Chapter Title : ലീവ് ഡെയ്‌സ് [മന്ദന്‍ രാജാ]

നോക്ക് ''' അംബിക അവളുടെ വിഷമം മാറ്റാനായി പറഞ്ഞു

.'''' ഉമേ .. . ജീവിതം ഇങ്ങനെയാണ് .ചിലർക്ക് കെട്ടിയോൻ അടുത്തുണ്ടാവും , അതിൽ തന്നെ ചിലർക്ക് അടുത്തുണ്ടായിട്ടും ഒരു കെയറും ഉണ്ടാവില്ല . മറ്റ് ചിലർക്ക് ഭാര്യ നാട്ടിലും കെട്ടിയോൻ ഗൾഫിലും . ഇനി ചിലർക്ക് ചൊവ്വാ ദോഷം , ചിലർക്ക് പൂമാലയും കരിക്കട്ടയും പോലെ കിട്ടും . എല്ലാം തികഞ്ഞൊരു പങ്കാളിയെ കിട്ടാൻ പാടാണ് . ഉള്ളത് വെച്ച് നമ്മളൊക്കെ അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നു . ഇത് അമ്മ ആലോചിച്ചെടുത്ത തീരുമാനമാണ് . അത് കൊണ്ട് നീ മറ്റൊന്നും ചിന്തിക്കേണ്ട . ഞങ്ങളെ നോക്കുവേം വേണ്ട . നിനക്ക് ..അല്ല നിങ്ങക്കിഷ്ടമുള്ളത് പോലെ നടന്നോ ഈ ഒരാഴ്ച . നന്നായിട്ട് എന്ജോയ് ചെയ്യ് എല്ലാം മറന്ന് . ഇനി ഒരു കല്യാണം ആയാൽ പോലും അയാൾ എത്തരക്കാരൻ ആണേലും ഈ ലീവ് ഡെയ്‌സ് നിനക്ക് ഓർമയിൽ ഉണ്ടാവണം , ഞാൻ അങ്ങനെയൊക്കെ സന്തോഷിച്ചതാണല്ലോ എന്ന് . ഹ്മ്മ് ...നീ കൊണ്ട് പോയി പ്ളേറ്റ് വെക്ക് ..എന്നിട്ടാ ചെക്കന് വാരി കൊടുക്ക് ..."''

''ആ അത് തന്നെയാ അമ്മയോടുമെനിക്ക് പറയാനുള്ളത് .. "'

"'എന്ത് ...?''' അംബിക കാസറോൾ അവളുടെ കയ്യിൽ കൊടുത്തിട്ട് മനസ്സിലാകാത്ത പോലെ നോക്കി

"'ഈ പത്തു ദിവസം ..അതമ്മയും എന്ജോയ് ചെയ്യ് ...ഇത്രേം നാളും കഷ്ടപ്പെട്ടതല്ലേ .?'''

''ആ ..എന്നാൽ ഞാനൂടെ ഒരുത്തനെ കൊണ്ട് വന്ന താമസിപ്പിക്കാടി "' അംബിക ദേഷ്യത്തോടെ ഉമയുടെ കൈത്തണ്ടയിലടിച്ചു

"' അതെന്തിനാ ...ഇനിമുണ്ടല്ലോ അവന്റെ ഒരു ഫ്രണ്ട് ..നാളെ വരുന്നെന്നു പറയുന്ന കേട്ടു ..അല്ലെങ്കിൽ സണ്ണി തന്നെ ആയിക്കോട്ടെ ..എനിക്കെതിർപ്പൊന്നൂല്ലാട്ടോ ... നോട്ടം കണ്ടാൽ മനസ്സിലാകും അവനമ്മയെ ...'''

"'ഡി ... പൊക്കോണം അവിടുന്ന് ..."' അംബിക പൂർത്തിയാക്കാൻ സമ്മതിക്കാതെ മുറത്തിൽ കിടന്ന തക്കാളിയെടുത്തിട്ടവളേ എറിഞ്ഞു .

ഡൈനിംഗ് ടേബിളിന്റെ ഒരു സൈഡിൽ ഉമയും സണ്ണിയും മറു സൈഡിൽ ഹരിയുമിരുന്നു .

"'അമ്മേം കൂടെ ഇരിക്ക് """ വിളമ്പിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സണ്ണി കൈപിടിച്ച് സെന്ററിൽ ഉള്ള കസേരയിലിരുത്താൻ നോക്കിയപ്പോൾ അംബിക