Chapter Title : മാഡത്തിന്റെ നൈറ്റി 12 [Pavi]

വശത്തേക്ക് വന്യമായി വലിച്ചടുപ്പിച്ചു. തട്ടുകടയിലെ ആ ചൂടിലും തിരക്കിലും പെട്ട് ടീനയുടെ ശരീരം വിയർത്തു കുതിർന്നിരുന്നു. ബ്രാ ഇടാത്തതിനാൽ ആ നൈറ്റിയുടെ നേർത്ത കോട്ടൻ തുണി അവളുടെ കനത്ത മാറിടങ്ങളോട് പൂർണ്ണമായി ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിരുന്നു. വിയർപ്പിൽ നനഞ്ഞ ആ തുണിക്കിടയിലൂടെ അവളുടെ മുലക്കണ്ണുകളുടെ വടിവ് അവിടെ നിന്നിരുന്ന ഓരോരുത്തരുടെയും കണ്ണുകളിലേക്ക് തുളഞ്ഞു കയറുന്ന രീതിയിൽ വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു.

"എങ്ങനെയുണ്ടെടി മാഡം? നിന്നെപ്പോലെയുള്ള വലിയ പണക്കാരിക്ക് ഈ തമിഴന്മാരുടെ വിയർപ്പിന്റെ മണവും ഈ നാടൻ തെരുവും നന്നായി പിടിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ," രാഘവൻ അവളുടെ കാതുകളിൽ മന്ത്രിച്ചുകൊണ്ട് ഇടുപ്പിൽ ആഞ്ഞു ഞെക്കി.

ടീന അപമാനവും ശരീരത്തിൽ പടരുന്ന ഒരു വിചിത്രമായ ഉണർവും കൊണ്ട് കണ്ണുകൾ അടച്ചുപിടിച്ചു. അപ്പോഴേക്കും തട്ടുകടക്കാരൻ പ്ലേറ്റിൽ ചൂടുള്ള ദോശയും ഓംലേറ്റും കൊണ്ടുവന്ന് വച്ചിരുന്നു. രാഘവൻ കയ്യിലിരുന്ന മദ്യത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ ആർത്തിയോടെ കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇടയ്ക്ക് ദോശക്കഷണം കറിയിൽ മുക്കി അവൻ ടീനയുടെ വായയ്ക്ക് നേരെ നീട്ടി.

"വായ തുറക്കെടി പൂറീ... നിന്റെ യജമാനൻ തരുന്നത് വാങ്ങി തിന്നടി," അവൻ അധികാരത്തോടെ പറഞ്ഞു.

തട്ടുകടയിൽ നിന്ന മറ്റ് ആണുങ്ങളുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് അവൾക്ക് രാഘവന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും ആ വായ്ക്കഷണം കടിച്ചു തിന്നേണ്ടി വന്നു. അവൾ ചവയ്ക്കുമ്പോൾ അവളുടെ മാറിടങ്ങൾ നൈറ്റിക്കുള്ളിൽ ചലിക്കുന്നത് കണ്ട് അവിടെ നിന്നിരുന്ന ലോറി ഡ്രൈവർമാർ പരസ്പരം നോക്കി കാമത്തോടെ ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തന്റെ സർവ്വ പ്രൗഢിയും അന്തസ്സും ആ തെരുവിന്റെ താളത്തിൽ അലിഞ്ഞു ഇല്ലാതാകുന്നത് ടീന പൂർണ്ണമായി അറിഞ്ഞു.

ഹോട്ടൽ മുറിയിൽ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ ടീനയുടെ ശരീരം ക്ഷീണം കൊണ്ടും അപമാനം കൊണ്ടും തളർന്നിരുന്നു. മുറിയിലെ തണുത്ത അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് വന്ന പാടെ അവൾ കട്ടിലിലേക്ക് നോക്കി ദയനീയമായി പറഞ്ഞു:

"രാഘവാ... ഞാൻ വല്ലാതെ തളർന്നു... നമുക്ക് കിടക്കാം..."

എന്നാൽ രാഘവൻ തന്റെ ലഹരി കനത്ത കണ്ണുകളോടെ അവളെ നോക്കി പരിഹാസത്തോടെ ചിരിച്ചു. "കിടക്കാൻ സമയമായില്ല മാഡം. പവിയുടെ ബംഗ്ലാവിലെയും ഈ ഹോട്ടലിലെയും കളികൾ കണ്ട് നിന്റെ ഉള്ളിലെ കഴപ്പ് മാറിയിട്ടില്ലെന്ന് എനിക്കറിയാം."

അവൻ മുറിയിലുണ്ടായിരുന്ന ആ വലിയ മരക്കസേര എടുത്ത് നടുവിലിട്ട് അതിൽ കാലിന്മേൽ കാൽ വെച്ചിരുന്നു. എന്നിട്ട്