Chapter Title : ലിനിയും പപ്പയും [ഏകലവ്യൻ]

വീട്ടിൽ എങ്ങനെ ജീവിക്കാനാണ്. മാറ്റിയെടുത്തെ പറ്റു. പപ്പയോടു മിണ്ടിയെ പറ്റു.

കാർ അവളുടെ മുന്നിൽ എത്തിയതും അവൾ ഫ്രണ്ട് ഡോർ തുറന്ന് കയറി. അയാൾക്കും അതൊരു അശ്ചര്യമായി.

തോമസ് വേഗം വണ്ടി എടുത്തു.

“അമ്മച്ചി എങ്ങനെയാ പോയത്..?”

പെട്ടെന്നവളുടെ ചോദ്യം പ്രതീക്ഷിക്കാതിരുന്ന തോമസിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു പരുങ്ങൽ പ്രകടമായി.

പാവം, മോനെ പോലെ തന്നെ അച്ഛനും.

“അത്.. നമ്മുടെ സൂസ്സമ്മയുടെ കൂടെ. വൈകുമെന്ന് കണ്ടപ്പോ അവളതിൽ പോകാമെന്ന് പറഞ്ഞു.”

“പാവം അമ്മച്ചി.. എന്നെക്കൊണ്ട് വൈകിയല്ലേ..”

“ഏയ്‌ അങ്ങനെയല്ല.. നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് പോവാനിരുന്നതല്ലേ.. അവർ ഈ വഴി എത്താറായപ്പോൾ ഞാനും പറഞ്ഞു പൊയ്ക്കോളാൻ..”

“മ്മ്..അമ്മച്ചി എന്റടുത്തു വന്നതാ വേഷം മാറിയോ ന്ന് നോക്കാൻ..”

“അതെ.. അവളെന്നോട് പറഞ്ഞു. മോള് കൊച്ചിന് പാല് കൊടുക്കുവാണെന്ന്. പക്ഷെ എന്റെ ധൃതി കാരണം ഞാനതു മറന്നു.”

ജാള്യതയിൽ അയാൾ പറഞ്ഞു നിർത്തിക്കൊണ്ട് വീണ്ടും തുടർന്നു.

“മോളെന്നോട് ക്ഷമിക്കണം.. പപ്പ അറിയാതെയാ വാതിൽ തുറന്നത്..”

“ഹ.. അത് സാരമില്ല പപ്പാ.. എനിക്ക് മനസിലായി. ഞാൻ എന്തെങ്കിലും ദേഷ്യം കാണിച്ചോ പപ്പയോട്..?”

“ഏയ്‌ ഇല്ല..”

“മ്മ്..”

അപ്പോഴാണ് തോമസിന്റെ മുഖം ഒന്ന് തെളിഞ്ഞത്. അത് ലിനിയും കണ്ടു. പാവം..!

എങ്കിലും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത തരത്തിൽ മരുമോളെ അങ്ങനെ കണ്ട് കഴിഞ്ഞ് സ്റ്റെയർ ഇറങ്ങുമ്പോൾ തന്റെ അരയിൽ ഒരനക്കവും എണീപ്പും വന്നത് അയാൾ സൗകര്യ പൂർവ്വം മറക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ്. കണ്ണിൽ തഞ്ചി നിന്ന കാഴ്ച്ച അത്ര വേഗം മനസ്സ് വിട്ട് കളയണ്ടേ..

അധികം വൈകാതെ അവർ കാറുകളും ആളുകളും നിറഞ്ഞ പള്ളി മുറ്റത്തെത്തി. തോമസിനോട് മിണ്ടാൻ മാത്രമേ അവിടെ ആളുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു.

അലെക്സിന്റെ കല്യാണത്തിന് വരാത്തവർക്കും ലിനിയെ അറിയാത്തവർക്കും അവളെ പരിചയപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് തോമസും ലിനിയും പള്ളിയിലേക്ക് കയറി. ഗമയായിരുന്നു ലിനിയുടെ മുഖത്ത്.

കൃത്യം മിന്ന് കെട്ടുന്ന സമയം തന്നെ തോമസും കുടുംബവും ഹാജരായി. ലിനിയോട് മിണ്ടാനും കൊച്ചിനെ കളിപ്പിക്കാനും ആളുകൾ ഏറെയായിരുന്നു.

ഇന്ന് സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ ഉറ്റ സുഹൃത്ത് സെറീനയോട് പറയാൻ വേണ്ടി അവളുടെ മനസ്സ് വെമ്പി. കെട്ട് കഴിഞ്ഞ സമയം കൊച്ചിനെ അമ്മച്ചിയുടെ കയ്യിൽ ഏൽപ്പിച് ഫോണുമായി അവൾ