Chapter Title : മാഡത്തിന്റെ നൈറ്റി 9 [Pavi]

"ട്രീസേ... ഇങ്ങോട്ട് നോക്കെടി!" പവിത്രൻ അധികാരത്തോടെ ഗർജ്ജിച്ചു.

ഭയം കൊണ്ട് വിറയ്ക്കുന്ന ട്രീസയെ അവൻ മുടിയിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ച് തന്റെ മുന്നിലേക്ക് വലിച്ചിഴച്ചു. അവൾ മുട്ടുകുത്തി ഇരുന്നു. പവിത്രന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആ ഹിംസ്രഭാവം കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്കറിയാമായിരുന്നു താൻ ഒരു വലിയ അപമാനത്തിലേക്ക് നീങ്ങുകയാണെന്ന്.

"വായ തുറക്കെടി!" പവിത്രൻ കൽപ്പിച്ചു.

കരച്ചിലിനും തേങ്ങലിനുമിടയിൽ ട്രീസ തന്റെ വായ തുറന്നു. അടുത്ത നിമിഷം, വർഷങ്ങളായി തന്റെയുള്ളിൽ അടക്കിവെച്ച അപമാനവും വേദനയും ഒരു വെടിയുണ്ടയെന്ന പോലെ പവിത്രൻ അവളുടെ വായിലേക്ക് ചീറ്റിച്ചു. കടുപ്പമേറിയ ആ ദ്രാവകം ട്രീസയുടെ തൊണ്ടയിലേക്കും മുഖത്തേക്കും തെറിച്ചു. ആവേശത്തിന്റെ ആ അവസാന നിമിഷങ്ങളിൽ, പവിത്രൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് ആഞ്ഞു തുപ്പി. ആ ഉമിനീരും പുരുഷത്വവും കലർന്ന് അവളുടെ മുഖം വിരൂപമായി.

"ഒറ്റത്തുള്ളി പോലും താഴെ കളയരുത്. മുഴുവനും നക്കിക്കുടിക്കണം. അത് നിനക്കുള്ള ശിക്ഷയാണ്," പവിത്രൻ കിതച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

നിമ്മി അരികിൽ നിന്ന് ക്രൂരമായി ചിരിച്ചു. "നക്കിക്കുടിക്കെടി... നിന്റെയൊക്കെ അഹങ്കാരം ഇതിലൂടെയെങ്കിലും കുറയട്ടെ."

ട്രീസയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും കണ്ണീർ ധാരധാരയായി ഒഴുകി. പക്ഷേ പവിത്രന്റെ കാൽക്കീഴിൽ അവൾക്ക് മറ്റൊരു വഴിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൻ പണ്ട് അവളുടെ ഉമിനീർ കുടിച്ചത് പോലെ, ഇന്ന് പവിത്രന്റെ ഓരോ തുള്ളിയും അവൾക്ക് നക്കിത്തുടയ്ക്കേണ്ടി വന്നു. കയ്പ്പും നാണക്കേടും കലർന്ന ആ അവസ്ഥയിൽ അവൾ തന്റെ നാവുകൊണ്ട് സ്വന്തം മുഖത്തെ ആ അഴുക്കുകൾ തുടച്ചെടുത്തു.

പവിത്രൻ അവിടെത്തന്നെ ഇരുന്നു. തന്റെ ട്രൈപ്പോഡിലെ ക്യാമറ ആ ദൃശ്യങ്ങളെല്ലാം സൂക്ഷ്മമായി പകർത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ട്രീസ എന്ന മിസ്ട്രസ്സ് ഇപ്പോൾ പവിത്രന്റെ കാൽക്കീഴിലെ വെറുമൊരു മലിനവസ്തുവായി മാറിയിരിക്കുന്നു. നിമ്മി പവിത്രന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ചു.

നിമ്മി പവിത്രന്റെ തോളിൽ തട്ടി ചോദിച്ചു, "ഇനി ഇവളെ വിടാമോ പവി? ഇതിൽ കൂടുതൽ ഇനി എന്ത്?"

പവിത്രൻ സിഗരറ്റ് പുക ഊതിവിട്ട് ഒന്ന് ചിരിച്ചു. "വിടാനോ? ഇല്ല നിമ്മി, അതിനുള്ള സമയം ആയിട്ടില്ല. അവൾ അനുഭവിച്ച നരകം ഇപ്പോൾ തുടങ്ങിയതല്ലേയുള്ളൂ. ഇവൾ പുറത്തേക്ക് പോകണം, പക്ഷേ അത് ആ പഴയ ട്രീസ ജോൺ ആയിട്ടാവരുത്."

പവിത്രൻ മുറിയിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു ബാഗ് തുറന്ന് കടും ചുവപ്പ് നിറത്തിലുള്ള, വല്ലാതെ ഇടുങ്ങിയ