Chapter Title : ലോനപ്പന്റെ മാമോദീസ 7 [പോക്കർ ഹാജി]

കാത്തിരിക്കാനൊന്നും അവനു വയ്യ നീ ഇപ്പൊത്തന്നെ എന്താന്നു വെച്ചാ ചെയ്യു.എന്താടാ ലോനപ്പാ അതല്ലെ നല്ലതു.''
എന്താണു സംഭവിക്കാന്‍ പോകുന്നതെന്നറിയാതെ വാ പൊളിച്ച ലോനപ്പന്‍ അതെയെന്നു തലയാട്ടി അയാളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പു കൂടി.അപ്പോഴേക്കും കുഞ്ഞൂട്ടന്‍ നീലിമയെ മേശപ്പുറത്തു കേറ്റി നിറുത്തിയിരുന്നു.നീലിമ പതിയെ സാരിയും പാവാടയും മേശപ്പുറത്തു കുന്തിച്ചിരിക്കുന്നതിനനുസരിച്ചു അല്‍പ്പം പൊക്കിക്കൊണ്ടു ലോനപ്പനെ നോക്കി ചിരിച്ചു.
'ടാ പൊട്ടാ എന്താടാ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നതു അന്നൊളിഞ്ഞു നോക്കിയ പോലെ നോക്കെടാ പൊട്ടന്മാരെ ന്നാലല്ലെ ഒരു രസമുള്ളൂ.''
ഇതു കേട്ടയുടനെ ലോനപ്പന്‍ സോഫയില്‍ നിന്നിറങ്ങി മേശയുടെ മുന്നില്‍ മുട്ടു കുത്തിനിന്നു കൊണ്ടു മേശയില്‍ പിടിച്ചു നിന്നു ഇത് കണ്ട കുഞ്ഞൂട്ടനും വന്നു അതു പോലെ നിന്നു കൊണ്ടു രണ്ടു പേരും കൂടി അവളുടെ തുടയിടുക്കിലേക്കു കണ്ണിമചിമ്മാതെ നോക്കി നിന്നു.ലോനപ്പന്റെ ഹൃദയം പടപടാന്നു മിടിക്കാന്‍ തുടങ്ങി ഇതൊക്കെ സത്യമാണോന്നു വരെ അവന്‍ ചിന്തിച്ചു.പെട്ടന്നാണു നീലിമ തന്റെ സാരിയും പാവാടയും കൂടി ഒരുമിച്ചു പോക്കാന്‍ തുടങ്ങിയതു.ലോനപ്പന്‍ ആക്രാന്തം കൊണ്ടു കുനിഞ്ഞും മറിഞ്ഞുമൊക്കെ നോക്കി പക്ഷെ ഇരുട്ടായതു കൊണ്ടു ഒന്നുമങ്ങോട്ടു ശരിക്കു കാണാന്‍ പറ്റിയില്ല. വളരെ സാവധാനം പൊക്കിയ സാരിയും പാവാടയും നീലിമ മുട്ടിനു മുകളില്‍ കൊണ്ടു വെച്ചു.അപ്പോഴേക്കും അവളുടെ തുടയിടുക്കു പൂര്‍ണമായും ദൃശ്യമായിരുന്നു.അതു കണ്ടപ്പോള്‍ തന്നെ ലോനപ്പന്റെ സിരകള്‍ക്കു ചൂടു പിടിച്ചു തൊണ്ട വരളുന്നതു പോലെ തോന്നി എങ്കിലും ലോനപ്പന്‍ സ്വയം നിയന്ത്രിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടു നീലിമയുടെ വെണ്ണത്തുടകളുടെ വണ്ണവും നിറവും ആര്‍ത്തിയോടെ നോക്കി.ലോനപ്പന്റെ വാ തുറന്നു പോയി.ഇളം തവിട്ടു നിറത്തിലുള്ള നെയ്യപ്പം നെടുകെ കീറി അല്‍പം പിളര്‍ത്തി വെച്ചതു പോലെ ഉള്ള ഓമനത്തമുള്ളൊരു പൂറു.അതിനു മുകളില്‍മടങ്ങിക്കിടക്കുന്നഅഴകുള്ളൊരു