Chapter Title : ലീല ടീച്ചർ [പൊട്ടച്ചി കുണ്ടൻ]

ആയിരുന്നു......... അതെ ഞാൻ പഠിപ്പിക്കാൻ കോളേജിൽ പോവുകയും വരുകയും ചെയ്യുന്ന അതെ ബസ്റ്റാന്റിൽ തന്നെ ആണ് ഞാൻ ഇപ്പൊ വേശ്യ ആയിട്ട് നടക്കുന്നെ... ഇവിടെ ഉള്ള കടക്കാർക്ക് മുഴുവനും എന്നെ അറിയാം. . ഞാൻ ടീച്ചർ ആയി പോയി കൊണ്ടിരുന്ന അതെ ബസിൽ തന്നെയാണ് ഞാൻ ഇപ്പോഴും വേശ്യ ആയി ബസ്റ്റാന്റിലേക്ക് വരാറാറുള്ളത് ഇപ്പൊ.. ആ ബസ്റ്റാന്റിൽ ഉള്ള കടക്കാർ ആദ്യം ടീച്ചർ എന്നായിരുന്നു വിളിച്ചോണ്ടിരുന്നത്.... അതെ കടക്കാരുടെമുന്നിൽ തന്നെ ആണ് ഞാൻ ബസ്റ്റാന്റ് വേശ്യ ആകാൻ വന്നു നിൽക്കുന്നത്...

ഇതിൽ പരം എനിയ്ക് എന്താ വേണ്ടത് എന്റെ സ്വപ്നം യഥാർത്ഥമായി.........,,,,,നിങ്ങൾക്ക് ഒരാഗ്രഹം ഉണ്ടെങ്കിൽ അത് അതി തീവ്രമായിരുന്നാൽ അത് നേടി തരുവാൻ ഈ പ്രെഭഞ്ചം മുഴുവനും ഗൂഢാലോചന നടത്തും ........,

സത്യം ആണ് എന്റെ ആഗ്രഹം നേടി തരുവാൻ നാട്ടുകാർ ഒരുവിധവും സപ്പോർട്ട് ആയിരുന്നു . . അത്രേ നല്ല നാട്ടുകാർ വേറെ എവിടെയും ഉണ്ടാവില്ല. ആദ്യം ഒക്കെ സംശയം ആയിരുന്നു എന്നെ മുതൽ ആക്കുക ആണോ എന്ന്. പിന്നെ പിന്നെ എനിക്ക് മനസ്സിൽ ആയി. എന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നേടി തരുവാൻ അവർ അവരും കഷ്ടപെട്ടു വിയർത്തു കുളിക്കുമായിരുന്നു . ആ വിയർപ്പു തുള്ളികൾ എനിക്ക് പറക്കാനുള്ള ചിറകുകൾ ആയിരുന്നു. എന്തിനാ അധികം എന്റെ അച്ഛൻ വരെ എന്റെ സ്വപ്‌നങ്ങൾക്ക് ചിറക് നൽകാൻ വിയർത്തു കഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് .. പാവം എന്റെ പൊന്നച്ചൻ.

പിന്നെ എന്റെ സ്വപ്‌നങ്ങൾ എന്താവണം എന്ന് പറഞ്ഞു തന്ന എന്റെ സ്വന്തം കളികൂട്ടുകാരി. രമ്യ അതെ അതായിരുന്നു അവളുടെ പേര്.... അതെ ബാല്യകാലം