണോ ?' ഞാന്‍ - 'അല്ല പറഞ്ഞോളൂ...എന്ത് പറ്റി ?' ലേബി - ഡോക്ടര്‍, കുറച്ച് പ്രോബ്ലം ഉണ്ട്.എന്താണെന്നറിയില്ല... ഞാന്‍ - ധൈര്യമായി പറഞ്ഞോളൂ...എന്താണെങ്കിലും.. ലേബി - ഡോക്ടര്‍,രണ്ട് ദിവസമായി എനിക്ക് ടൊയ്ലറ്റില്‍ പോകുമ്പോള്‍ എനിക്ക് ചെറിയ പെയ്ന്‍ തോന്നുന്നു.മോഷന്‍ വളരെ കട്ടിയായിട്ടാണ് പോകുന്നത്.ഹോളിന് ചുറ്റും ചെറിയ തടിപ്പും ഉണ്ട്...എന്താണ് ഡോക്ടര്‍ ഇങ്ങനെ ? എനിക്ക് ഇപ്പോള്‍ ടൊയ്ലറ്റില്‍ പോകാന്‍ പേടിയാണ്... ഞാന്‍ - പേടിക്കെണ്ട ചേച്ചീ,അത് ചിലപ്പോള്‍ പൈല്‍സിന്റെ ആരംഭം ആകും.ഏതായാലും നാളെ ക്ലിനിക്കിലേക്ക് വരൂ...നമുക്ക് നോക്കാം... ലേബി - ഇന്ന് തന്നെ വരാം ഡോക്ടര്‍...നാളെത്തേക്ക് വയ്ക്കണ്ട. ഞാന്‍ - ഞാനിപ്പോള്‍ ടൗണിലെ ക്ലിനിക്കിലാണ്.ഉച്ചയ്ക്ക് നമ്മുടെ കവലയിലെ ക്ലിനിക്കിലെത്തും.ചേച്ചി ഒരു കാര്യം ചെയ്യൂ...ഒരു രണ്ട് മണിയാകുമ്പോഴേക്കും ക്ലിനിക്കിലേക്ക് വരൂ... ലേബി - ഒ.കെ. താങ്ക്സ് ഡോക്ടര്‍.ഞാന്‍ വരാം...താങ്ക്യൂ... ഇതും പറഞ്ഞ് ലേബി ഫോണ്‍ വച്ചു.എന്റെ മനസ്സപ്പോള്‍ ആനന്ദക്കടലില്‍ ആറാടുകയായിരുന്നു.ലേബി വരുമ്പോള്‍ അവരെ തിരിച്ചുനിര്‍ത്തി തുണിപൊക്കി ഒരു വിശദമായ പരിശോധന തന്നെ നടത്തണം എന്നൊക്കെ ആലോചിച്ചിരുന്ന ഞാന്‍ പെട്ടെന്നു പക്ഷെ ആശങ്കപ്പെട്ടു.ലേബി ഭര്‍ത്താവായ ഫെര്‍ണാണ്ടസിനൊപ്പമാകുമോ വരുന്നത് ? ഇനി ഒറ്റയ്ക്കാണെങ്കില്‍ തന്നെ ആ സമയത്ത് എന്റെ കൈവിറയ്ക്കുമോ ? ഇങ്ങനൊക്കെ ആലോചിച്ച് ഞാന്‍ വിയര്‍ത്തു.കാരണം ആദ്യമായിട്ടാണ് ഒരു സ്ത്രീ എന്റെ മുന്‍പില്‍ ഗുഹ്യരോഗവുമായി വരുന്നത്.മുന്‍പ് പലതവണ പലരും മുഖത്ത് കുരുവും,കാലില്‍ ചൊറിയുമായൊക്കെ വന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിലും നഗ്നത കാണാന്‍ പറ്റുന്ന തരത്തിലുള്ള രോഗവുമായി ആരും ഇതുവരെ വന്നിട്ടില്ലാരുന്നു.അതിനാണ് ഇന്ന് മാറ്റം സംഭവിക്കാന്‍ പോകുന്നത്... ആഹ്ലാദത്തോടൊപ്പം ആശങ്കയും നെഞ്ചിടിപ്പും വര്‍ദ്ധിച്ചു.എങ്കിലും

പന്ത്രണ്ടരയായപ്പോള്‍ തന്നെ ടൗണിലെ ക്ലിനിക്കില്‍ നിന്ന് ഞാന്‍ ഇറങ്ങി.കൃത്യം ഒരുമണിക്കുതന്നെ നാട്ടിന്‍പുറത്തെ എന്റെ ക്ലിനിക്കിലേക്ക് ഞാനെത്തി.മുറിയിലൊക്കെ നല്ല റൂംഫ്രഷ്നര്‍ അടിച്ചു.കിടത്തി പരിശോധിക്കുന്ന കട്ടിലിലെ ഷീറ്റ് കുടഞ്ഞുവിരിച്ചു.സമയംം ഒന്നേമുക്കാല്‍ കഴിഞ്ഞു.ഞാന്‍ ആത്മവിശ്വാസം ഒരുവിധത്തില്‍ വരുത്തി എന്റെ കസേരയില്‍ ഇരുന്നു.സമയം രണ്ട് മണി കഴിഞ്ഞു.ഞാന്‍ ലേബിക്കായി കാത്തിരുന്നു.ഫോണെടുത്ത് വിളിക്കാന്‍ തോന്നിയെങ്കിലും