Chapter Title : Life at its Best...5 [ Dark Lord ]

ഈ ആഗ്രഹങ്ങളെല്ലാം വെറും ആഗരഹങ്ങളായില്ലേ?

രശ്മി ബിയർ ഒരിറക്കു കുടിച്ച് ഒരു പുകവിട്ട്, എന്തോ ആലോചിച്ചിട്ട്, “എനിക്കൊരു ഐടിയയുണ്ട്. പക്ഷെ...”

രാജേഷ് : “ എന്ത് പക്ഷെ നീ ഐഡിയ പറയെടി കോപ്പെ എന്തായാലും നോക്കാം”

രശ്മി: ദേഷ്യം തോന്നരുത്, ഓക്കെയാണല്ല്ലോ?

രാജേഷ് “ എടി മൈരെ നീ ക്ഷമ നശിപ്പിക്കാതെ പറ”

രശ്മി തന്റെ മൊബൈൽ എടുത്ത് ഫോട്ടൊ ആല്ബം അൺലോക്ക് ചെയ്തു എന്തോ പരതി അത് രാജേഷിനെ കാണിച്ചു.

രാജേഷ്: ആ ഫോടോസൊക്കെ നോക്കീട്ട്, എടി നീ അങ്ങേരുമായി കളിച്ചിട്ടൂണ്ടോ? ആഹാ മേളമാണല്ലോ, ഹോ എന്ന കുണ്ണയാടി അങ്ങേരുടെ, (രമ മൊബൈൽ പിടിച്ച് വാങ്ങി)

രമ: അമ്പടി കേമി, നീ ഒഫീസിലെ ആരെയെങ്കിലും ബാക്കി വച്ചിട്ടൂണ്ടോ നിന്റെ പൂറും കൊതോം കാഴ്ചവെക്കാൻ, വെറും തേവിടീശ്ശിയാണല്ലോടി നീ“. ഇതും പറഞ്ഞു രം മകളുടെ ഷർട് പൊക്കി പാന്റിക്കു മുകളിലൂടെ പൂറിൽ നല്ല ഒരു പിച്ചു.

രശ്മി വേദനയോടെ “എന്റെ അമ്മപ്പൂറി ഞാനീ കഞ്ചാവെടുത്ത് നിങ്ങടെ ഈ രണ്ടു മത്തങ്ങയിലും കുത്തുമേ. ഞാങ്ങനെ എല്ലാരുടെം കൂടെയൊന്നും കിടന്നിട്ടില്ല. ഇതുപോലെ ഒരോ ഒത്ത ആണുങ്ങലുടെയും പിന്നെ മമ്മയെ പോലെ ചരക്കുകളുടേം ഒപ്പം മാത്രം.”

രാജേഷ്: ഐഡിയ കൊള്ളാം, പക്ഷെ കളി കഴിഞ്ഞ് നീ കാര്യത്തോടടുക്കുമ്പോൾ അവൻ പൂഞ്ഞാറ്റിലെ സ്വഭാവം കാണിക്കുമോ?

രശ്മി: എടാ അതിന്‌ ഞാൻ അദ്യമേ ചെന്നിട്ട് വാടാ എന്നെ പണ്ണട എന്നാണോ പറയാൻ പോകുന്നേ..ഞാൻ അവനോട് നമ്മുടെ ലീവിന്റെ കാര്യം തന്നെയ ചോദിക്കാൻ പോകുന്നെ, അത് വഴി ചൂണ്ടയിടും, അതായത് അവൻ നൈന്റെ ലീവ് ഓകെ ആകിയാൽ അവൻ എന്നെ കിട്ടുന്ന രീതിയിൽ.

രാജേഷ്: ആഹ് അത് കൊള്ളാം അതു ചിലപ്പൊ നടക്കും. നീ നാളെ തന്നെ ഓഫീസിൽ പോയി പണി തുടങ്ങു, ആകെ ഒരാഴ്ചയെ ബാകിയുള്ളൂ കല്യാണത്തിന്‌.

രശ്മി: ഞാൻ ഇപ്പൊ തന്നെ അവനെ ഒന്നു വാട്സാപ്പിൽ ഒന്നു നോക്കട്ടേ. (രശ്മി ബീയർ ബോട്ടംസിപ്പടിച്ച് പുറത്തേക്ക് പോയി)

രമ: ദൈവമേ ഈ വീട്ടിൽ എന്തൊക്കെയാ നടക്കുന്നെ..ആഹ് ആരെം കുറ്റം പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല. എന്നെ തന്നെ നോക്കിയ