Chapter Title : ലെസ്ബിയൻ [Dhiya]

കൂട്ടുകാരി മുറി തരികയും വേണം. “ചേച്ചി എപ്പോഴാണ് ഡെന്റിസ്റ്റിനെ കാണുന്ന അപ്പോയ്‌മെന്റ്?” “അങ്ങിനൊന്നുമില്ല, എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും കാണാം. അത്ര തിരക്കൊന്നുമില്ല.” “ശ്ശെടാ കുഴഞ്ഞല്ലോ?” അനീറ്റ ചിന്തിച്ചു. ചേച്ചിക്ക് കാര്യം മനസിലാകുന്നില്ല. അവൾ ട്രാക്ക് മാറ്റി, “അല്ല ചേച്ചി – വേണമെങ്കിൽ ഞാൻ ഡെന്റിസ്റ്റിന്റെ അടുത്ത് കൂട്ട് വരാം. സിനിമ കാണുന്നത് അടുത്ത ദിവസത്തേയ്ക്ക് ആക്കാം.” മീര ചോദ്യഭാവത്തിൽ അനീറ്റയെ നോക്കി. ആ ചുണ്ടത്ത് ഒരു പുഞ്ചിരി മിന്നിത്തിളങ്ങി. അവൾ തുടർന്നു, “ഒരു കൂട്ടുകാരിയുടെ റൂം ഉണ്ട് ഇവിടെ, അവളും സിനിമ കാണാനുണ്ട്; അവർ സിനിമയ്ക്ക് കയറുന്ന സമയത്ത് നമ്മുക്ക് ഡെന്റിസ്റ്റിനെ കണ്ടിട്ട് ആ മുറിയിൽ വിശ്രമിക്കാം.” അത് പറയുമ്പോൾ അനീറ്റയുടെ സ്വരം പതറുകയും, നാണം പതിയെ തലപൊക്കുകയും ചെയ്തു. മീരയ്ക്ക് കാര്യങ്ങൾ ഏകദേശം മനസിലായി തുടങ്ങി. “പെങ്കൊച്ച് ആള് തരക്കേടില്ലല്ലോ?!!”, അവൾ മനസിലോർത്തു.

“ങാ, നമ്മുക്ക് നോക്കാം, കൂട്ടുകാരിയോട് എന്ത് പറയും?” മീര തികട്ടിവന്ന മന്ദഹാസം കഷ്ടപ്പെട്ട് ഒതുക്കി. “അത് ആലോചിക്കണം,” ആലോചനയോടെ അനീറ്റ പറഞ്ഞു. “ഡ്രെസ് മാറാനാണെന്ന് പറഞ്ഞാലോ?”, മീര ഒരു പൊട്ട ചോദ്യം ചോദിച്ചു. “ശ്ശെ അത് ശരിയാകില്ല. ഒന്നാമത് നമ്മുടെ കൈയ്യിൽ ഡ്രെസ് ഒന്നുമില്ല, പിന്നെ ഡെന്റിസ്റ്റും ഡ്രെസുമായി എന്താണ് ബന്ധം? ഒന്നുമില്ല.. മറ്റെന്തെങ്കിലും കണ്ടുപിടിക്കണം”. രണ്ടുപേരും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും എന്തിനാണ് റൂം, അവിടെ സന്ധിക്കുന്നതെന്തിന് എന്നതെല്ലാം അന്യോന്യം അവർ പറയാതെ തന്നെ മനസിലാക്കി. രണ്ടുപേരും പിന്നെയും അലോചന തുടങ്ങി. പെട്ടെന്ന് അനീറ്റ പറഞ്ഞു, “ചേച്ചി എന്റെ വീടിന് അടുത്തുള്ളതാണ്, ചേച്ചിക്ക് ടൗൺ പരിചയമില്ല, പോരാത്തതിന് ഡെന്റിസ്റ്റിന്റെ അടുത്ത് ചിലപ്പോൾ പല്ല് പറിക്കേണ്ടി വരാം, അത് പേടിയാണ്, കൂട്ടിന് ഞാൻ വരുന്നു. അതു കഴിഞ്ഞ് നിങ്ങൾ വരുന്നതു വരെ ഞങ്ങൾ ഗോപികയുടെ റൂമിൽ ഇരുന്നു കൊള്ളാം” എന്ന് പറയാം. “ഗോപിക എന്നാണ് കൂട്ടുകാരിയുടെ പേര് അല്ലേ?” “ഗോപിക, അപർണ്ണ, നിരുപമ ഇവരാണ് കൂട്ടുകാരികൾ.” “ഡെന്റിസ്റ്റിന്റെ അടുത്ത് പോയിട്ട് ഞാൻ തിരിച്ച് നേരെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് പോയാൽ പോരെ എന്ന് അവർ ചിന്തിക്കില്ലേ?” മീരയ്ക്ക് സംശയമായി. “അത് നേരാണ്, അതിന് വേറൊരു കള്ളം കണ്ടുപിടിക്കണം.” പെട്ടെന്ന് മീര