Chapter Title : ലോനപ്പന്റെ മാമോദീസ 8 [പോക്കർ ഹാജി] [Climax]

സിസിലിയുടെ വര്‍ത്തമാനം കെട്ട ലീനയുടെ കണ്ണു നിറഞ്ഞൊഴുകി.സിസിലി ഇത്ര പെട്ടന്നു മറ്റൊരാളോടു അതും തന്റെ മുന്നില്‍ വെച്ചു പറഞ്ഞു കൊടുക്കുമെന്നു ലീന ഓര്‍ത്തില്ല.ലീനയുടെ കണ്ണു നിറയുന്നതു കണ്ട വെല്ലേച്ചി അവളുടെ തോളില്‍ തട്ടിയിട്ടു പറഞ്ഞു.
'ആഹാ ഇത്രെയുള്ളൊ കാര്യം അതു സാരമില്ല ജോലി സ്ഥിരമാകാനല്ലെ ചെയ്തതു അപ്പൊ കൊഴപ്പില്ല.''
വെല്ലേച്ചിയുടെ സംസാരം കെട്ട ലീന കണ്ണു തുടച്ചു കൊണ്ടു കെട്ടതു വിശ്വസിക്കാനാവാതെ വെല്ലേച്ചിയെ നോക്കി.അതു കണ്ട വെല്ലേച്ചി അവളുടെ അടുത്തു വന്നു നിന്നു കൊണ്ടു തന്റെ ദേഹത്തൊടു ചേര്‍ത്തു നിറുത്തിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.
'മോളു വിഷമിക്കണ്ട നിന്റെ ജോലി സ്ഥിരമാകാന്‍ വേണ്ടി ചെയ്തതല്ലെ.അതു ചെയ്യാന്‍ നിനക്കു സമ്മതമായിരുന്നൊ എന്നു മാത്രം നോക്കിയാല്‍ മതി.''
ലീന ആശ്വാസത്തോടെ കണ്ണുകള്‍ തുടച്ചു.ഇതു കണ്ടു സിസിലി അവളുടെ തുലമുടിയില്‍ തലോടിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു
'മോളെ കൊച്ചു കാന്താരീ വെറുതെ കരഞ്ഞു വഷളാക്കല്ലെ ഇതു മ്മടെ വെല്ലേച്ചിയാണു. വെല്ലേച്ചി അറിഞ്ഞതു കൊണ്ടു ഒരു കൊഴപ്പൊമില്ല.വേറാരും അറിയാനും പൊകുന്നില്ല.നിനക്കെന്നെ വിശ്വസിക്കാം.''
'അതു സിസിലിച്ചേച്ചി ചേച്ചിയോടൊരു ഇഷ്ടം തോന്നിയതു കൊണ്ടാണു ഞാനതു പറഞ്ഞതു എന്നെ ചതിക്കരുതു.''
'ഇല്ലെടി മോളെ നിന്നെ ഞങ്ങളു ചതിക്കൂല.''
'ഇതു കേട്ടു വെല്ലേച്ചി അല്ല ലീനമോളെ അപ്പൊ നീയീ കൊച്ചു പ്രായത്തിലെ തന്നെ ഇതൊക്കെ തൊടങ്ങിയൊ''
'യ്യൊ ഇല്ലെച്ചീ അന്നങ്ങനെ ആ മാനെജരുടെതു വായില്‍ വെച്ചതല്ലാതെ വേറെ ആരുമായും ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല.പിന്നെ ചിലപ്പോളൊക്കെ അയാള്‍ കാബിനില്‍ ചെല്ലുമ്പൊ അവിടെമിവിടെമൊക്കെ പിടിച്ചു കളിക്കും .ജോലി പൊകുമെന്നുള്ള പേടി കൊണ്ടു ഞാന്‍ എതിരൊന്നും പറയാറില്ല.''
'അതൊക്കെ പോട്ടെടി''
' അയാളിങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതു നിനക്കിഷ്ടമാണൊ അതറിയട്ടെ ആദ്യം''
ഇതു കേട്ടു സിസിലി
' അതെന്തു ചോദ്യമാ വെല്ലേച്ചീ ഈ ചൊദിക്കുന്നെ.പിന്നെ കഴപ്പെടുത്തു നിക്കുമ്പൊ ആരെങ്കിലുമൊക്കെ ഒന്നു പിടിച്ചു ഞെരടീരുന്നെങ്കി എന്നു ചെല നേരത്തു നമ്മളൊക്കെ ആഗ്രഹിക്കാറില്ലെ.ഇതിപ്പൊ ആരും കാണാത്ത അറിയാത്ത ഒരിടത്തു വെച്ചൊരുത്തന്‍ നമ്മളെ കേറി പിടിച്ചാല്‍ ആദ്യം പേടി കൊണ്ടു നമ്മളൊന്നു എതിര്‍ത്താല്‍ കൂടി പിന്നെ നമ്മളും അതാസ്വദിക്കുന്നില്ലെ.ഇവിടെ ഈ കാന്താരിക്കും ഇതു തന്നെയാണു പറ്റിയതു.ല്ലെടി പെരും കഴപ്പീ''
സിസിലിയുടെ ആ വിളിയില്‍ ലീനയുടെ എല്ലാ കരച്ചിലും വിഷമവും