Chapter Title : ലോനപ്പന്റെ മാമോദീസ 3 [പോക്കർ ഹാജി]

നീയെവിടെ പോകുന്നു.ആ നെനക്കു കടേല്‍ പോകാനുണ്ടല്ലെ
ഉണ്ടു വെല്ലേച്ചീ
ടാ അപ്പൊ അവളെ ആരു നോക്കും.

ലോനപ്പന്റെ മനസ്സില്‍ ലഡ്ഡു പൊട്ടി
ആ ടാ നീ പോയി കടേം തൊറന്നു ഷമീറിന്റെ കയ്യില്‍ തക്കോലും കൊടുത്തിട്ടു പോരെ.കട അവനടച്ചിട്ടു താക്കോലു വൈകുന്നേരം കൊണ്ടു വന്നോളും
ശരി വെല്ലേച്ചീ
ലോനപ്പനു സന്തോഷം കൊണ്ടു തുള്ളിച്ചാടാന്‍ തോന്നി.
ടാ പെട്ടന്നു പോയിട്ടു വാ.ഇന്നിനി അവളുടെ മുഴുവന്‍ കാര്യങ്ങളും നീ നോക്കിയാല്‍ മതി.ഇന്നു മാത്രല്ല നാളേം മറ്റന്നാളുമൊക്കെ നീ തന്നെ നോക്കിയാല്‍ മതി.നിന്നെക്കൊണ്ടു പെണ്ണിനെ നോക്കാന്‍ പറ്റുമോന്നെങ്കിലും ഞങ്ങക്കറിയണമല്ലൊ
ലോനപ്പന്‍ പെട്ടന്നു തന്നെ കുളിച്ചൊരുങ്ങി കടയിലേക്കു പോയി . ഷമീറിനെ കണ്ടു ഇന്നിനി വരാന്‍ പറ്റില്ലെന്നും താക്കോലു വൈകിട്ടു വീട്ടി കൊണ്ടു വന്നാല്‍ മതിയെന്നും പറഞ്ഞു.
എന്താ ലോനപ്പേട്ടാ കാര്യം എവിടെങ്കിലും പോകുകയാണൊ.
ഏയ് അല്ലെടാ വീട്ടിലു കൊറച്ചു പണിണ്ടു അതോണ്ടാ.
ആ ന്നാ ശരി ലോനപ്പേട്ടന്‍ പോയ്‌ക്കൊ.
അതു പറഞ്ഞു തീരുന്നതിനു മുന്നെ തന്നെ അവന്‍ വണ്ടിയില്‍ കയറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.ലോനപ്പന്റെ പോക്കും നോക്കിക്കൊണ്ടു ഇയാള്‍ക്കിതെന്തു പറ്റിയെന്നു ചിന്തിച്ചു കൊണ്ടു ഷമീറു കട തുറന്നു.രാവിലത്തെ ജോലിയൊക്കെ ഒഴിഞ്ഞതിനു ശേഷം വെല്ലേച്ചി ഒരു പ്ലേറ്റെടുത്തു രണ്ടുമൂന്നു ഇഡ്ഡലി പെറുക്കിയിട്ടു കൊറച്ചു സാമ്പാറും കോരി ഒഴിച്ചിട്ടു തിന്നാനായി എടുക്കുമ്പോളാണു മുറ്റത്തു ബൈക്കു വന്നു നിക്കുന്നതു കേട്ടതു.ങെ ഈ ചെക്കനിത്ര പെട്ടന്നു വന്നൊ.ചുണ്ടിലൊരു ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ വെല്ലേച്ചി മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു.എന്തായാലും പെങ്ങളുടെ വയ്യായ്മ കണ്ടു മനസ്സലിഞ്ഞിട്ടൊന്നുമല്ല ചെക്കന്റെ ഈ ചാട്ടം.അവളുടെ കൊഴുപ്പെറങ്ങിയ മൊലേം കുണ്ടീം ആവോളം കണ്ടും പിടിച്ചും സുഖിക്കാനുള്ള ആര്‍ത്തിയാണു.ഊം നടക്കട്ടെ നടക്കട്ടെ ന്നിട്ടു വേണം വെല്ലെച്ചീടെ പൂറിന്റെ കഴപ്പും ഒന്നു മാറ്റാന്‍.അപ്പോഴേക്കും അവനടുക്കളയിലേക്ക് വന്നു
എടാ നീ കടേല്‍ പോയീലെ
അ പോയി ഷമീറിനു താക്കോലും കൊടുത്തു എന്തെ
അല്ല അതിനും മാത്രം സമയമൊന്നും ആയില്ലല്ലൊ നീ പോയിട്ടു അതു കൊണ്ടു ചോദിച്ചതാ.
അതു കേട്ടപ്പൊ ലോനപ്പനു ഇത്രയും ധൃതി പിടിക്കേണ്ടിയിരുന്നില്ലെന്നു തോന്നി.
അതു വെല്ലേച്ചീ ഇനി വൈകണ്ടാന്നു കരുതീട്ടാ പെട്ടന്നു
ഊം മനസ്സിലായെടാ നീ വെപ്രാളമൊന്നും കാണിക്കണ്ട.സിസിലിയെ നീ തന്നെ നോക്കിയാ മതി.നൊക്കി നോക്കി